CXCIII

D ¶ Temꝑibꝰ iuliani apoſtate cuꝫ aſcenderet in ꝑſidē miſſus eſt demon ab eodem iuliano vt velocius vadēs ad occidētem adduceret ei rn̄ſum aliquod inde. Cūaūt ꝑueniſſet demon in quēdā locum vbiquidam monachus habitabat. ſtetit ibidēꝑ decem dies immobilis. ⁊ nō poterat vltra ꝓgredi. qꝛ monachus ille non ceſſabatorando neqꝫ nocte neqꝫ die. ⁊ egreſſus eſtdemon ſine effectu ad eum qui miſerat illūUixit ei iulianus. quare tardaſti. rn̄dit eidemon dicēs. Et moram feci ⁊ ſine actiōereuerſus ſum. Suſtinui em̄ decē dies monachū noīe publium. ſi forte ceſſaret ab oratōne vt trāſirē ⁊ nō ceſſauit. ⁊ ꝓhibitusſum tranſire ⁊ redij nihil agens. Tūc impijſſimus iulianꝰ dixit. Cum egreſſus fuero faciā in eo vindictā. Et inter paucos dies interēptus eſt ꝑ ꝓuidētiā dei. et continuo vnus ex p̄fectis qui cū eo erāt vadēsvendidit om̄ia que hēbat ⁊ dedit pauperibꝰ⁊ veniēs ad ſenē illū factus ē monachꝰ magnus. ⁊ ſic quieuit in dn̄o. ¶ Uenit aliqn̄quidā ſecularis ad abbatē ſiſoi in mōtē abbatis anthonij hn̄s filium ſecū qui in itīeremortuus ſuerat ⁊ nō eſt ꝯturbatus. ſed cūfiducia tulit eum ſecum. ⁊ ꝓcidit cum illotanqͣꝫ pnīam faciēs vt bn̄diceret̉ ab eodeꝫſene. Poſt puſillū ꝟo ſurgēs reliqͥt cadauer an̄ pedes ſenis ⁊ egreſſus ē foras. Porro ſenex putabat ꝙ pnīam ageret an̄ pedesſuos. ⁊ dicit ei. Surge ⁊ vade foras. Nōem̄ ſciebat qꝛ mortuus erat. Et ſtatim ſurgens egreſſus ē. ⁊ vidēs eū pr̄ eiꝰ exꝑauit⁊ intrās adorauit ſenē ⁊ dixit cām. Et audiens hoc ſenex ꝯtriſtatus eſt. Non em̄ volebat hoc fieri. Precepit itaqꝫ ei diſcipl̓sillius ſenis vt nemī diceret hoc vſqꝫ ad obitum illiꝰ ſenis ¶ Tēptatuſ eſt aliqn̄ Abrahā diſcipl̓s eiuſdē abbatis ſiſoi a demōe⁊ videns eū ſenex qꝛ cecidit ſurrexit. et expandit manus ſuas in celū di. Deus velisnolis nō te dimittā ſi eū nō curaueris. ⁊ ilico curatus eſt frater ille ¶ Senex qͥdamerat ſolitariꝰ iuxta iordanē fluuiuꝫ. ⁊ īgreſſus ꝓpter cauma in ſpelūcā. inuenit ibi leonem ⁊ cepit fremere leo dentibꝰ ſuis ac rugire. Dixit aūt ei ſenex. Quid anguſtiaris

Eſt locus qui capiat me ⁊ te. Si vero nōvis ſurgens egredere hinc. Leo autē nonfremes egreſſus eſt inde foras. ¶ Acendit quidā ſenex de ſcithi in therimithim: ⁊ibi diuertit. ⁊ vidētes homīes laborē abſtinentie eius: obtulerūt ei modicū vini. Alijaūt audiētes de ip̄o adduxerūt eum ad hominem quēdā demoniū hn̄tem. Cepit autem demon ille maledicere ſenē illū dicēsAd iſtū potatorē vini me adduxiſtis. et ſenex q̇dem ꝓpter humilitatē nolebat euꝫ eijcere ꝓpter imꝓꝑiū ꝟo eiꝰ dixit. Credo inxp̄o priuſqͣꝫ finem faciā bibendi calicē illūegredieris ab eo. Et cū cepiſſet ſenex bibere clamauit demon di. Incēdis me. Et an̄qͣꝫ conſumeret bibens exiuit demon ꝑ gratiam dei ¶ Miſit qͥdam pr̄m diſcipulū ſuūhaurire aquā. erat aūt puteus ꝓcul valdea cella ip̄oꝝ ⁊ oblitus eſt funē portare ſecūDum ꝟo veniſſet adputeū frater ille ⁊ cognouiſſet qꝛ non portauerat funem. ſolitomore fecit orōem ⁊ clamās dixit. Lace. abbas meus miſit me lagenā iſtā implere aqͣEt ꝯtinuo aſcēdit aqua vſqꝫ ad ſummumputei. ⁊ impleuit frater iille lagenā ſuam. ⁊reſtituta eſt aqua iteꝝ in locum ſuum.¶ Explicit liber de ſanctis ſenioribꝰ qͥ ſigna faciebantrIncipit liber de conuerſatōne optima diuerſoꝝ ſcōꝝ pr̄m ¶ EEtulit abbas dulas dicensO Quia ambulātes aliqn̄ ī heremo ego ⁊ abbas meus biſariō venimus ſecꝰ quādaꝫCſpeluncā. in quā ingreſſi īuenimus ibi quēdā frēm ſedētē ac oꝑantemplectā de palmis: qui noluit reſpicere adnos neqꝫ ſalutare. nec oīno voluit loqͥ nobiſcum. Dixit aūt ſenex. Eamꝰ hinc. forſitan nō eſt aīmus fratris illiꝰ loqͥ nobiſcumEgreſſi ꝟo inde ambulauimꝰ ilico videreabbatē iohānē Redeūtes ꝟo venimꝰ iteꝝꝑ eandē ſpeluncā vbi frēm illū priꝰ videramus. ⁊ dixit mihi ſenex. Ingrediamur adfrēm iſtū ſi forte reuelauit ei deꝰ vt loquat̉nobiſcū. Intrātes aūt inuenimꝰ eū qꝛ dormierat ī pace. At ꝟo ſenex ait mihi. Ueni

C