Folium

fuit ſancti pachomij viri de ſanctis patribꝰqui fuit patet infinite multitudīs monachorum. multorūqꝫ monaſterioꝝ pater in partibꝰ Thebaide. Cum em̄ in om̄ibꝰ ſanctitatis ſuigeret virtutibꝰ etiā ꝓphetie gratiaꝫa deo ꝓmeruit. Multa eniꝫ futura reuelabat ei dn̄s. Quodam aūt temꝑe ſoror eiuſgermana venit ad monaſteriū in quo ideꝫbeatus theodorus ꝯuerſabat̉ vt poſt multatēpora videret germanū ſuū. Cunqꝫ nunciaſſent ei de aduētu ſororis eius miſit continuo duos monachos qui obẜuabāt ad ianuam monaſterij. mādauitqꝫ ꝑ eos ſororiſue dicēs. Ecce ſoror audiſti et cognouiſtiquia viuo ne ꝯtriſteris qꝛ minime me vidiſti. ſed ꝯuerte cor tuum ⁊ magis cōſidera vanitatē ⁊ inſtabilitatē pn̄tis mundi. etapprehende ſancte vite ꝯuerſatōem. vt peruenire poſſis ad eternam vitā. ⁊ ad celeſti.bona que preꝑauit diligētibꝰ ſe dn̄s. et facientibꝰ mādata eius. Tracta ergo apd̓ tequia hec eſt ſola ⁊ firma ſpes: vt ſpe faciathomo p̄cepta d̓i vt mereat̉ homo ꝑueniread glorioſa ꝓmiſſa domini ſaluatoris chriſti. Hec autem cum audiſſet illa. ſtatimcompuncta eſt corde. lacrimaſqꝫ fundebatin ꝯſpectu dn̄i. Et poſt paululū ingreſſa eſtin monaſteriū virginū famularum dei qd̓in eodem vico ꝯſtructum erat. ⁊ ꝓcedentitēpore multiplicabat̉ in ſancto ꝓpoſito famula xp̄i Hec ita geſta cum audiſſꝫ matereoꝝ dep̄cata eſt ep̄os. ⁊ deder̄t ei epl̓as adſupradem̄ ſcm̄ pachomiū prēm monaſteriorum ꝓ filia eius. Cunqꝫ veniſſet applicuit in monaſterio famulaꝝ dei. ⁊ direxit epiſtolam ad prēm monaſterij obſecrās vt videret filiū ſuum. Deatus aūt pachomiꝰ vocauit eiꝰ filium theodorum: et dixit ei. Audiui fili qꝛ mater tua aduenit ꝓpter te. Itaqꝫ ꝓpter epl̓as ep̄oꝝ qui ſcripſerūt ad mevade ⁊ videat te mr̄ tua. Dicit ei theodorus. Precepiſti mihi dn̄e vt videā mrēmmeam. Si ergo abiero videre eam poſt tātam ſcīam ſpūalem. vereor ne culpabil̓ īueniar apud deum. Etem̄ oꝑtebat me fortitudinem animi mei ad exemplū alioꝝ fratꝫdemonſtrare. Audiens aūt mater quia noacquieuit videre eam. affectu feruēs in fili

um noluit remeare ad domū ſuā ſed ꝑmāſit in monaſterio virginū dicēs. Qm̄ ſi ꝑmanſero hic ſepe etiā videbo filium meumcum inter alios frēſ egredit̉ ad monaſterijcauſas. ⁊ monitis ⁊ exhortatōe eius ꝓficerepoſſum in ſcā ꝯuerſatōe. doctrinaqꝫ eiꝰ confirmat cor meū vt merear ꝑuenire ad eternam requiem quā ꝓmiſit dn̄s noſter ih̓usxp̄s diligētibꝰ ſe. Multa aūt et magnificaꝑ ſcum pachomiū fecit dn̄s mirabilia. nā⁊ demonibꝰ obſeſſos frequēter īuocato nomine xp̄i curauit. Multis etiā diuerſas egritudines ſuſtinentibꝰ ⁊ ꝑaliticis. orōibꝰeius miſertus eſt dn̄s vt ſupra patuit ī eiꝰgeſtis ⁊ vita D ¶ Multo tꝑe beatꝰpachomius ꝯtra immd̓iſſimas demonumimpugnatōes certamē bonū certauit ſicutadletha ꝟitatis. tanqͣꝫ ⁊ beatus AntboniꝰDeniqꝫ intētiſſimis p̄cibꝰ exorauit dn̄ꝫ vtſomnū nō caꝑet ꝑ aliquot tꝑs quatenꝰ diebus ⁊ noctibꝰ ꝑuigil maneret ꝯtra aduerſarios demones dimicādo donec ꝓſterneret ⁊ ſuꝑaret eos ſicut d̓r in pſalmo. ⁊ nōꝯuertar donec deficiāt. Preſtitit ergo ⁊ ꝯceſſit ei dn̄s petitōnem eius. Impoſſibilesem̄ ⁊ imbecilles ſunt demones. cum quisnoſtꝝ ex tota fide ⁊ ex tota intētōne cordiſferuete ſancto deſiderio ⁊ adiuuāte nos ꝟtute ſaluatoris noſtri iheſu xp̄i ꝯtēdimꝰ cōtra eos. Referebāt nobis fratres de eodeꝫbeatiſſimo patre pachomio qui fuit vt diximus monaſterioꝝ multoꝝ in regione Tabennēſiotaꝝ prepoſitus. Referebāt ergo d̓eo qm̄ freq̄nter dicebat fratribꝰ. quia ſicutmihi eſt teſtis deus ſepe audiui immundoſſpūs demonū loquētes inter ſe diuerſaſ acvarias artes ſuas quas contra ſeruientesdeo maximeqꝫ ꝯtra monachos hēnt. Quidam em̄ dicebāt. Quia ego certamen contra duriſſimum homīem habeo. ⁊ quotiēsei immitto ꝑuerſas cogitatōnes ille ſtatiꝫſurgit ⁊ ꝓſternit ſe in oratōne cum gemituorans adeſſe ſibi dīnum auxilium. Ego autem illo exurgēte cum grandi ꝯfuſione egredior. Item alius demon dicebat. Egoad illum quē obſeruo cum ei cogitationesimmiſero ꝯſentit ⁊ ſuſcipit ⁊ facit eas. ſpeem̄ exardeſcere eum in iracūdia facio. ⁊ in