Folium

Uobus cl̓icis calciamēta faciētibus. et iuxta ſe laborantibꝰ. Unꝰquippe habebat filios ml̓tos ⁊ vxorē ⁊ patrē ⁊ matrē. vacabat vero eccīe ſine intermiſſione. ⁊ om̄s poſt deū alebat arte ſua. Alter aūt qͣꝫuis doctior eēt illo. eo ꝙnō ꝑmaneret in eccīa. ſed etiā dn̄icis diebus laboraret. nec ſeip̄m tm̄ nutrire valebat. Inuidebat gͦ iſte vicino ſuo. ⁊ vna vice nō ſufferens inuidiā. dicit ei cū ira. Un̄diues factus es ſic. Ego vacans plus artimee qͣꝫ tu in pauꝑtatē deueni. Dicit veroei. volens facere eum vacare eccl̓e. Inuenio p̄cium in terra. ⁊ inde paulatim diuesfactus ſum. ſed ſi vis ſemꝑ voco te et venimecū ⁊ quidqͥd inuenerimꝰ accipies dimidium. Cū ergo acquieſceret ille. ⁊ ſequeret̉eum euntē ad eccīam. ſine intermiſſione benedixit ei deus et diuitē fecit eū. Tunc dixit ei ille bonus ꝯſiliarius. Uidiſti frater vnum mendaciū ꝓpter deū quātū ꝓfuit anīetue ⁊ ſuꝑbie tue. Crede nihil inueniebamaliqn̄ in terra vt eſtimaſti gr̄a p̄cij. ſꝫ qͦniamdixit dn̄s. Querite primū regnū dei ⁊ hecomnia adijcient̉ vobis. Idcirco occaſionēfeci tantū vt ſeducerem te et ecce nō ſine cālaboraui. ſed inueniſti et ſuꝑinueniſti. Hocigitur diſcens ſanctus patriarcha fecit illūbonū ꝯſiliariū p̄ſbiteꝝ tanqͣꝫ dignū. erat em̄lector¶ De vocatōe eiꝰ ad dn̄m.T quidē hactenꝰ ante memoratdei cultor Uennas qͥ fuerat vicedominꝰ ſcē eccīe alexandrinoꝝ magne ciuitatis enarrauit nobis. Dicentibꝰvero nobis in predictis in quodā capitulo.ꝙ multa ſpūali dilectione pr̄iarcha et niceta patriciꝰ ad inuicē colligati eſſent. dignuꝫiudiciū talis exhibitionis p̄ſens exiſtit capitulū. ¶ Qn̄ ꝑmittente deo ꝓ pctīs nr̄isfututū erat vt traderetur alexandria ſinedeo ꝑſis reminiſcēs paſtor dicētis. cū ꝑſecuti vos fuerint in ciuitate iſta. fugite in aliam fugam arripuit in ꝓpriā pr̄iam. vicꝫ incyprū ī ciuitateꝫ ſuam Un̄ occaſione accepta p̄fatus niceta patricius. dixit ad ſctm̄.Obſecro ſi inueni gr̄am ante te. ne dedigneris fatigari vſqꝫ ad reginā ciuitatū ⁊ bn̄acceptas p̄ces tuas donare pijſſimis imꝑa

toribꝰ. Ille vero multe fidei viro ꝯſentiēsobediens ad hoc factus ē deo ⁊ volūtati eiꝰ⁊ a ſe quantū honorē daturuſerat circa beatum on̄dere volens. Fatigata igit̉ naui ml̓tipliciter a vi ventoꝝ in qua ſcūs cū patricio erat et in ꝓfundū pene iam merſa videtſe p̄memoratꝰ patriciꝰ ⁊ optimates ⁊ qͥ cuꝫeo erant vna nocte in qua tēpeſtas facta ēpatriarchā mō cū pauꝑibꝰ ꝑ nauim vbiqꝫcircūcurrentē. mō aūt iteꝝ cū eis manꝰ ī celū extendentē ⁊ ab alto adiutoriū abſtrahētem. Cūqꝫ interdū ꝑueniſſent aſcendētes.vidit exꝑgefactꝰ a deo vocatꝰ hic q̄ndā eunuchū. choruſcantē forma et aureū ſceptrūin dextra manu tenentē aſſiſtentē ſibi ⁊ dicentē. Ueni iūbe rex regnantiū querit te.Nihil gͦ ſtatī negligēs aduocat Patriciūnicetā. et dicit ei cū ml̓tis lactīs: tu quidēo dn̄e ad terrenū imꝑatorē me vocaſti. ſedpͥueniens celeſtis ante vocauit exiguitateꝫmeam et retulit ei eunuchi. īmo angeli viſionē que apparuerat ſibi. Gauiſꝰ ergo ⁊ triſtis factꝰ idē glorioſiſſimꝰ vir īpedire ſanctum nō potuit Habude ꝟo ſctīs eiꝰ repletus orōnibꝰ ⁊ īꝑatoribꝰ has deferēs cū ml̓to honore redire ei in ciprū iuſſit¶ De teſtamento qd̓ fecit beatus Iohānes eleymonis.Dueniēte gͦ in ꝓpriā eo ciuitatē q̄amathunca vocabat̉ teſtm̄ ꝓpriuꝫſcribere cito mīſtris ſuis p̄cepit.Uelociter ꝟo ⁊ ſine dilatione cartā ⁊ chalamū pn̄tantibꝰ p̄cepit ſacrū illud os ſcribere ſic. Iohānes ẜuꝰ ꝓpter eā ꝟo q̄ ſuꝑpoſita ē mihi ſacerdotij dignitatē. dei gr̄a liberGr̄as ago tibi deus. qm̄ exaudiſti me ꝓ miſera anima mea. rogantē bonitatē tuā ne inueniret̉ morienti mihi niſi vna tremiſſis.Inueniēte eī me in honorabili ep̄io ſancteeccīe alexandrinoꝝ magne ciuitatꝭ. quā perindulgentiā dei ſuſcepi. qn̄ in ea ꝯſecratꝰ ſūcirciter octogīta cētenaria auri. ⁊ qͣ intrauerūt mihi ab amicis xp̄i. pene numeꝝ hoīſtranſcendūt. in memet mentē colligēs ⁊ cognoſcens hec oīa dn̄atoris oīm eſſe feſtinaui ea que dei erant deo dare. Unde ⁊ quodremanſit mihi hoc tremiſſe dei ⁊ hoc exn̄siubeo dari his qui ſunt dei. O glorioſa res