CXIII

omnem quā puto habere gl̓iam vt flos fenimarceſcit. Hijs ergo et hmōi ꝟbis ſapientiſſimꝰ qͣſi de ſe dicens. eū qui languorē inflationis ⁊ ſuꝑbie habebat cauterio ꝯburēſꝓdebat. Intelligebat eī is qui vulnꝰ habebat. ꝙ d̓ eo patriarcha hec intimaret.¶ Sermo eius ad humilitatis exemplū.T hoc frequēter ille a deo honoratus afferebat in mediū ad humiprans xegymuerumitarcēes Q ſtqſideraſſemꝰ ⁊ cogitaſſemꝰ dei miſericordiā⁊ bonitatē nec in celos ſubleuaremꝰ oculosnr̄os. ſed ſꝑ in hūili habitu. ac prudētia degeremꝰ. Ut em̄ p̄tereā qͣliter nō exūtes vteſſemꝰ ꝓduxit nos factor ⁊ pctō ⁊ inobediētia deceptos iteꝝ viuificauit. ⁊ ꝓprio ſanguine redemit a morte. ⁊ omnē terrā ⁊ ip̄mcelum in obſequiū hoīm ſubdidit. ſꝫ ⁊ nūcqͣliter peccantes nō diſſipat. ſed longanimiter magis expectat. īmobilis illa naturaet patiens ille oculus. ⁊ nobis plerūqꝫ blaſphemantibꝰ. ipſe conſolatur ⁊ blandit̉ permiſerationem ſuam deſurſum pluuias ꝓpt̓vitā nr̄am tribuēs. Quātos malos oꝑarios ꝑgentes vt occidant aut furent̉ tegit vtnō capiantur ⁊ puniant̉. quātos exn̄tes inpelago vt p̄dent̉ obuiātes ſibi naues ⁊ occidant qui in eis ſunt nō ꝑmittit in ꝓfundum dimergi. ſꝫ imꝑat mari. ne abſorbeateos expectāſ ꝯuerſionē malicie ipſoꝝ. Quāti petierant corpus ⁊ ſanguineꝫ eius ſacroſanctū. ⁊ patit̉ ⁊ longanimiter agit. nō reddens eis hic aliquid difficile. quātos in itinere latrocinātes nō tradit in cibū obuiantibꝰ ſibi beſtijs. quātos eūtes cōcaua terrarū ⁊ itinerū ſeditōnes oꝑantes ꝓtegit. vt n̄ꝯſumant̉ a cuſtodientibꝰ canibꝰ vel etiā hominibus. Et me interdū aut cū meretricerecūbente aut cum his qui ſe inebriant. autcum turpia loquētibꝰ ꝯuerſante aut ceteroquolibet ſeculi huius implicato pctō Apisquidē circūfertur ⁊ valles ⁊ alueos circūitquerens colligere mihi fructū vt dulce faciat mihi guttur. qd̓ feda et iniqua ꝓnunciat. vua aūt feſtinat ꝑ calorē maturari. vtrepleat os ⁊ letificet cor qd̓ factorē ſuū preuaricatū eſt. Flores inuicē ſe p̄occupant vt

de lectent oculos. qͥ fornicatōibꝰ ⁊ alienismulieribꝰ ad luxuriā innuūt. ficus turbat̉quatenus ꝑueniat vt repleat manū ꝑ magnitudinē ⁊ os ꝑ dulcedinē. qui tenet ⁊ baſiat alienā mulierē. Talia gͦ inquit oꝑa frēsagentes ⁊ tales ret̓ributiones accipiētes abenigno deo qͣlem debueramꝰ habere prudentiam. ꝯſiderantes nouiſſimā nr̄aꝫ ⁊ horridam horā. Multū em̄ de memoria mortꝭ⁊ exitu anime diſputabat ſemꝑ ille beatꝰ.ita vt frequēter quidā ad eum ſuꝑbo ſcemate intrarent. ⁊ ridenti vultū ⁊ inconſiderato oculo. ⁊ exirent humili more ⁊ compuncta facie et lacrimantibꝰ oculis. Propter qd̓ ⁊ dicebat. Quia vt eſtimo ego humilis. ſufficit ad ſalutē aſſidue ⁊ dolentercogitare. ⁊ ſolicitudinē habere de morte qͦniā nemo nobis in hora illa compatiet̉. autcomitabit̉ ex iſta vita. niſi oꝑa bona noſtraEt quomodo angelis venientibus ⁊ ꝓperantibus turbatur tunc anima ſi inuēta nōfuerit bene preparata. Quomodo rogat vtaddat̉ ſibi modicū tp̄s vite. ⁊ audiet. Tēpus em̄ qd̓ vixiſti bene nō ꝯſumpſiſti. Etiteruꝫ dicebat tanqͣꝫ de ſemetipſo Qūo humilis Iobannes tranſire poteris beſtiasharundineti qn̄ obuiabunt tibi exactores.Ue qualis timor ⁊ tremor obtinet aīaꝫ tūcrationē ponentem tantis exquiſitoribꝰ amaris ⁊ īmiſericordibuſ. ¶ Et em̄ ſanctusiſte in memoria ſemꝑ retinebat. quod ſancto ſymeoni qui in colūnis ſtetit ꝑ reuelatōnem factū eſt notū. quia vt ait exeunte anima e corpore obuiant ei cum aſcenderit aterra in celum chori demonū ſinguli in proprio ordine. Obuiat ei chorus demoniorūſuꝑbie inueſtigat eam ſi habeāt oꝑa eorumObuiat chorus ſpūum detͣracͣtionis aſpiciunt ſi aliquādo oblocuta ſit ⁊ penitentiaꝫnon egerit. Obuiāt iterū ſuꝑius demonesfornicationis ſcrutantur ſi recognoſcant inea voluptates ſuas ⁊ quando a terra vſqꝫad celum miſera anima poſitura rōnem ꝑuenerit. ſeorſum ab ea ſancti angeli ſtabuntet non adiuuabunt eam niſi bonitates ſue.Hec conſiderans hic nobil̓ ꝑ̨̄territus protali hora et ſolicitus factus eſt. ferens ī memoriam ⁊ ſancti Hilarionis eloquiū qui