CVII.

videbimꝰ quis deficiet: ego an tu. Exat em̄opulentus valde. et ſuauiter qͣſi vindemiabat eū ille ſanctus paulatim ab eo ml̓ta auferēs. et dicebat ſemꝑ ꝙ poſſet aliqͥs intentōe dandi pauꝑibꝰ expoliare diuites. et ip̄ꝫetiā ypocamiſum .i. veſtimentū qd̓ ſubtercamiſiam eſt ab eis beniuole auferre. et nōpeccat. et maxime ſi ſunt aliqui immiẜicordes et auari. Duo enim lucrat̉ talis. vnumquidem qꝛ aīas illorū ſeruat. alterū autemquoniā et ip̄e ex hoc mercedē nō modicamhabet. Attulit autē et ad credulitatē verbi⁊ teſtimoniū verax. qd̓ circa ſanctū ⁊ Epiphaniū et Iohannē ep̄m ihrl̓imorū factūeſt. quō ſctūs Epiphaniuſ ꝑ artē tulit argetum patriarche videlicꝫ Iohānis eiuſdeꝫet dedit pauꝑibus.R¶ De Petro thelonarioIgnū et ꝯgruū p̄dicto capitl̓o referebat ſemel corā omnibꝰ iſte ſanctus dicens. habebā inqͥt q̄ndamminiſtrū in apoteca mea in cypro fidelemvalde. et ꝟginē vſqꝫ ad obitū ſuuꝫ. Hic ergo narrabat mihi qꝛ in affrica exiſtente mefacta eſt res hmōi. Permanebā em̄ ait cūquodā thelonario. diuīte vehem̄ter ⁊ īmiſericorde. Semel gͦ pauꝑibꝰ in hyeme ſedentibꝰ ad ſolē: ſeqꝫ calefacientibꝰ. ceperūtſinguli domos elemoſinatorū collaudare ⁊ꝑ eis orare ꝑ ſingulos eorū. ſimiliter ⁊ domos elemoſinā nō facientiuꝫ vituperare.Inter que ꝟo venit in mediū eorū ⁊ nomēſenioris mei thelonarij. et ceperūt ſinguliinterrogare ꝓximū. Uere tu frater accepſſti aliquādo de domo illa bn̄dictōem. Et oībus interrogantibꝰ inuicē nullus inuētuseſt accepiſſe aliqn̄ de domo eius aliqͥd. Dicit ergo vnus ex eis. Quid dabitis mihi⁊ ego accipiā hodie ex eo benedictōem. Etfacientibꝰ cū eo pactū venit ⁊ ſtat foris portam domus: expectans qn̄ ad domū ſuā reuerteret̉. Ex diſpenſatōe dei ꝑuenerūt. ſiml̓ip̄e ingrediēs portā et aīal portās ſiliginesa mancipio cauſa prādij ip̄ius. Uidēs igit̉egenū et nō inueniēs lapidē ꝑ furorē arripit ſiliginē de clitella ⁊ iactauit in faciē eiꝰIlle ꝟo ſuſcepit eam et abijt vt ſatiſfaceretꝯfratribꝰ ſuis ꝙ ex eiſdem manibꝰ eius ac-

cepiſſet eam. Itaqꝫ poſt duos dies egrotauit infirmitate ad mortē idem thelonarius⁊ vidit in ſomnis ſeip̄m rōem ponentem.⁊ ſuos actus oēs ſuꝑ ſtaterā appēdere. Invna qͥdem acie ꝯgregabant̉ mauri quidaꝫdeformes. altera aūt acies aliorū quorūdaꝫerat candidatorū et terribiliū ſpecie. qui nihil inueniētes boni vt et ip̄i appenderēt eꝯͣ aduerſū mala oꝑa q̄ collecta erāt a mauris ī acie ip̄oꝝ nimiſ turbabāt̉ ⁊ triſtabāt̉:et mēte ꝯſternabāt̉ ad alterutrū ⁊ dicebātErgo nihil hic habemꝰ. Tūc dicit vnuseoꝝ. vere nihil habemꝰ niſi vnā ſiliginemquam dedit ante duos dies xp̄o. et ip̄aꝫ nōvolūtarie. Emittētibꝰ eis ſiliginē eqͣlitasfacta eſt. Tūc dicūt thelonario hij qͥ apparuerāt ei candidati. Uade ⁊ adde ad ſiliginem hāc. nam vero mauri iſti te apprehendent Euigilās ergo agnouit que viſa ſūtab eo non eſſe mendacia ſed ꝟa. Om̄ia ꝟoque a iuuētute ſua ꝯmiſerat. et quoꝝ ip̄e erat oblitus videbat e thiopes illos ꝯgregare: et deportare ad librā et dicebat. Ue veſi vna ſiligo quā iactaui ꝑ furorē ita ꝓfuita quātis malis ſe liberat qͥ dat in ſimplicitate ſua bona indigētibꝰ. Et de cetero ita modeſtus et prudēs atqꝫ ſummus elemoſinator factus eſt vt etiā corꝑi ꝓprio nō ꝑceretCōtigit ꝟo aliqn̄ ẜm conſuetudinē ꝓcedere eū diluculo ad theloniū. et obuiat ei nauta qui a naufragio nudus vt natus eſt euaſerat. ⁊ cecidit ante eū rogās ut ꝓfectōnemapud eū impetraret. Ille ergo putās ꝙ egenus eſſet. expoliauit ſe eſophoriū ſuū qd̓ illius melius erat. et dat ei. rogauitqꝫ euꝫ vthoc ip̄e veſtiret̉. Pergēs ꝟo ille erubeſcēſpeſtiri hͦ dedit illud venditori ut venūdaret̉Et cū recederet thelonariꝰ vidit hoc ſuſpēſum. et triſtatus eſt vehementer. ⁊ aſcēdēſdomū ſuam nihil paſſus eſt guſtare. ſꝫ claudens oſtiū conclauis ſui ſedebat plorās. Etcogitans quia nō fui dignus vt mei memoriā haberet egenus. Cū ergo anxiaret̉ obdormiuit. Et ecce vidit quendā ſpecioſumtanqͣꝫ ſolē ferētē crucē ſuꝑ caput ſuū. et eſophoriū quod dederat naute aſſiſtentē ſibi.⁊ dicentē. Quid ploras dn̄e petre. Hoc eīerat ei nomē. Ille ꝟo dixit ut ad deū diſpū

p 3