CVI.
ſubijt ad eū in ꝯclaui eo in ſecreto moranteflens vehemēter. Cū aūt hūc eſtuantemet lacrimantē vidiſſet mitiſſimꝰ pr̄iarchainterrogat cauſam d̓tinentis eū anxietatisſcire hanc volēs. Cūqꝫ ille nō poſſet p̄ amaritudine q̄ circūdederat eū exprimere ſermonē. hij qͥ p̄ſto fuerunt qn̄ eū exhonoraria negociatore ꝯtigerat ceperūt recitare archiep̄o cauſam. et qꝛ nō debuerat inquiuntita ſanctitas vr̄a ꝯtemni vt ꝓprios ſuos acꝓpinquos a deſpectis exhonorari pateret̉homībus. Ille aūt verus medicus volensprimo veluti emplaſtro quodā curare nepotis ſui furiam. et tn̄ tanqͣꝫ ferro inciſiōeꝫ⁊ liberatōem paſſionis ꝑ ſapientiſſimū osſuum hinc afferre. talibꝰ ꝟbis cepit extinguere morbū et dicere. Et om̄ino auſus eſtaliqͥſ os aꝑire et ꝯtradicere tibi. Crede filimi patri tuo. qm̄ faciā ī eo hodie rem ut tota alexandria miret̉. Cūqꝫ vidiſſet eū remediū recepiſſe. et triſticiā cunctā ꝓieciſſeputantē vicꝫ ꝙ ageret ꝯtra eū qͥ ſe ꝯtumeliis affecerat. et faceret eū flagellari per euꝫqui ſuꝑ forū erat ꝯſtitutus. ⁊ a varijs pompis dehoneſtari. dicit ei deoſculās pectusip̄ius. fili mi ſi ex ꝟitate humilitatis meenepos exiſtis. p̄para teip̄um et flagellari etꝯuicia pati ab omni hoīe. Uera em̄ ꝯgnatio nō ex ſanguine et carne ſed ex ꝟtute mētis ꝯgnoſcit̉. Cōfeſtim igit̉ accerſiuit eumqui ſuꝑ caupones erat ꝯſtitutus. et p̄cepitei ne ab illo caupone acciꝑet. neqꝫ cōſuetaſua neqꝫ publica. neqꝫ penſionē ergaſterijeius. Et ip̄e em̄ ſctīſſime eccleſie erat. Etoēs expaueſcentes immobilē longanimitatē eius intellexerūt eſſe hͦ qd̓ dixit. quontam faciā in eū rē vt miret̉ tota alexādria videlicet. qꝛ non ſolū viciſſitudinē nō reddidit. verū etiā ꝓ vltōe adiutoriū impēdit¶ De Damiano dyacono.Unciatū eſt aliqn̄ huic btō ꝙ quidā clericoꝝ maliciā ī corde aduerſus quēdam reẜuaret. ⁊ inrecōciliatus ei ꝑmaneret. Ille ꝟo q̄rebat huiusnomē et gradū. In craſtinū ergo die dn̄ico didicit hūc Damianū noīe. dyaconumautē eſſe officio. Precepit itaqꝫ archidyacono vt ſibi qn̄ idē Damianus ad eccleſiaꝫ
veniret demōſtraret. Igit̉ cū in craſtinumſtatio dn̄ico die fieret. venit idē dyaconusad ſtatōem. et vidēs archidyaconus oſtēdit eū pr̄iarche. Ob eā em̄ tantūmodo cōtrouerſiā aſtabat tūc pontifex ſancto altariqͥd ꝟo vellet facere nulli credidit. Cū ergoveniſſet dyaconus damianꝰ vt ſuſciꝑet abeo ſanctā ꝯmūionē ẜm ꝓpriū gradū. tenuitmanū illiꝰ ille ſctūs et dixit. Uade priꝰ recōciliari fratri tuo. ⁊ tūc venies digne ſuſciꝑe immaculata immemor malicie xp̄i miſteria. Reueritus ergo corā tāta multitudine clericoꝝ ꝯtradicere illi. maxime in tali loco ⁊ in tali horrēda hora ſpopōdit hͦ facere. et tūc de ſanctꝭ miſterijs dedit ei. Igitur extūc oēs clerici ⁊ laici cuſtodiebāt ſene inter ſe maliciā retinerēt. timētes ne etip̄os ꝯfunderet: triūpharetqꝫ quēadmodū et illū dyaconū.¶ De eo ꝙ habuerit ſcientiādiuinaꝝ ſcripturarū.PAbebat qͥdā ſanctiſſimus hic virdiuinarū ſcripturarū. nō autē inſapientia ẜmōiſtāqͣꝫ ex inani gloria. ſed ꝑ eandē ip̄am operū actōem et mandatorū obſeruatōem et in ſecreto quotidiani ꝯſilij ſui nullus ẜmo ocioſus audiebat̉niſi forte ordinatio rei ciuilis exigeret. ſedaut relatōes ſanctorū patrū aut ſcripturarales queſtiones. aut dogmatica ꝓbleumata ꝓpter multitudinē nec nominandoꝝ hereticoꝝ que regionē circūdederat. Si ꝟoalicui aliqͥs detrahere incipiat. hūc pr̄iarcha ꝑ alterā ſermocinatōem vt ſapiēs ingenioſe remouebat. Et ſi iteꝝ ꝑmanebat nihil qͥdem ei dicebat. ſꝫ hūc annotās p̄cipiebat hebdomadario ne fineret vlteriꝰ eumintrare cū his qͥ nūciabant̉. qͣtenus ꝑ eumceteros tēptaret atqꝫ erudiret.¶ De eo ꝙ imꝑfectū ſibi iuſſerittumulum p̄parari.Iffinitōem autē et aliā quam affectauit hic ſctūs nō eſt poſtponere. Audiens em̄ ꝙ poſtqͣꝫ coronatur imꝑator nullus vniuerſi ſenatꝰ ⁊ aſtātiū exercituū antiquū memoriale ei aliqd̓nūciet. ſed mox hij qͥ dicunt̉ monumētorūedificatores ſumāt qͣttuor vel qͥnqꝫ minu-
p 2