CIII

pacificans a xp̄o creditū tibi gregē. vt nullam habeat ꝯtra ꝓximū ſuum liteꝫ aut dubietatē ſed velut angelos ſine litigio et ſine iudicio homīes eſſe feciſti. Ille autē vere mitis paſtor. credēs qd̓ dictū erat verūeſſe oculos in celū extēdens dicebat. Gratias ago tibi deus. qꝛ et immeritā puſillanimitatē meam ſacerdotio fungi. ⁊ me exiguum et pctōrem ſacerdotē tuuꝫ vocari. etpaſcere ratōnabileꝫ gregem dignatus es.Mox vero puſillanimitate oī depoſita gaudium in hūilitate multuꝫ illi affuit. Huncvero vt quidā aiunt in hoc imitatꝰ eſt et cōſtantius qui poſt Eracliū imꝑatorem extitit cuius et filius erat.¶ Ꝙ eoſqui a ꝑſis fugerāt benigne ſuſceplUius ſancti patriarche tꝑibꝰ aſcendētes perſe captiuacūt ⁊ dep̄dati ſunt ſyriam. Itaqꝫ pene oēsqui effugiebāt manus perſaꝝ. ſine deo adnomē huius ter beati tā qͣꝫ ad portum ſinefluctū accurrebāt ab eo ⁊ ip̄i ſuffragio ⁊ ſuſceptōe ꝑfrui poſtulātes. Quoſ beatus iſtehoſpitio recipiebat ⁊ ꝯſolabat̉: non tanqͣꝫcaptiuos ſed quaſi natura veraciter frēs.Cōtinuo gͦ plagatos qͥdē ⁊ infirmos in xenodochijs ⁊ noſochonijs .i. egenoꝝ domibus fecit recūbere. p̄cipiēs curā eis et medicinā gratis impēdi ⁊ tūc recedere quando vnuſquiſqꝫ eoꝝ ꝓpria voluntate vellet.Illis ꝟo qui ſani ⁊ egeni veniebāt ad rogāmaſculis quideꝫ ſingulas ſiliquas dabat.mulieribꝰ aūt ⁊ puellis tanqͣꝫ infirmioribꝰmēbris binas. Ueniētibꝰ ergo quibuſdaꝫindutis ornamētis aureis ⁊ dextralibus. ⁊querētibꝰ elemoſynā referebāt d̓ eis patriarche: bi quibꝰ erat roga credita Ad quosbeatus ille toruo oculo ac ſeuera voce vſuſqͣꝫqͣꝫ mitis eēt ⁊ viſu hilaris dixit. Siqͥdēhumilis Iohānis īmo xp̄i diſpenſatoresvultis eſſe. dīno p̄cepto ſine calliditate obedite dicēti. om̄i petēti te tribue. Si aūt venientes curioſe inueſtigaueritis deꝰ curioſoꝝ mīſtroꝝ nō indiget neqꝫ hūilis Iohānes. Si em̄ ea que dant̉ mea exiſterent etmecū nata eſſent: fortaſſe bn̄ in meis tenaxexiſterē. Si ꝟo que dant̉ dei ſunt. vtiqꝫ ī

ſuis p̄ceptū ſuū cuſtodiri vult. Si autē exincredulitate ⁊ modica fide illud timetis:ne forte multitudo eoꝝ quibꝰ dant̉ ſuperetintroitū pecuniaꝝ. ego vr̄e puſille fidei cōmunicari nō patior. Etem̄ ſi bn̄placito deiactū eſt vt eēm ego indignꝰ diſpenſator eiꝰmuneꝝ. ſi totꝰ mundus ꝯgregaret̉ alexandrie elēoſine indigēs: īmēſos theſauros d̓inō anguſtabūt neqꝫ ſanctam eccīam¶ De elemoſina que ei in ſil̓itudīe puelleapparuit.Unqꝫ illos dimiſiſſet. vniuerſaꝫque circūdederat iſtos defectōnēmodicā fidē ſcindens loquebat̉his qui eī ꝯſedebāt. ⁊ admirant̉ de data eia deo ꝯpaſſione. Cum eēm inquiēs adhucin cypro. iuuenis quaſi annoꝝ quindecimvidi vna noctiū in ſomnis puellam quādācuius ſpēs ſupra ſolē ſplendebat ornatamſupra om̄em humanū ſenium. que venit etſtetit ante lectum meū ⁊ pulſauit me latereExꝑgefactus vero vidi eam in ꝟitate ſtātem. ⁊ eſti maui eā eſſe mulierē. figura igit̉crucis ſignatus dixit ei. Que es tu et qūoauſa es intrare ſuꝑ me dū dormirē. habebat ⁊ coronā de oliuaꝝ ramis ſuꝑ caput ſuum. tūc illa hilari vultū ⁊ ſubridēdo dicitmihi. Ego ſum prima filiaꝝ regis. Cunqꝫhec audiſſem: ſtatiꝫ adoraui eā. Tūc dicitmihi. Si me poſſides amicam ego te ducam in ꝯſpectu imꝑatoris. Etem̄ nemo habet poteſtatē apud eum ſicut ego. Ego qͥppe feci eum in terris homīem fieri ⁊ ſaluarehoīes. Et hec dicēs diſparuit. Ego ꝟo inmemetip̄m reuerſus: intellexi viſionē ⁊ dixi. Credo ꝯpaſſio ac elemoſina eſt. et iō habet in capite ex oliue folijs coronaꝫ. Etem̄veraciter ꝯpaſſio ⁊ benignitas erga homīeſdeum carne voſtiri fecit. Statim ergo veſtiui me. ⁊ nullū domus mee excitās in eccleſiam abij. Erat em̄ iam aurora. Et cumirem obuiā fratri frigore vexato: ex poliauime indumēto caprīo ⁊ dedi ei. dixiqꝫ intrame. Ecce in hoc ſciaꝫ ſi vtiqꝫ vera eſt viſioquam vidi an demoniaca. Et ꝟitate teſtāte nondū eccīam ꝯp̄henderā. ⁊ ſubito obuiat mihi qͥdā albis īdutꝰ veſtimētis danſmihi ligaturā centū nūmiſmatum dicens.