Folium

Omperit autē Germana ſoror eius inſtitutionē ſenis p̄clarā atqꝫſublimē. cupiens videre eū ad moInaſterium venit. Qd̓ vbi agnouit Pachomius huiuſcemodi reſponſum ei ꝑ oſtiariūdirigit. Ecce ſoror audiſti de me ꝙ viuam⁊ incolumis exiſtam perge igitur in pace.ne contriſteris ꝙ te nō videam corꝑalibꝰoculis. Ꝙſi volū eris hanc conuerſationem ſequi quā teneo. vt poſſis apud deuꝫmiſericordiā reperire. cogita tecū diligēter⁊ tracta. ⁊ ſi cognouero ſanctū cordi tuo ſediſſe ꝓpoſitū precipiam fratribꝰ meis quitibi ꝓcul edificent manſionē in qua cū diſciplina verecundiaqꝫ ꝑſiſtas. Nec dubito ꝙ alias exemplo tuo dominus aduocabit. que tecū maneant. ⁊ ꝑ te mereant̉ ſalutis eterne inuenire ſubſidium. Nullā nāqꝫrequiem in hoc corꝑe mortis habere poterit homo niſi qui pijs oꝑibus deo placueritHec audiens ſoror eius fleuit amariter. ⁊compuncta diuinitus ad exhortationē ſaluberrimā mox appulit animū. ſeqꝫ xp̄o ſeruire ꝓfeſſa eſt. Hanc ergo mentē Germane ſue Pachomiꝰ agnoſcens. deo gratiasegit. qui ei ꝓmptam largitus eſt voluntatē⁊ protinus religioſioribus imperat fratribus. vt ei procul a ſe monaſterium conſtruant. Quod vbi factum eſt. ⁊ illa ſcd̓m timorē dei vitam duceret. ꝯuenetūt ad eamalie plurime. ⁊ breui tempore magne multitudinis mater effecta eſt Quas inſtruēset docens. vt cor a cupiditatibꝰ carnalibuſabſtrahentes ad celeſtia ⁊ manſura ſuꝑattollerent. ⁊ ipſa pariter ⁊ viuēdo ⁊ loquendo ſalutis eis itinera demonſtrabat. Sanctus autem Pachomius cuidam Petroetate iam grandeuo ⁊ veneranda ſenectuteꝯſpicuo p̄cepit. vt interdū famulas dei viſitaret. et ſancta exhortatione ſuſtolleret.Habebat eniꝫ mortificationē paſſionū omnium etiaꝫ ſermonē ſicut ſcriptū eſt ſale cōditum. Pachomius vero deſcripſit eiſ regulas quibus vtentes iugiter conuerſationis ſue monimēta dirigerent. Exceptis eīmelotis quas femine nō habent omnis inſtitutionis earum forma monachis ꝓbat̉eſſe conſimilis. ¶ Si quis autem de fratri

bus habebat in monaſterio feminarū ꝓpinquam aliquaꝫ vel ſororē eanqꝫ viſitare voluiſſet. mittebatur cū eo vnus ex ſenioribꝰꝓbate vite ⁊ primū quidē videbant eaꝫ q̄ſororibꝰ preerat. ⁊ deinde ſub eiꝰ preſentiaet aliarum que erant ꝓuectioris etatis ſororem ſuam vel ꝓximā frater cū omni pudore et ſanctitate cernebat. nihil ei deferēsnec ꝓrſus ab ea quicqͣꝫ accipiens. Nō enīproprium quid habebant quod ſibi mutuolargirentur. eratqꝫ ſatis vtriſqꝫ ſolū viſitationis officiū. memoriaqꝫ futuroꝝ cuꝫ ſpefelicitatis eterne. Si qn̄ vero vel ad ſtructuram vel ad aliam rem femine monachiſindigerent. eligebatur magne conuerſationis vir qui fratribus acquiſitis p̄eſſet officijs. ⁊ cum timore domini laborantes reſectionis hora reuertebantur ad monaſterium. cauentes apud eas quicqͣꝫ cibi potuſqꝫ percipere. Una vero regula tam virorūqͣꝫ feminarū hodieqꝫ perdurat. niſi ꝙ femine melotis vt dixi minime vtuntur. Ꝙſi defuncta eſſet virgo curantes funus eiuſrelique. cunctaqꝫ q̄ ad ſepulturam pertinētadimplentes. deferebant vſqꝫ ad ripā fluminis quod vtraqꝫ monaſteria diuidit pſalmos ex more cantantes. Tunc tranſeuntes monachi cum ramis palmarū ac frondibus pſallentes tranſuehebant eam. et in ſepulcris ſuis cum hilaritate condebant.¶ De conuerlatione Theodoraviri dei.SEc talis ac tanta conuerſatio longe lateqꝫ crebreſcens ſancti Pachomij nomē vbiqꝫ peruehens vniuerſos ad agendas deo gratias excitabat. Non pauci qͦꝫ ꝯtemnentes huius mūdi negocia. ſingularem monachorū ꝯuerſationem et ſpiritalia ſtudia diligebant. īterquos ⁊ Theodorus adoleſcens annorumferme. xiiij. xp̄ianis ortus parentibus. ⁊ ſecundū ſeculū valde claris. hoc modo ꝯuerſus eſt. Undecimo die tybe id eſt ad octauum ydus Ianuarias. quedam apud egyptum celebratur ex more feſtiuitas. Cernens itaqꝫ domū ſuaꝫ nimis amplā ac ſplēdidam. ac bonis omnibꝰ habundantem. ꝑ