Folium

vero maximus ac terribilis an̄ illos. ⁊ ſpatas acutiſſmas ante ſe tenebāt. Nos ergoiſta cernētes ac valido ꝑculſi timore exclamauimus ad illos dicēteſ. Dn̄i et ſerui d̓iexcelſi miſerimini nr̄i ut ſpate ⁊ iſte ignisnobis nō p̄ualeant nocere. At illi rn̄dentesnobis dixerūt. Nolite timere viā quā vobis deus demōſtrauit. itē ſecure. noſ em̄ dominus poſuit in iſto loco. ut viā hāc ſeruaremus et cuſtodiremus vſqꝫ in diē iudicijqn̄ orbem terre iudicaturus adueniet. Hecnos audiētes a ſanctis viris illis. ac de lorge eos ſalutātes ꝑtrāſiuimus locū ip̄m. ⁊ ꝑqͣdraginta cōtinuos dies ambulanimꝰ nullum omnino cibū ſumentes aquam tantuꝫbibentes. ¶ Ambulātibꝰ ergo nobis ſubito voces populi innumerabilis audiuimuspſallentiū. ⁊ odor ſuauiſſimꝰ quaſi balſamioptimi ac p̄cioſiſſimi venit nobis. ⁊ ſicut demellis fauo dulciſſimo os noſtrū indulcorauit. de ſuauiſſimo igit̉ odoris nectare acceleſtis melodia cantilene ſopor noſ arripuit. Poſt modicū aūt ſurgētes ē ſomno vidimus ante nos eccleſiā mirabili ornatu decoratam ac p̄cioſiſſimā: que tota quaſi criſtallina videbat̉. in medio autē ip̄ius eccleſie altare honorificū. et de altari aqua egrediebat̉ que lactis cādidiſſimi colorē habebatNos autē aquā ip̄am in veritate lac ſperauimus. In circūitu ꝟo fontis illius ſtabātviri ſancti ⁊ honorabiles: ⁊ cātabant canticū celeſte .i. voces cherubin. Nos autē hecintuentes timuimus valde. Ip̄a vero eccleſia a ꝑte meridiana ſimilitudinē habebat lapidiſ praſim p̄cioſi. a parte auſtrali colorē ſanguinis mūdiſſimi p̄tendebat. a ꝑteautē occidentali tota erat alba inſtar lactiset niuis candidiſſime. ſtelle ſuꝑ ip̄am eccleſiam pluſqͣꝫ huius mūdi ſidera lucebāt. ſoibi ſeptempliciter lucebat et calebat qͣꝫ ī huius terre regione. alpes et arbores omnesplus alte. et folia ac fructus plures et dulciores qͣꝫ iſtius mūdi arbores habebant. ſedet aues celi aliter reſonabāt qͣꝫ aues t̓re iſtius. Omnis autē terra ip̄a duplices habebat colores .i. vna facies alba erat vt nix. ⁊alia rubicūdiſſimis coloribꝰ erat. Nos igitur ſtupentes ⁊ in eodē loco adoranteſ. ac

ip̄os viros ſalutātes. cum timore egreſſiceptum iter arriꝑe feſtinauimus. N ¶Deniqꝫ poſt hec centū impleti ſunt dies:vt dn̄s teſtis ē nobis ꝙ nullo refecti ſumꝰcibo. aqua nos freq̄ntius refocillantes. Cūecce ſubito euntibꝰ nobis venit ppl̓i innūerabilis multitudo virorū ac mulieꝝ obuiaꝫin vnū cōglobati. nō autē inter illos longiorē p̄terqꝫ vnius cubit i ſtaturā vidimus.igit̉ viſis illis valde ꝑtimuimuſ. tunc miſerabilis ego et peccator Theophilus dixifratribꝰ meis Sergio et Thimo. Soluētes capillos noſtros veniamus aduerſuseos forſitan fugiēt a nobis. et liberabit noſdn̄s de manibus illorū. Quod cū ip̄is viſum fuiſſet bonū ſolutis faſciolis ⁊ capillisnoſtris irruimus ſuꝑ eos reꝑente. ip̄i aūthoc cernētes ꝯfeſtim filios ſuos arripiēteſtridenteſqꝫ dentibꝰ citius aufugerūt oēs.Nos autē dn̄m collaudauimus qui eripuit nos et trāſeuntes flumen inuenimꝰ herbas cādidas et albas ſicut lac: dulces velut mel. altas vero vſqꝫ ad vnū cubitum.Māducantes itaqꝫ de herbis mellifluis acnos ſaturātes ex eis gratiarū actōes creatori omniū obtulimus: qui nos ꝑ tanta ſeruauit ꝑicula. ac gratuita nos ſua gratia nutriebat. Nos interea viā inuenimus ſpecoſam. et cadentes in terrā adorauimꝰ ⁊ collaudauimus dn̄m miſericordē qui eaꝫ nobis demōſtrauit. ¶ Igit̉ ꝑ dies plurimosip̄am viā ſequentes. tandē ad ſpeluncā ꝑuenimus honorabilē. tūc ſignaculo ſanctecrucis mēbris vndiqꝫ munitis. in eandemingreſſi ſumus criptā. ſed nullū ibi inuenientes habitatorē diximus inter nos. Mūdicia hec nō eſt niſi de manu hoīs. Maneamus ergo hic vſqꝫ ad veſperū et videre habebimus loci illius habitatorē. His gͦ dictis vna hora vtpote laſſi reſedimꝰ. et ſubito odore ſuauiſſimo ꝑfuſi obdormiuimus.Rurſum igit̉ paruo interuallo excitati aſomno foras ſpeluncā exiuimus. et ꝯtra orientē reſpeximus. ⁊ ecce ſubito figurā hoīsa lōge ꝓperantis vidimus. cuiꝰ capilli capitis inſtar lactis cādidiſſimi aut niuis qͣſiin aera volātes totū viri corpus oꝑuerūt.Ip̄e autē mox ut nos a lōge reſpexit. ſemet