Folium

mus et xp̄um dn̄m noſtrū. Puella ꝟo reſpondit. Ego vero et vos diligo et xp̄m veſtrum. Sedebat vero Eufraxiā mater eiꝰ⁊ fluminū lacrimarū eius non erat modꝰ.Libenter em̄ audiebat verba puelle abbatiſſa. quia cū eſſet etate infantula talia loquebatur. Nondū enim ſeptē annos impleuerat dum cū abbatiſſa loqueret̉ huiuſcemodi verba. Tunc ingemiſcēs mater ⁊ amare deflens ad filiā ſuā dixit. Filia mea veniꝑgamus ad domū. quia iam veſꝑa eſt. Cuipuella dixit. Ego hic maneo cū dn̄a abbatiſſa. Dixit abbatiſſa puelle Uade dn̄a indomū tuam nō potes hic manere. Nō qͥſqͣꝫmanere poteſt hic niſi ſe deuouerit chriſto.Cui puella reſpondit. Ubi eſt chriſtꝰ. Illagratāter ei dn̄icam imaginē demonſtrauitPergens autē Eufraria oſculata eſt dn̄icam figurā. et cōuerſa dixit abbatiſſe. Uere et ego voueo me chriſto meo. et vlteriuſcū dn̄a mea non vado. Dixit ei abbatiſſa.Filia non habes vbi hic maneas. et nō potes hic manere. Puella dixit. vbi vos manetis et ego maneo. Et cuꝫ iam veſꝑa eſſet⁊ multum mater eius coegiſſet atqꝫ abbatiſſa vt ambularet nequaqͣꝫ potuerunt eamtollere de monaſterio. Multū ergo crebriſdiebus mater eius atqꝫ abbatiſſa ei blādiebant̉. et ꝑſuadere nequiuerunt: vt de monaſterio potuiſſent eā expellere. Nouiſſimevero dixit abbatiſſa puelle. Filia ſi vis hicꝑmanere lr̄as habes diſcere ⁊ pſalterium.et vſqꝫ ad veſperā habes ieiuniū ducere ficut vniuerſe ſorores. Puella dixit ei. Ego⁊ ieiuniū et omnia diſco. ſolūmodo dimitte me hic eſſe. ¶ Dixit ergo abbatiſſa matri eius. Dn̄a mea matrona dimitte hancpuellā hic. video enim quia gratia dei illuxit in ea. et iuſticia patris ⁊ boneſtas tua.et oratōes vtrorūqꝫ veſtrū eternā vitaꝫ ꝓuidere ei noſcunt̉. Surgens igit̉ eufraxiaet aſſumens filiā ſuam ad dn̄icam eā ymaginem adduxit. et extendens manus ad celum cum magno clamore ⁊ fletu clamauitdicens. Dn̄e ihū chriſte habe curam huiuſinfantule. qꝛ te cōcupiuit ⁊ tibi ſe ꝯmendauit. Et cōuerſa dixit ad filiam ſuam. Eufraxia filia mea. deus qͥ fundauit immobiles

montes et te quoqꝫ in ſuo timore ꝯfirmet.Et cum hec dixiſſet in manibꝰ eā tradiditabbatiſſe. et deflens pectuſqꝫ ſuū tundensita receſſit a monaſterio: vt om̄is ꝯgregatio cum ea ploraret. Alia ꝟo die abbatiſſaſumens eufraxiam introduxit eā in ſecretarium. ⁊ facta orōne ſuꝑ eam induit eaꝫ indumento monachali. et extendēs manusad celū ꝓ ea ſupplicauit dicēs. Rex ſeculorum qui in ea cepiſti opus bonū. tū perficehoc in pace. da vt ambulet ẜm nomē tuuꝫ⁊ fiduciaꝫ inueniat in cōſpectu tuo ſemperiſta infantula. Tunc et eufraxia mater eiꝰorans dixit. Filia mea amaſ hoc ſcemate peſtiri. Cui eufraxia dixit. vtiqꝫ mater mea.quia ſic̄ agnoui ab abbatiſſa et dn̄e ſororesdixerunt. hoc ſcema ꝓ arris p̄bet diligentibus ſe dn̄s ihūs chriſtꝰ. Cui mater ſua dixit. Cui deſponſata es ip̄e faciat te thalamoſuo dignam. Et hoc dicens et orās ꝓ filiaſua valedixit abbatiſſe et ſororibꝰ. et oſculata eſt filiam ſuā. et egreſſa circa morē circūibat p̄bens pauꝑibus quod indigebant.X ¶ Ubiqꝫ autē diuulgebat̉ Eufraxieoptima ꝯuerſatio qͣntum cōferret monaſterijs ⁊ venerabilibꝰ locꝭ. ita ut imperator audiret. ⁊ omnis ſenatus eam nimis amarētatqꝫ glorificarent deū. Audiebant eniꝫ ꝙnec piſcem guſtaret nec vinū biberet. Sedpoſt tanta dona que vniuerſis ꝯferebat etgloriam. a veſpera vſqꝫ ad veſperā ieiuniuꝫfaciebat. aliquādo ſumens legumē aliquādo olera. Poſt paucos autē dies euocāsabbatiſſa matrē puelle dixit ei ſecrete. Domina aliquā rem volo tibi dicere: nō te cōturbet. Cui reſpondit. Domina mea qd̓ iubes dic. Dixit abbatiſſa. Uidi enim in ſomnis antigonū virū tuum in magna gl̓ia cōſtitutum. et rogauit dn̄m ihm̄ chriſtū vt egrediaris de corꝑe tuo. et de cetero ſis cuꝫillo. et fruaris illa gloria quam antigonusmeruit vir tuus ꝓpter optimā vitam ſuaꝫAudiens autem hec reuerſa eſt in domumſuam matrona vt religioſa femina. et nō ſolum non eſt turbata: ſed leticia magna gauiſa eſt. Orabat enim ut ab hūana vita diſcederet ⁊ de cetero eſſet cuꝫ xp̄o. Et moxvocans filiā ſuam dixit ad eā. Filia mea ſic̄