Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
LXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Folium

ſe fratribus dixit. Erant enim cum eo viricirciter ſeptuaginta. En quid nobis ⁊ mūdo dānabili. cuius oꝑbuſ renunciare om̄imodo cōdecet vt celeſtē cōſequamur ſalutem. Quapropter ꝑgamus ad heremū nihil nobiſcū ferentes ad acquirendā celeſteꝫgloriam. et ſuꝑiorem inueſtigemus ex virtutibus diſciplinā. His dictiſ vniuerſi cōſenſere. deferēteſqꝫ ad heremū ſecū paruaolerū ſemina. ⁊ bis acutas paruoſqꝫ ſarculos vnde humū foderēt ⁊ ꝓfecti ſunt. Uenerūt ergo ad heremū. rurſuſqꝫ Frontonius ait. Dn̄s in euāgelio dixit. Nolite cogitare qͥd manducetis aut qͥd bibatiſ. aut quooꝑiamini. Hec enim omnia gētes mūdi ērunt. Querite primū regnū dei et iuſticiaꝫeius et hec omnia adijcient̉ vobis. Teneamus ꝓmiſſum et inueniamus in nobis opus dn̄i ꝯſeruatū. Oēs gͦ habitabāt in heremo in oꝑe dn̄i iugiter laborātes ⁊ in agone ſpirituali ꝓficiētes. Adiuuabat eī ẜuosſuos dn̄s. Ip̄e autē Frontonius nō ꝓ ſe tātū ſed ꝓ cūctis orabat. ſciēs ſcriptū eſſe. nōq̄rens qd̓ tibi vtile ſit ſed qd̓ multis vt ſalui fiāt. Cūqꝫ in eadē heremo lōgo tꝑe morarent̉ tēptare eos aduerſarius xp̄ianoruꝫcepit ꝙ debuiſſent in ſeculo demorari. quiaanachoritaꝝ vita duriſſima eſt ⁊ nemo eap̄t ſufferre. murmurauerūtqꝫ in cordibꝰ ſuis dicētes. Quid ē qd̓ voluit pr̄ nr̄ Frontonius vt habitemꝰ in heręmo. Nūquid illi qui in vrbibus et ī caſtellis habitāt deividere nō pn̄t. et qui in heremo habitāt celos vident. Nōne eos boni actus ꝯmēdātQuiſnam poterit cibo viuere angeloꝝ. Ecce morimur fame. defectus vigiliaꝝ nō capit labor. ſed acriora frangunt̉ ieiunia. fiunt debilia genua vt vnuſquiſqꝫ noſtꝝ nōpoſſit ſtare. Audiens quoqꝫ Frontoniꝰeoꝝ murmuratōem anteqͣꝫ ad eū ꝯuenirētdicētes aliquid: ip̄e p̄ueniens eoſ ait. Quouſqꝫ irritatis deū murmurātes in cordibꝰvr̄is ⁊ dicētes. Nūquid qͥ heremū inhabitāt hij tantū ſunt dei ſerui. et qͥs ex cibo poterit viuere angeloꝝ. Cōueniamus ad abbatē et loquamur ad eū vt habitemꝰ in ciuitate. qꝛ ſi qui noſ illic viderint: oꝑtunas nobis iuxta dei votū dirigāt eſcas: ꝓut cuiqꝫ

dn̄s dedit facere. Illud aūt ſcitote qꝛ nō necabit dn̄s fame animā iuſtā Ecce oculi dn̄iſuꝑtimentes eū vt alat eos in famē. Et illd̓nō memoramī ſcriptū qd̓ ait apl̓s. in fame⁊ ſiti. Sed in heremo nunqͣꝫ defuerūt radices herbarū. nec māſiſtis aliquādo ieiuni.Recordamini qꝛ antea locutus ſuꝫ vobiſnolite cogitare quid māducetiſ aut qͥd bibatis aut quo operiamini. hec em̄ omnia gēteſmūdi querunt. Nouit dn̄s cibū dare timētibus ſe. Querite primū regnū dei et iuſticiam eius: ⁊ hec omnia adijcient̉ vob̓. Sienim deus volatilia paſcit: ⁊ coruos nō deſerit. quomodo nos derelinq̄re poterit ip̄miugiter in mēte habētes: eūqꝫ aſſidue orantes. Certe ſi fame defecerimus in heremonos dominū accuſemuſ: ⁊ improperemꝰ eicum ad ip̄m venerimus dicētes. Credidimus euāgelio tuo vbi dixiſti. ꝙ vniuerſoſin te credentes celi pabulo paſcis. fecimuscuncta que p̄cepiſti. ſperauimus in te: ⁊ tunos deſpexiſti. Sed qꝛ ibi nos ꝓbaſti hicmagis ut ꝓbes veritatē redde quod ꝓmiſiſti. Nolite ergo murmurare aduerſus deūne murmurantes ſicut patres noſtri in hͦdeſerto a ſerpentibꝰ ꝑeatis. Ꝙ ſi expectaueritis dn̄m quādo voluerit dabit bona timentibus ſe. Quo dicto ſiluerūt oēs paululum a murmuratōe ſua. erant enim ī merore poſiti Ego igitur ꝓpoſui vniuerſa breuiter exequi. et cuncta ſermone ruſtico cōp̄hendere. quecunqꝫ ſui proſequi tituli faseſt. et ꝓhuiꝰ libelli ſentētias ac ſilogiſmosdulci eloquio currere ꝓut poteſt vnuſquiſqꝫ lector audire. L Redeamus ad ordineꝫ cepti opuſculi ut nō cura videamuraſſerere. Uenit itaqꝫ angelus miſſus a dn̄oad quendā diuitē nocte: ⁊ dicit illi. Tu epularis in diuitijs ſplēdide et ſerui mei ī heremo indigēt pane. Surge ergo diluculo⁊ mitte ẜuis meis eſcas ex om̄ibꝰ que deditibi. qꝛ ꝓcuratoreꝫ te poſui gregis mei. quite celo lactāte iugiter paui nec vnqͣꝫ dimiſi. Ita ergo placuit mihi ex elemoſina tuategere pauꝑes meos qui in deſerto ſpiritualiter viuūt. et ſe mihi ſuo dn̄o crediderūtet idcirco ſac ſermonē quē mō miſſus a domino loquor ad te. qd̓ niſi feceris diſſipaſti