Folium

miraculū. qꝛ gratia dei ꝑ om̄es generatōeſin ſanctas ꝑtrāſiens aīas. amicos dei faciat et ꝓphetas. quēadmodū ſalomō ẜm deūdocuit. Tꝑus ergo eſt ſacre ꝓdere narrationis initiū magnū virileqꝫ certamē venerabilis Marie egiptiace: vicꝫ qualiter expleuerit tꝑa vite.Finit prologus.Incipit vita eiusUit qͥdam ſenex in paleſtine mōaſterijs. vir vite venerabilis ⁊ verbo decoratus. qͥ ex ip̄is cunabulismonachiciſ nutritꝰ eſt moribꝰ Zoſimaſ nomine. Nullꝰ me exiſtimet ꝯgnomīatōe nominis zoſime illū me dicere zoſimā. cui inter dogmaticos detrahebat̉ vt putet̉ hereticꝰ. Nā hic alius. atqꝫ ille aliꝰ. Multa em̄inter vtroſqꝫ fuit differētia licet vnū habuerint vocabulū. Hic em̄ zoſimas orthodoxus monachicā elegit vitā. in qͥbuſdā ut dictu eſt paleſtine monaſterijs totā ꝑcurrēspatrū ꝯuerſatiōem. omniqꝫ orbi in abſtinētia reꝑtus eſt p̄cipuus. ſimulqꝫ regulas ſibi traditas iuxta eoꝝ certamina infās duꝫeſſet ꝯſeruauit. Plura em̄ adinuenit de ſuaꝓpria natura qualiter ſubditā ſpiritui carnem faceret. Nā ita fert̉ certamībꝰ iſdemſenex ignitus. ut pleriqꝫ multotiēs in ꝓpinquis monaſterijs aliqn̄ et in lōginquis degentes ad eiꝰ currerēt doctrinā. eiuſqꝫ imitarent̉ abſtinentiā. et ab eo informari atqꝫerudiri feſtinarēt. Taliſ enim fuit ſeni ꝟtutis oꝑatio que meditatōem aliqn̄ ſacri verbi nunqͣꝫ negligeret. Reficiēdo aūt vel a refectōe ſurgendo. opus ab eiꝰ manibꝰ nō deſijt. Dicebat gͦ hīc zoſimas ꝙ ex ip̄is mr̄isſinibus in eodē tradituſ monaſterio qͦnquaginta ibidē deguiſſet ānos. monachicū curſum ꝑficiēs. Poſt hec ut ip̄e retulit moleſtabat̉ a qͥbuſdam cogitatiōibꝰ dicēs intraſe. Perfectus ſum ī omnibꝰ aliena doctrina minus egeo. putaſne inuenit̉ quiſqͣꝫ inter monachos qui bonū mihi tradere autedificare poſſit qd̓ neſcio. Aut quā ego operatus nō ſū monachicā oꝑam. Nec inueniri p̄t in deſerto vir philoſophus qͦ me ſen-

ſu vel oꝑe p̄cellat ¶ Hec ſecū cogitās pr̄ qͥdā aſtitit ei ⁊ dicit ad eū. Dn̄ qͥdē in oībuſcertaſti. optime monachicū curſū ꝑfeciſti.Uerūtamē tu cū nullū hoīem putas eē ꝑfectiorē. nā ſunt ⁊ alie ſalutis vie qͣs ſi viſ app̄hēdere egredere de t̓ra ⁊ de ꝯgnatōe tua⁊ de domo pr̄is tui ut abrahā. ille in pr̄iarchis opinatiſſimꝰ. ⁊ ſeqͣre me in qd̓dā mōaſteriū iuxta iordanē fluuiū poſitū. Eveſtigio ergo ſenex ſeq̄ns p̄cipientē. egreſſus eſtmonaſteriū in qͦ puſillꝰ creuerat. Cūqꝫ ꝑueniſſet ad iordanē ſacratiſſimū flumē ductꝰvoce clamātꝭ in illud monaſteriū in qͦ deusiuſſerat eū venire manu atrij regiā pulſauitMox ut locutꝰ ē qͥdā mōachꝰ regiā cuſtodiēs nūciauit eū abbati. qͥ ſuſceptꝰ ē ab eo.Tūc ꝯuerſatōem atqꝫ habitū reuerētie eꝰaſpiciēs. humo ꝓſtratꝰ vt monachis ꝯſuetudo eſt eū adorauit. Factaqꝫ orōe interrogatus eſt ab abbate ita. Un̄te ꝯiūxiſti adnos frater. et ꝓ qͣ occaſiōe ad nos pauꝑesveniſti. Loſimas ſenex rn̄dit. Un̄ qͥdē dicere nō mihi videt̉ neceſſariū. edificatōiscā aduenio pr̄. Audiui em̄ ſigna magna atqꝫ laudabilia ꝑ q̄ pn̄t aīe deo appropinqͣre.Dixit ad eū abbas. Deꝰ frater qͥ ſolꝰ hūanā fragilitatē curare nouit. ille te atqꝫ nosdoceat ſuā diuinā adīplere volūtatē. ⁊ eaꝑagere q̄ optima ſunt. Nā hō hoīem edificare mīme p̄t niſi vnuſqͥſqꝫ ſꝑ ſe reſpiciendo et ſobrietatem ſeruādo. oꝑando q̄ bonaſunt. deū ſibi ꝓpinquū faciat ſuis bonis oꝑibus ſociādo. Tamē qꝛ xp̄i charitas te videre nr̄am pauꝑtatem inuitauit ꝯmane nobiſcū ſi ꝓ hoc ad nos te ꝯiūgere feſtinaſti.ſimulqꝫ omnes nos ſatiabit xp̄i dei gr̄a. idēqꝫ paſtor bonus qͥ tradidit aīam ſuā ꝓ nr̄aredemptōe. vocauitqꝫ oues ſuas noīatim.Hec cum diceret Zoſimas humo faciemſuā inclinauit. oranteſqꝫ ꝑiter. et celebrataorōne dixerunt Amen. R ¶ Dum autin eodem monaſterio Zoſimas habitaret:vidit illic patres virtutibus et oꝑbꝰ choruſcantes. et ſpū feruentes: ac dn̄o ſeruiētes inceſſabiliter ſtantes ꝑ totā noctis vigiliam manibꝰ oꝑantes. ex ore ip̄oꝝ pſalmuꝫnō recedere. ſtultū ꝟbū ab eorū ore non ꝓcedebat. ſecularia negocia et cauſaruꝫ cure