Druckschrift 
Vitas patrum
Seite
IIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Folium

demones. vbi viderunt verba cōtemni perberibus eū aggreſſi ſunt. multiſqꝫ ſupplicijexcruciatū ſeminecē reliquerunt. Nec tamen in tot tantiſqꝫ cruciatibꝰ moueri ſaltim potuit a loco in quo oratōnis cauſa iacuerat. Poſtera die quidā ſuorū requirentes eum humanitatis dumtaxat gratia inueniunt penis incredibilibus effectū. ⁊ cauſam ꝑcunctantes cū didiciſſent rogabāt utcure gratia reportari ſe ad domū ꝓpriaꝫ pateretur. Abnegat. ⁊ in eodem permanet loco. Tunc vero et ſequenti nocte repetenteſdemones grauioribꝰ eum verberibus cruciabant. Sed nec ſic quidem moueri voluit a loco. meliꝰ eſſe dicens mortem ſubire:qͣꝫ vltra demonibus obedire. Nihi lominꝰtercia nocte multitudo cōuenit demonumet abſqꝫ vlla miſeratōne irruentes in eum:omnibus penis cruciatibuſqꝫ conficiunt.Cunqꝫ iam corpus defeciſſet in ſupplicijsextremus tamē ſpiritus obſiſtebat imperio demonū. Quod vbi impij ꝑuiderunt:exclamantes voce magna. viciſti inquiūtviciſti. et mox velut virtute quadam celitꝰfugati precipites abſcedunt. nec vltra ei qͥcqͣꝫ ſue artis aut ſceleris intendunt. Ip̄e vero intantū virtutibusⁱ animi ꝓfecit. et itaornatus moribus effectus eſt. ac totius diuine gratie gloria repletus. ut omniſ hec regio quaſie celo eum lapſum videret. ⁊ vnūeſſe ex numero crederet angelorū. om̄s pene ſimul atqꝫ vno ore dicentes. hec eſt mutatio dextre excelſi. Quanti exemplo eiusqui iam ſemetip̄os deſperauerant rurſusper penitentiam ad ſpem ſalutis regreſſiſunt. et emendatōnem ſui quam prius deſperauerant p̄ſumpſerunt quanti ammiratōne eius de ip̄o iam inferno peccatorū retracti ſunt. ⁊ ad virtutis indolem reparatiIllo nanqꝫ tanta immutatōne cōuerſo om̄ibus omnia viſa ſunt poſſibilia. Non ſoluꝫautem emendatio morū florebat in eo ⁊ aſſumptio virtutū. verū ⁊ gratia dei pl̓ima etcollata eſt. Signa enim ⁊ ꝓdigia q̄ ab eofacta ſunt quātū apud dn̄m haberꝫ meritūteſtabantur. Sic humilitas ⁊ cōuerſio bonorū omniū materiam p̄bet. elatio vero etdeſperatio interitus et mortis eſt cauſa.

O Ad effugiendū vero ꝑiculi lapſum. et conquirendā dei gratiā atqꝫ ipſiusdiuinitatis euidentiorē noticiam capiēdaꝫplurimū ꝓdeſt ſecretior cōuerſatio et heremi interioris habitatio. Quod vos nō taꝫverbis qͣꝫ rebus ip̄is et exemplis meliꝰ docere puto Fuit quidam monachus quiin heremo hac que p̄ ceteris interior eſt habitabat. Hic cum plureſ annos in abſtinētia ꝑduraſſet. et ꝓuectus tꝑe ꝓpe iam ad ſenilem veniſſet etatem. omni virtutuꝫ floreadornatus. ac totius ꝯtinentie magnitudine ſublimatus. Qui cum in oratōnibus ethymnis ſedule deo deſeruiret. tanqͣꝫ merito militi ſuo dn̄s remuneratōnes parat. utpote qͦ in corꝑe adhuc poſitus inſtar angelorum in corꝑe vite officijs fungeretur. dignū iudicans annonā celeſtē p̄bere ei in deſerto. qui celeſtem regē ꝑuigilibꝰ p̄ſtolabatur excubijs ut digne frueret̉ celeſtibꝰ alimonijs. Uolens ergo deus etiaꝫ in hͦ ſecūlo remunerare eius fidele ꝓpoſitū ad prouidentie ſue ſolicitudinē quotidiani victuseius reuocat curā. Ut enim cibi vſum popoſciſſet nature neceſſitas ingrediēs ſpeluncam ſuam inueniebat menſe panē ſuꝑpoſitum. mire ſuauitatis mireqꝫ candoris. Exquo refectus et gratias diuine ꝓuidētie referens rurſus ad hymnos et oratōes conuertebatur. Ad quem multe etiā reuelationes. multeqꝫ de futuris rebus a deo p̄monitōes fiebant. In his ergo talibus ac tātis ꝓfectibus poſitus. quia gloriari quaſi d̓meritis ſuis cepit. et celeſtis beneficij munus vite ſue meritū duxit. continuo ſubintrat eum ꝑua quedaꝫ deſidia animi. tā parua quaꝫ nec poſſet aduertere. Poſt hec creuit maior negligentia. ita ut tardior iam fieret ad hymnos. ſꝫ et ad oratōem pigriꝰ ſurgeret. Pſalmi quoqꝫ ip̄i non ea qua priusvigilantia ab ip̄o canerent̉. ſed vbi parumquid exhibitū fuiſſꝫ ſoliti miniſterij animaeius quaſi nimio labore fatigata requieſcere feſtinabat. qꝛ ſenſus eius reprobus effectus. de ſublimioribus ad inferiora corruerat. et cogitatōes ſue ꝑ diuerſa eū p̄cipiciarapiebant. Erat em̄ iam in corde eius clandeſtina quedā et turpis ac nefanda cogita-