Folium

comperimus. ad ea q̄ oculis nr̄is ꝯſpeximꝰꝓprijs veniamus. F Septem fuimꝰſimul frēs comitantes qͥ ad eū venimꝰ. Cūqꝫ ſalutaſſemus eū omniqꝫ noſ leticia ſuſcepiſſet. et vnūquēqꝫ noſtrū gratifice alloq̄retur. rogatus a nobis orōem ſil̓ ac bn̄dictionem dare. Hoc em̄ moris eſt apud egiptios monachos vt vbi aduenerint frēs ſtatīꝑ orōeꝫ ſibiinuicē federent̉. Interrogabatſi qͥs in nobis eſſet clericus. Et ut oēs negauimus reſpiciēs ad ſingulos intellexit eſſe inter nos quendā qͥ huius erat ordinis.ſed latere cupiebat. Erat em̄ dyaconus ethͦ p̄ter vnum ſolū qͥ ei fidus erat. etiā ip̄i itneris comites ignorabāt. Uiſurus em̄ tl̓eſac tātos viros hūilitatis gr̄a celare voluitgradus ſui honorē. ut inferior haberet̉ ī ordine his qͥbus ſe lōge inferiorē eſſe meritꝭindicabat. Sanctus gͦ Iohāneſut eū viditequidē cū eſſet adoleſcentior ceteris digitooſtendens eū. hic inqͥt dyaconus ē. Et cuꝫadhuc negaret apprehendens eū manu ſuaexoſculatus eſt ⁊ dicit. Noli fili negare gͣtiam dei ne incurras ꝓ bono malū. ꝓ huilitate mēdaciū. Cauendū nāqꝫ eſt omnimōmendaciū ſiue ꝓ malo ſiue etiā ꝓ bono ꝓferri videat̉. qꝛ omne mendaciū non eſt exdeo. ſed ſicut ſaluator dicit a malo eſt. Atille his auditis qͥeuit. blandā nāqꝫ eiꝰ correptōem equanimiter tulit. Et cū oratiōeꝫdn̄o obtuliſſemus. poſt finē vnus ex fratribus nr̄is terciano typo. .i. febre grauiſſimevexabat̉. et rogabat hoīem dei ut ab eo curaret̉. Qui ait ad eum. Rem tibi neceſſariācupis abijcere. vt em̄ corꝑa nitro vel alijshmōi liniamētis abluunt̉ a ſordibꝰ. ita aīea languoribꝰ alijſqꝫ hmōi caſtigatōibꝰ purificant̉. Et poſtqͣꝫ de his nobis multa perdoctrinā miſticā diſſeruit. bn̄dicēs tn̄ oleūdedit ei. Quo ꝑunctꝰ eger oēm ꝯtinuo habundantiā fellis euomuit. ⁊ ſaniſſimꝰ redditus pedibus ſuis ad diuerſoriū redijtG Poſt hec iubꝫ officia erga noſ humanitatis atqꝫ hoſpitalitatꝭ expleri ⁊ corꝑis curam geri. Ip̄e ꝟo ſui negligens noſtri ſolicitus erat. Iam em̄ cōtinuo vſu ⁊iugi cōſuetudine. nec reciꝑe cibū niſi ī veſperum poterat et hunc exiguū. Erat autē

attenuati ⁊ aridi corꝑis p̄ abſtinētia. capilli eius ⁊ barba qͣſi ex lāguore nimio rara ettenuis. vtpote quē nullus ſufficiēs cibꝰ nutriret. nec letior aliquis humor infunderetObẜuabat enim tunc cū iam nonagenariam ut ſupͣdiximus ageret etatē. vt nullū utpaucis vtar ꝟbis ꝑ ignē ꝑatū ſumerꝫ cibū¶ Igit̉ poſt hec hoſpitalitatis officia r̄greſſos ad ſe ſedere nos iubet. ⁊ tūc demū qͥdēvnde vel cur aduenerimus inqͥrit. cū iā noſletos et omni cū gaudio tanqͣꝫ notos ꝓprios ſuſcepiſſet. Cūqꝫ reſpondiſſemus ꝙ deihrl̓imis ad eum vtilitatis et ꝓfectus anīenr̄e cauſa veniſſemus. vt ea q̄ olim ad auditum nr̄m fama ꝑtulerat. ip̄i nūc oculis noſtris cerneremus. quoniāqͥdem tenaciꝰ ſolent inherere memorie ea q̄ oculus videritqͣꝫ que auris audierit. ¶ Tūc btūs Iohānes vultū placidiſſimo ⁊ qͣſi ſubridens exhabūdantia leticie hͦ mō rn̄dit ad nos. Miror inqͥt admodū dulciſſimi pueri laboremvos tanti itineris ſuſcepiſſe. cū nihil ad hecdignū in nobis videre poſſitis. Hoīes em̄ſumus hūiles et exigui. nihil hn̄tes ī nobisquod vel expeti debeat vel mirari. Et tn̄ etiam ſi eſſet aliqͦd ī nobis ẜm opinionē vr̄aꝫnunqͥd tale quale legitis in ꝓpbetꝭ dei ⁊ apoſtolis. Qui vtiqꝫ ob hͦ in omnibꝰ dei eccleſijs recitātur ut exempla vite hoībꝰ nō delonginquis et ꝑegrinis locis querant̉. ſeddomi vnuſquiſqꝫ ⁊ apud ſe habeat qd̓ debeat imitari. Un̄ plurimū miror intentōeꝫveſtri laboris ac ſtudij ꝙ ꝓfectuſ aīe veſtrecauſa tantas ſuꝑare regiones tātoſqꝫ labores adire voluiſtis. cū nos eouſqꝫ pigriciadeſidiaqꝫ ꝯſtringat. ut nec cellulas noſtraſꝓgredi audeamus. Uerūtamē qm̄ putatiſeſſe in nobis aliquid ex qͦ ꝓficere debeatis.hoc primū nobis indicandū eſt. ut hocip̄mꝙ veniſtis ad nos et tantū laborē videndinos ſuſcepiſtiſ ne iactantiā alicuiꝰ habeatꝭꝓſpectū ut nō tam ꝓficere ad animi ꝟtuteꝫqͣꝫ ꝓferre ſe ⁊ iactare vnuſquiſqꝫ veſtꝝ velit ꝓ eo ꝙ viderit eos qui apd̓ alios ex auditu ſolo cogniti videant̉. H Graueeſt iactantie viciū et ꝑiculoſum nimis. ⁊ ꝙde ip̄o etiam ꝑfectōis faſtigio deijcit aīas.⁊ ideo hoc vos primo omniū cauere volo.