De velle bonū et agere malū.
Incipit collatio tertia abbatis Theonę: de velle bonum ⁊ agere malū.De diſputatione abbatisTheone de eo qd̓ apoſtolꝰdicit: Non enī qd̓ volo bonum facio: ſed qd̓ nolo malum hoc ago: Capi. I.Euerſaigitur luce cū ad ꝑſcrutandā abyſſumapoſtolice queſtionis: ſumma a nobisſenex cōpelleret̉ inſtantia: ita effatus eſt: Teſtimoniaquibꝰ probare conamini: apoſtolumPaulum nō ex ſua ſed ex peccatorūdixiſſe ꝑſona: Non enī qd̓ volo bonum facio: ſed qd̓ odi malū hoc ago.Uel illud: Si autem qd̓ nolo hoc facio: iam non ego operor illud: ſed qd̓habitat in me peccatū. Uel quod ſequit̉: Condelector enim legi dei ẜminteriorem hominē: video autē aliālegem in membris meis repugnantēlegi mentis mee: ⁊ captiuum me ducentē in lege peccati que eſt in membris meis. Ecōtrario euidenter oſtēdunt peccatorū perſone hec nō poſſeomnimodis cōuenire: ſed ad ſolos q̄dicta ſunt attinere perfectos: ⁊ eorūtantū qui apoſtolorū merita ſubſequūtur congruere ſanctitati. Ceterūquo pacto ꝑſone peccatorū hoc poterit cōuenire qd̓ dicit: Nō enī qd̓ volo bonū facio: ſed qd̓ odi nalum hocago. Sed nec illud quidē: Si aūt qt̓nolo hoc facio: iam nō ego operor illud: ſed qd̓ habitat in me peccatum?Quis enī delinquētiū nolens ſe adulterijs fornicatōibuſqꝫ cōtaminet?Quis inuitꝰ ꝓximo tēdat inſidias?Quis ineuitabili neceſſitate cogat̉:vt falſo teſtimonio hoīem oppͥmat:furtove decipiat: aut alteriꝰ ſpolia cōcupiſcat: vel ꝓximi ſanguine fūdat?
Quinīmo vt ſcriptū ē: Hūanū genꝰdiligēter intentū eſt ad neqͥciā a iuuētute ſua. Intm̄ enī oēs vitioꝝ amoreflagrātes: deſiderāt īplere q̄ cupiūt:vt etiā ꝑuigili cura oportunitatē cōmittēdi ſcelerꝭ aucupent̉: ac de ignominia ſua ⁊ criminū cumulo gloriātes: ẜm ſentētiā obiurgātis apl̓i laudē ſibi quādā de cōfuſiōe cōquirāt.Quos etiā hieremias ꝓpheta nō ſolū non nolētes: nec cū requie corꝑisflagicioꝝ eiꝰ crimina ꝑpetrare: verūetiā intantū eos aſſerit laborioſis conatibꝰ: vt ad effectū eoꝝ ꝑueniāt deſudare: vt a letali ſcelerū appetitu:nec obſiſtētibꝰ arduis difficultatibꝰ reuocent̉: dicēs: Vt iniq̄ agerēt laborauerūt. Illud quoqꝫ qͥs dixerit pctōribus ꝯuenire: Itaqꝫ ego ipſe mēte ſeruio legi dei: carne aūt legi peccati: qͦsnec mēte nec carne deo ſeruire manifeſtū eſt: aut quēadmodū hi peccentcorꝑe: mēte ſeruiāt deo: cū vitioꝝ fomite̓ caro ex corde cōcipiat: ⁊ ip̄e auctor vtriuſqꝫ nature: fontē atqꝫ originē pctōꝝ ex eo ꝓnūciet emanare: Decorde inqͥens ꝓcedūt cogitatōes male: adulteria: fornicatiōes: furta ⁊ cetera hmōi? Ꝙͣobrē euidēter on̄dit̉ hͦnullo mō de pctōꝝ intelligi poſſe ꝑſonis: qͥ non ſolū nō oderūt: ſꝫ etiā diligunt mala: ⁊ intm̄ deo nec mente neccarne deſeruiūt: vt an̄ delinquāt mēte qͣꝫ corꝑe: ⁊ pͥus qͣꝫ carnis expleantvoluptatē: p̄ueniant̉ mentis cogitationaqꝫ peccato.De eo ꝙ dicit multa bonaapl̓m cōſūmaſſe: Ca. II.Uꝑeſt igit̉ vt virtutū ſenſusex intimo dicentis mētiamuraffectu: ⁊ qͥd beatꝰ apl̓s dixerit bonū: quid ve cōꝑatione eiꝰ ꝓnūciauerit malū: nō nuda ſignificatiōeverboꝝ: ſꝫ eodē quo ille diſcutiamusintuitu: intellectū qͦꝫ eius ẜm dignitatē ꝓnūciātꝭ ac meritū ꝑſcrutemur.Tūc enī ſentētias deo inſpirāte prolatas: ẜm ꝓpoſitū ac volūtatē eiꝰ cōoꝝ a qͥbꝰprehendere poterimus: cū
n eoꝝ aC 2
Gen̄ .3.
Roma.
Ibidem.
Hiere .9.
Roma. 7
Math̓ 13