De nocturnis illuſionibus.
centiuis acrioribꝰ vrgeamur: ita viquēadmodū patefecit veſtra confeſſio: experrecti: reperiamꝰ nos humorum naturaliū egeſtione reſperſos.Ꝙ triplici ratione ꝓueniat genitalis fluxus egeſtio:Capl̓m. III.Uius ergo infeſtationis trih̓plicē cauſam noſtri ꝓdidereymaiores: que modū temporis conſtituti intēpeſtiuis irrumpatexceſſibus. Aut enim ſuperflua eſcarum nimietate congeritur: aut ꝑ incuriam mentis elabit̉: aut inimici illudētis inſidijs ꝓuocatur. Primūigitur gaſtrimargie: id eſt voracitatis vel gule vitiū: hāc redundantiam obſceni humoris extrudit. Namet cū diſtrictioris abſtinentie tempore ſtatum polluit puritatis: non depreſenti vt putatꝰ inedia: ſed de nimietate preterite ſaturitatis effunditur. Quod enim per voracitatis ingluuiem concretum fuerat in medullis: neceſſe eſt vt per pruritū aut certe per ignorantiam: qͣꝫuis magno ieiunio tabefacti corporis egeratur.Quā obrem non ſolum lautioribusepulis abſtinendum: ſed etiam a vilioribus cibis equali eſt continentiatemperandum: immo ipſius etiampanis ⁊ aque ſatietas eſt cauenda:vt poſſit diu in nobis acquiſita corporis puritas permanere: atqꝫ imitari quodāmodo intemeratā ſpiritus caſtitatem: licꝫ nos neceſſe ſit cōfiteri: interdum etiam abſqꝫ vlla mētis induſtria: vel per temperiem corporum: vel per etatis maturitatem:quoſdam rarius ſordidari: vel certefluxus iſtius egeſtione non pollui.Sed alterius meriti eſt: qui pacē inerti felicitate conſequitur: alteriusqui triū phum glorioſis virtutibꝰ ꝓmeretur. Huiꝰ enim potentia vitiorum omniū debellatrix digna miraculo eſt: illum quem facultas boni īſua tuetur ignauia: cenſendum ma-
gis dixerim ſecuritatē habere qͣꝫ laudem. Secunda impuri illius profluuij cauſa eſt: ſi mens ſpiritalibus ſtudijs atqꝫ exercitijs vacuata: nec diſciplinis interioris hominis inſtituta: quendam ſibi ſegniciei ſitū ꝑ cōſuetudinē continui torporis obduxerit: aut cum ſordidarū cogitationum inimicitias non cauens: ita illācordis ſublimiſſimā puritatē ſegniter concupiſcit: vt omnē perfectiōiset caſtimonie ſummā in ſola credatexterioris hominis caſtigatione cōſiſtere. Cuius erroris atqꝫ ſecordievitio conſequenter eueniet: vt nonſolum multimoda cogitationū peruagatio: inuerecūde atqꝫ procaciterſecretum mentis irrumpat: ſed etiaꝫpriſtinarum omniū paſſionum intra eam ſemina perſeuerēt. Que qͣꝫ.diu in eius abditis deliteſcunt: ꝙͣuisrigido corpꝰ ieiunio caſtiget̉: tamennihilominus dormientē illecebroſisphantaſmatibus inquietant: Quare fit vt ante legitimi temporis curſum: non iam ex nature neceſſitate:ſed nec adhuc ex fraude nequitie ſpiritalis: obſceni eliciantur humores:qui non tam inanitate carnis qͣꝫ mētis circūſpectione atqꝫ virtute ſi penitus inhiberi nequeunt: ſaltem adillam egeſtionis ſimplicem qualitatem auxiliante gratia dei perducuntur. Ideoqꝫ imprimis diſcurſus ſūtſenſuum coercendi: ne mens iſtis exceſſibusnſſuefacta: ad fediora incitamenta luxurie ſomnians pertrahatur. Tertia cauſa eſt: cum ꝑ ordinatam quidem atqꝫ ſollicitam continētie diſciplinam: contritione cordis ⁊corporis perpetuam caſtimonie puritatem optamus acquirere: ſed noſvtilitati carnis ac ſpiritꝰ egregie cōſulentes: fraudulentiſſimi hoſtis itaimpugnat inuidia: vt dum deijcerefiduciam conſciētie noſtre: noſqꝫ velut reatu aliquo humiliare conatur:illis precipue diebus quibus maiore integritatis merito deſideramus
IE