de fine pnīe et ſatiſfactōis īditio
re ꝓclamauerit ad deū: Delictū meum cognitū tibi feci ⁊ iniuſticiā meānō operui. Et: Fuerūt mihi lachryme mee panes die ac nocte: vt conſequēter mereatur audire: Quieſcatvox tua a ploratu: ⁊ ocl̓i tui a lachrymis: quia eſt merces operis tui aitdn̄s. Illud ouoqꝫ ſil̓iter ad eū vocedn̄i dirigat̉: Deleui vt nubē iniqͥtates tuas: ⁊ quaſi nebulaꝫ pctā tua.Et iteꝝ: Ego ſum qui deleo iniquitates tuas ꝓpter me: ⁊ pctōꝝ tuorumiam nō recordabor: ⁊ ita funiculispeccatoꝝ ſuoꝝ quibꝰ vnuſquiſqꝫ cōſtringit̉ abſolutꝰ: dn̄o cū omni gratiaꝝactiōe cātabit: Dirupiſti vincl̓amea: tibi ſacrificabo hoſtiā laudis.De diuerſis vęnitentię fructibus:Capl. VIII.Oſt illā nāqꝫ generalem ba¶ Yptiſmi gratia: ⁊ illud precioſiſſimū martyrij donū quodſanguinis ablutione ꝯquirit̉: multiſunt penitētie fructꝰ: ꝑ quos ad expiationē criminū ꝑuenit. Nō enimtm̄ ſimplici illo penitētie noīe ſaluseterna repromittit̉: d̓ qua btūs apoſtolus petrus: Penitemī inqͥt ⁊ cōuertimini vt deleant̉ pctā veſtra. Etioannes baptiſta vel ipſe dn̄s: Penitentiā agite appropinquabit eniꝫregnū celoꝝ. Sed etiā ꝑ charitatisaffectū pctōꝝ moles obruit̉: Charitas em̄ operit multitudinē peccatoꝝ. Sil̓iter etiā ꝑ elemoſynarū fructū vulneribus noſtris medela preſtat̉: qꝛ ſicut aqua extinguit ignem:ita elemoſyna extīguit peccatū. Ita⁊ ꝑ lachrymaꝝ ꝓfuſionē conquirit̉ablutio peccatoꝝ. Lauabo em̄ ꝑ ſingulas noctes lectū meuꝫ: lachrymismeis ſtratum meum rigabo. Deniqꝫ oſtendit eas ſubiungēs nō inaniter fuiſſe ꝓfuſas: Diſcēdite inquiēsa me oēs qui operamini iniquitatē:qm̄ exaudiuit dn̄s vocē fletus mei.Necnō ꝑ criminū ꝯfeſſionē eoꝝ abolitio cōcedit̉. Dixi em̄ ait ꝓnūcia-
bo aduerſū me iniuſticiā meā dn̄o:et tu remiſiſti impietatē cordis mei.Et iteꝝ: Narra tu iniqͥtates tuas pͥmus vt inſtificeris. Per ufflictionēquoqꝫ cordis ⁊ corporis: admiſſoꝝſceleꝝ remiſſio ſimilit̓ obtinet̉: Nāvide inquit humilitatē meā ⁊ laborem meū: ⁊ dimitte oīa pctā mea.Precipueqꝫ ꝑ emendationē morū.Nam auferte inquit malū cogitationū veſtraꝝ ab oculis meis: quieſcite agere ꝑuerſe: diſcite bn̄facere: q̄rite iudiciū: ſubuenite opp̄ſſo: iudicate pupillo: defendite viduā: ⁊ venite ⁊ arguite me dicit dn̄s. Et ſi fuerītpctā veſtra vt coccinū: velut nix dealbabunt̉: ⁊ ſi fuerint rubra qͣſi vermiculus: velut lana alba erunt. Interdū etiā interceſſione ſctōꝝ impetrat̉ venia delictoꝝ: Qui em̄ ſcit fratrē ſuū peccare peccatū nō ad mortem: petat ⁊ dabit ei vitā deus peccāti nō ad mortē. Et iterū: Infirmatur quis ex vobis: inducat preſbyteros eccl̓ie ⁊ orēt ſuꝑ eū: vngētes eūoleo in noīe dn̄i: ⁊ oratio fidei ſaluabit infirinū: ⁊ alleuabit eū dn̄s: ⁊ ſiin pctīs ſit dimittent̉ ei. Nonnunqͣꝫmiſericordie ac fidei merito labes excoquit̉ vitioꝝ: ẜm illud: Per miſericordiā ⁊ fidem purgant̉ peccata.Per ꝯuerſionē plerūqꝫ ⁊ ſalutē eorum qui noſtris monitꝭ ac p̄dicatione ſaluant̉: qm̄ qui conuerti feceritpeccatorem ab errore vie ſue ſaluatanimā eius a morte: ⁊ oꝑit multitudinē pctōꝝ. Per īdulgētiā nihilominus ⁊ remiſſionē noſtrā: ad indulgentiā noſtroꝝ facinoꝝ peruenitur. Si em̄ dimiſeritis hoībus pctāeoꝝ: dimittet ⁊ vobis pater veſterceleſtis delicta veſtra. Uidetis ergoquantos miſcd̓ie aditus patefeceritclemētia ſaluatoris: vt nemo ſalutēcupiēſ deſperatōe frangat̉: cū videat ſe tantis ad vitā remedijs inuitari. Si em̄ ꝓ infirmitate carnis afflictione ieiunioꝝ abolere te pctā nonpoſſe cauſarꝭ: nec potes dicere: Ge-
A
iuſd̓ .43
hiere. 3
Psͣ. 41
Pē. 6
Ecc̄i. 3.
Pet̓. 4
Hatt. 3
actꝭ. 3
Matt. 6.
Iacob̓ .5
ꝓuer. 15.
Iacob̓. .5.
Ibidem.
Eſa. 43.
Eſa .ſ.
Psͣ .111
Psͣ .3I.