Collatio. Xx. abbatis Pynufij
litate ⁊ eiuſdē latebra: Ca. I.Adeclariac ſingl̓aris viri abM batis pynufij d̓ fineKpnīe p̄cepta dicturus: magnā materioꝑtē mihi videor āputare: ſi hūilitatꝭeiꝰ laudē: quā ī quarto inſtitutionūlibro: qͥ eſt ſuꝑ inſtituēdis renūciātibus titulatꝰ: breui ẜmone ꝑſtrinxeram: lectoris faſtidio cōſules: hic ſilentio p̄termittā: cū p̄ſertim multi illius opuſculi noticia nō habētes: inhāc poſſint īcurrere lectionē: Et oīsdictoꝝ vacillet auctoritas: ſi dicētismeritum ſubtrahat̉. Hic ſiquidē cuꝫhaud longe a panephiſi egyptia (vtillic dictū ē) ciuitate: abbas ⁊ p̄ſbyter ingēti cenobio p̄ſideret: tantūqꝫeū in omni illa ꝓuincia virtutū ſuarum atqꝫ ſignoꝝ gloria ſublimaſſet:vt ſibi iam videret̉ retributiōe laudis hūane laboꝝ ſuoꝝ recepiſſe mecedem: timēs ne ſibi ſpecialiter inuiſa popularis fauoris inanitas: fructum premij vacuaret eterni: occultemonaſteriū ſuum fugiens: ad intimathabennenſiū monachoꝝ ſecreta cōtendit: vbi nō eremi ſolitudinē: nonſingularꝭ vite vbertatē: quā etiā imꝑfecti quiqꝫ laborē obediētie in cenobijs nō ferētes: ſuꝑba nōnunqͣꝫ p̨̄ſumptiōe ſectant̉: ſꝫ celeberrīo p̄elegit monaſterio ſubiugari. Ubi tn̄ nevllo habitꝰ ſui ꝓderet̉ indicio: īdutus veſte ſeculari: ml̓tis vt illic morꝭeſt diebꝰ lachrymās ꝓ foribus excubauit: atqꝫ ad oīm genua ꝓuolutus:poſt eorū diuturna faſtidia qͥ ad explorandū eiꝰ deſideriū in vltima eūiā etate velut panis egeſtate cōpulſum: n̄ ſincere illiꝰ ꝓpoſiti ſanctitatēexpetiſſe dicebāt: tandē vt ſuſciperetur obtinuit. Ubi adoleſcēti cuidamfratri qͥ hortū ſuſceperat excolendūin adminiculū deputatꝰ: cū nō ſolūoīa q̄ ideꝫ p̄poſitus īperaſſet: vel q̄
iniūcti oꝑis cura poſcebat: cū admiratiōe tā ſancte hūilitatis impleret:verū ētiā quedā neceſſaria opera: q̄ꝓpter horrorē ſui a ceteris vitabant̉:ita furtiuo ꝑ noctē labore ꝑficeret:vt diluculo oīs illa ꝯgregatio tā vtiliuꝫ opeꝝ admirās ignoraret auctoreꝫ. Cūqꝫ ita triēiū ferme illic gaudens deſideratꝭ tā īiurioſe ſb̓iectionis laboribꝰ exegiſſet: accidit vt quidaꝫ frater eidē cognitꝰ ex illis vndeille diſceſſerat egypti ꝑtibus adueniret. Qui cū indumētoꝝ eiꝰ atqꝫ officij vilitate ꝓmptiſſime agnitiōis facilitatē diu heſitās cohiberet: poſt explorationē manifeſtiſſimā: ad eiꝰ genua ꝓuolutus: primū ſtuporē frībꝰcunctis: dehinc ꝓdito etiā noīe: qd̓apud illos quoqꝫ p̄cipue ſanctitatisfama vulgauerat: etiā dolorē compūctiōis īcuſſit: ꝙ ſcꝫ tāti meriti acſacerdotij viꝝ: tā iniurioſis oꝑibusdeputaſſent. Sed poſtqͣꝫ flēs vbertim: ⁊ diabolice inuidie qͣſi grauē ꝓditionis ſue īputās caſuꝫ: ad monaſteriū ſuū honorifica fratꝝ cuſtodiaambiēte ꝑductus eſt: exiguo illic tꝑedemoratus: rurſus offenſus eſt ip̄ishonorꝭ ſui ac pͥmatꝰ obſeqͥijs: ac furtim aſcēdēs nauē: ad paleſtinā ſyrieꝓuinciā trā ſmeauit: vbi velut incipiēs atqꝫ nouitiꝰ in illo in qͦ nos degebamus monaſterij receptꝰ habitaculo: in nr̄a cellula ab abbate p̄ceptꝰeſt cōmanere. Sꝫ ne illic quidē diuꝟtutes eiꝰ ac merita latere potuer̄t.Nā ſil̓i ꝓditiōe detectꝰ: atqꝫ ad monaſteriū ſuū cū ingēti honorificētiaac laude reuocatꝰ: tandeꝫ quod erateſſe compulſus eſt.De aduentu nr̄o ad abbatem pynufiuꝫ: Ca. II.Um igit̉ poſt nō lōguꝫ tēpLc Inos qͥgꝫ egrprūj petere ſanctiinſtitutiōis deſideriū cōpuliſſet: ſummo eū affectu ac deſiderio ꝑquirētes: tāta eiꝰ ſumꝰ gr̄a atqꝫ hūanitate ſuſcepti: vt nos tanqͣꝫ pͥſtinos