Collatio. XVII. abbatis Ioſeph
niſi his q̄ diſtrictioni noſtre perfectioniqꝫ ꝯueniunt paululum relaxatis:ꝯdeſcendere vtilitatibus alioꝝ ꝓnomaluerimus affectu: ⁊ ita cuꝫ Apl̓oinfirmis efficiamur infirmi: vt lucrari poſſimus infirmos.Ꝙ veni abile plerūqꝫ mēdaciū: ⁊ noxia veritate etiamapl̓i eē cēſuerint: Ca. XX.Uibus eruditꝰ exemplis bea¶ Itus qͦꝫ apl̓us iacobus oēſqꝫ illius eccleſie primitiue p̄cipuiprincipes apl̓oꝝ: paulū ad ſimulationis figmēta deſcēdere: ꝓ imbecillitate infirmantiū cohortant̉: eūqꝫ purificari ẜm obſeruātiā legꝭ: caput radere: vota offerre cōpellūt: p̄ſens illud diſpēdiū: qd̓ ex hac hypocriſi gignebat̉ nihili reputantes: ſed ꝯtemplātes potiꝰ lucra: q̄ erāt ex illiꝰ diutina p̄dicatiōe pariēda. Nō em̄ tātūapl̓o paulo lucrū ex hac eius fueratdiſtrictiōe collatū: quantū celeri eiexitio vniuerſis gētibꝰ detrimentuꝫ.Qd̓ ſine dubio vniuerſe tūc eueniſſet eccleſie: niſi illū hec vtilis ac ſalubris hypocriſis p̄dicatiōi euangelicereſeruaſſet. Tūc eī neceſſario ac veniabiliter acquieſcit̉ mēdacij detrimento: qn̄ maius vt diximꝰ imminetde veritatis ꝯfeſſiōe diſpēdiū: ⁊ vtilitas que nobis de veritate ꝯfert̉: cōpenſare illa que generanda ſunt dāna nō p̄ualet. Qd̓ temperamentumetiā alijs verbis idē beatus apoſtolus vbiqꝫ ſe ſemꝑ tenuiſſe teſtat̉. Nācū dicit: Factus ſū iudeis tanꝙͣ iudeus: vt iudeos lucrifacerē: his qͥ ſb̓ lege erāt: quaſi ſub lege eſſem: cuꝫ ipſeſub lege nō eſſem: vt eos qui ſub lege erant lucrifacerē: his qui ſine legeerant: tanqͣꝫ ſine lege eſſem: cū ſine lege dei nō eſſem: ſed in lege eſſem chriſti: vt eos qͥ ſine lege erant lucrifacerē: Factus ſuꝫ infirmis infirmꝰ: vt īfirmos lucrifacerē: Oībus oīa factſum vt oēs facerē ſaluos: quid aliudoſtendit. ꝙͣ ẜm infirmitatē atqꝫ men
ſurā eoꝝ qͥ inſtituebant̉ ꝯdeſcēdiſſe ſe ſꝑ: ⁊ a ꝑfectiōis rigore aliqͥd relaxaſſe: nec tenuiſſe ſe id quod diſtrictio rigida poſcere videbat̉: ſed illd̓magꝭ p̄poſuiſſe qd̓ infirmantiū vtilitas exigebat? Et vt hec eadē attentiꝰ indagātes: ſingillatim apl̓icaruꝫꝟtutū inſignia replicemꝰ: queret aiiqͥs quō oībus ꝑ oīa beatꝰ Apl̓s ſuāꝓbet̉ aptaſſe ꝑſonā. Ubi factꝰ ē iudeis ſicut iudeus? Profecto ibi: vbiillā ſententiā intimo corde cuſtodiens: quā galathis denūciauerat: dicens: Ecce ego paulus dico vob̓: qſi circūcidamī chriſtꝰ vobis nihil ꝓderit. in timothei tn̄ circūciſiōe imaginē quodā mō iudaice ſuꝑſtitionisaſſūpſit. Et rurſus: Ubi factꝰ ē eis qſub lege erāt tā ꝙͣ ſub lege eſſet? Nēpe ibi: vbi iacobus oēſqꝫ ſeniores ecleſie formidātes: ne in eū illa irrueret iudeoꝝ credentiuꝫ: īmo chriſtianoꝝ iudaizantiū multitudo: que itafidē chriſti receꝑat: vt adhuc ritu cerimoniarū legaliū teneret̉: diſcrimini eius hͦ ꝯſilio ac ꝑſuaſiōe ſuccurrerūt dicētes: Uides frater: quot militſint in iudeis qͥ crediderūt: ⁊ hi omnes emulatores legis ſūt. Audierūtaūt de te: quia diſceſſionem doceasa moyſe eoꝝ qͥ ꝑ gētes ſūt iudeoꝝ: dicēs nō debere eos circūcidere filiosſuos. Et infra: Hoc ergo fac qd̓ tibidicimꝰ: Sūt nobis viri qͣttuor votūhabentes ſuper ſe: his aſſumptꝭ ſanctifica te cū illis: ⁊ impēde in illis vtradāt capita: ⁊ ſcient oēs qm̄ ea quede te audierunt falſa ſunt: ſed ambulas ⁊ ip̄e cuſtodiens legē. Et ita ꝓ iloꝝ qͥ ſub lege erāt ſalute: illā pauliſper diſtrictionē ſentētie ſue calcansqͥ dixerat: Ego eī ꝑ legē legi mortuꝰſū vt deo viuā: caput radere: purificari ẜm legē: atqꝫ in tēplo moyſaicoritu vota offerre cōpellit̉. Querisetiā vbi ꝓ ſalutē eoꝝ qͥ legē dn̄i penꝰtus igͦrabāt: tā ꝙͣ ⁊ ip̄e ſine lege eēteffectꝰ ſit ſine lege. In atheniēſi vrbevbi gentiliū vigebat īpietas: qͥ vſus
a. Cor̄. 9
1. Cor̄. 4
Actꝭ. 21.
aa
hil̓.j