Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Collatio. Xvj. abbatis Ioſeph

Emini nāqꝫ cū me adhuc adnꝰ herere conſortio etas iuniorhortaret̉: huiuſmodi nobis intelligentiā: vel in moralibus diſciplinis: vel in ſcripturis ſacris frequēterinſertam: vt nihil ea verius: nihilqrationabilius crederemꝰ. Sed cū invnū cōueniētes ſentētias noſtras ꝓmere cepiſſemꝰ: quedā cōi examinatione diſcuſſa: primū ab altero falſaac noxia notabantur: mox deinde vtꝑnicioſa cōmuni pronūciata iudiciodānabant̉: que intantuꝫ pͥus infuſaa diabolo luce clariꝰ fulgebāt: vt facile potuiſſent generare diſcordiaꝫ:niſi p̄ceptū ſenioꝝ velut diuinū qͦddā oraculū cuſtoditū ab oī nos ꝯtētiōe reuocaſſet: quo ab illis legali qͣdā ſanctiōe perſcriptū eſt: vt neutetnoſtrū plus iudicio ſuo ꝙͣ fratris crederet: ſi nunꝙͣ vellet diaboli calliditate deludi.Ꝙ īpoſſibile ſit quēqͣꝫ qͥ ꝓprio fidit iudicio: diaboli illuſiōe nō decipi: Ca. XI.Tem̄ ſepe illud qd̓ Apl̓s dic̄:⁊ abarū eſt euenire Ip̄e em̄ ſathanas trāſfigurat ſe in angelū lucis: vt obſcurā ac tetrā caliginēſenſuū ꝓ vero lumine ſcīe fraudulēter effūdat. Qui niſi hūili ⁊ māſueto corde ſuſcepti: maturiſſimi fr̄is vl̓ꝓbatiſſimi ſenioris reſeruent̉ examini: ⁊ eoꝝ iudicio diligēter excuſſi: autabijciātur: aut recipiāt̉ a nobis: ſinedubio venerātes in cogitatiōibꝰ nōſtris ꝓ angelo lucis angelū tenebrarū: grauiſſimo feriemur iteritu. Quāꝑniciē īpoſſibile ē euadere quēpiamiudicio ꝓprio ꝯfidentē: niſi hūilitatis vere amator ⁊ executor effectus:illud qd̓ Apl̓s magnoꝑe dep̄cat̉ oīꝯtritōe cordis impleuerit: Siqͣ gͦ inquit ꝯſolatio in chriſto: ſi qd̓ ſolaciūcharitatis: ſi qͣ viſcera miſeratiōis: īplete gaudiū meū vt idē ſapiatꝭ: eandē charitatē habētes: vnanimes idipſū ſentiēteſ: Nihil ꝑ ꝯtētionē: neqꝫ

ꝑ inanem gl̓iam: ſꝫ in hūilitate ſuꝑiores vobiſmetip̄is alterutꝝ arbitrantes. Et illud: Honore alterutrū p̄uenientes: vt plus vnuſqͥſqꝫ ꝯſorti ſuoſcientie ⁊ ſanctitatis aſcribens: ſummā diſcretionis vere in alterius magis ꝙͣ in ſuo credat ſtare iudicio.Quam ob cauſam non debeat inferiores in collatione contemni:Ca. XII.Epe aūt accidit: ſiue illuſiōe diaboli: ſiue interceſſu errorꝭ humani: qͦ nullus ē in hac carne qfalli velut hō nō poſſit: vt ⁊ ille int̓dū qͥ acrioris ingenij ſciētieqꝫ maioris eſt: aliqͥd falſū mēte ꝯcipiat: ⁊ ille qui tardioris ingenij ac minoriseſt meriti: rectius aliquid veriuſqꝫ ꝑſentiat. Ed iccirco nullus ſibi qͣꝫuisſcientia p̄ditꝰ: inani tumore ꝑſuadeat: qd̓ poſſit collatiōe alteriꝰ nō egere. Nā etiā ſi iudiciū eius diabolicanō fallat illuſio: elatiōis tn̄ ⁊ ſuꝑbiegrauiores laqueos nō euadet. Quiſem̄ hoc ſibi abſqꝫ ingēti poterit vſurpare ꝑnicie: cū vas electōis in qͦ chriſtus (vt ip̄e ꝓfeſſꝰ ē) loq̄bat̉: ob hocſolū mō ſe aſſerat hieroſolymā ꝯſcendiſſe: vt cū ſuis coapoſtolis euangeliū: qd̓ gētibꝰ: reuelāte ⁊ cooperantedn̄o p̄dicabat: ſecreta examinationeꝯferret? Per qd̓ on̄dit̉ nō ſolū vnanimitatē atqꝫ ꝯcordiaꝫ ꝑ hec p̄ceptaſeruari: verumētiam cūctas diaboliadu̓ſantis inſidias ⁊ illuſionū eiꝰ laqueos non timeri.Ꝙ charitas nō ſolū res d̓i:ſed etiā deus ſit: Ca. XIIIEniqꝫ intantū ꝟtꝰ charitatisd Lextollit̉: vt eā beatꝰ Ioannes☞ apl̓us: nō ſolū rē dei: ſed etiādeū eſſe ꝓnūciet: dicens: Deus charitas eſt: ⁊ qui manet in charitate: indeo manet: ⁊ deꝰ ī eo. Nā vſqꝫadeoillā diuinā eē ꝑſpicimꝰ: vt illd̓ Apl̓imanifeſtiſſime vigere ſentiamꝰ ī nobis: Qm̄ charitas dei diffuſa ē ī cor-dibus noſtris ꝑ ſpiritūſanctū qͥ habi

Phil̓. 2

2. Cor̄. uj

14h

hal̓. 2.

Flaſi. ij.

a. Cor

Rom