De chariſmatibus diuinis.
ſiquidē curationū cā eſt: cuꝫ ꝓ merito ſanctitatis: electos qͦſqꝫ ac iuſtosviros ſignoꝝ gr̄a comitat̉: ſicut apoſtolos: multoſqꝫ ſanctoꝝ ſigna ac ꝓdigia ẜm auctoritatē dn̄i feciſſe manifeſtū eſt: ita dicētis: Infirmos curate: mortuos ſuſcitate: leproſos mūdate: demones eijcite: gratis accepiſtis: gratis date. Secūda cū ob edificationē eccleſie: vel eorū qͥ infirmosſuos ingerunt: vel eoꝝ qͥ curādi ſuntfidē: ſanitatū ꝟtus etiā a pctōribusindigniſqꝫ ꝓcedit. De qͥbus ſaluator in euāgelio: Multi inquit dicentmihi in illa die: Dn̄e dn̄e: nōne in nomine tuo ꝓphetauimꝰ: ⁊ in noīe tuodemonia eiecimꝰ: ⁊ in tuo noīe ꝟtutes multas fecimꝰ: ⁊ tunc ꝯfitebor illis: quia nunqͣꝫ noui vos: Diſceditęa me operarij iniquitatis. Et ecōtrario ſi offerentiū vel infirmoꝝ deſit fides: etiā illos qͥbus curationū donacollata ſūt: nō ſinit ſanitatū exercereꝟtutē. De qua re lucas euāgeliſta:Et nō poterat inquit ieſus facere inter eos virtutes ꝓpter incredulitatēilloꝝ. Vnde ideꝫ dn̄s: Multi inquitleproſi erant in iſrael ſub heliſeo ꝓpheta: ⁊ nemo eoꝝ mūdatus eſt: niſinaaman ſyrus. Tertiꝰ curationū modus: etiā colludio demonū ac factione ſimulat̉: vt dū hō manifeſtis criminibꝰ obligatꝰ: ꝓpt̓ admirationeꝫſignoꝝ ſanctꝰ ac dei famulꝰ credit̉:ctiā vitioꝝ eiꝰ emulatio ſuadeat̉: etꝑ hoc obtrectationis aditu reſerato:etiā religiōis ſanctitas infamet̉: velcerte: vt hiſ qͥ curationū dona habere ſe credit: ꝑ ſuꝑbiam cordis elatusgrauiꝰ elidat̉. Inde ē ꝙ īuo cātes eorū noīa: qͦs nulla merita ſanctitatꝭ:nec vllos ſpiritales fructꝰ habere cognoſcūt: vr̄i ſe eoꝝ meritis ac de obſeſſis ſimulant corꝑibꝰ effugari. Deqͥbus in Deuteronomio: Si ſurrexerit inquit ī medio tui ꝓpheta: aut qͥſomniū ſe vidiſſe dicat: ⁊ p̄dixerit ſignū atqꝫ portentū: ⁊ euenerit qd̓ locutus ē: ⁊ dixerit tibi: Eamꝰ ⁊ ſequa
mur deos alienos qͦs ignoras: ⁊ ſeruiamus eis: non audias ꝟba ꝓph̓eilliꝰ aut ſomniatoris: qꝛ tēptat vosdn̄s deꝰ veſter vt palā fiat vtrū diligatis eū an nō in toto corde: ⁊ in tota aīa veſtra. Et in euangelio: Exurgent inqͥt pſeudo chriſti: ⁊ pſeudo ꝓphete: ⁊ dabūt ſigna magna ⁊ ꝓdigia: ita vt in errorē inducant̉: ſi fieripoteſt etiam electi.In quo quis ſanctos viroſdebeat admirari:Ca. II.Uapropter nūꝙͣ debemꝰ eos¶ ¶ Pqͥ hec affectāt ī his ꝟtutibusadmirari: ſꝫ potiꝰ intueri: vtꝝLvitioꝝ oīm expulſiōe: ⁊ moꝝ emēdatione ꝑfecti ſint. Qd̓ vtiqꝫ nō ꝓ alteriꝰ fide: aut diuerſitate cauſaꝝ: ſedꝓ vniuſcuiuſqꝫ ſtudio dei gratia diſpenſante ꝯcedit̉. Hec nāqꝫ ē actualis ſcīa q̄ alio vocabulo charitas abApl̓o nū cupat̉: ⁊ vniu̓ſis linguis hominū ⁊ āgeloꝝ: ⁊ plenitudini fidei:q̄ etiā mōtes trāſferat: ⁊ oī ſcīe ac ꝓphetie ⁊ erogatiōi oīm facultatū: ipſiqꝫ poſtremo gl̓ioſo martyrio apoſtolica auctoritate prefertur. Nā cūdinumeraſſet vniuerſa chariſmatuꝫgenera atqꝫ dixiſſet: Alij datur ꝑ ſpiritum ſermo ſapiētie: alij ſermo ſcīe:alij fides alij gr̄a ſanitatū: alij oꝑatio virtutum: ⁊ reliqua: de charitatedicturus: quemadmodū eam cūctispretulerit chariſmatibus: paucis aduertite: Et adhuc inquit ſupra modum excellentiorem vobis viam demonſtro. Per quod euidenter oſtenditur perfectiōis ac beatitudinis ſū.mam: non in illorum mirabiliū operatiōe: ſed in charitatis puritate cōſiſtere. Nec īmerito. Oīa eī illa euacuāda ac deſtruēda ſūt: charitas ꝟoꝑpetuo ꝑmāſura. Ideoqꝫ a pr̄ibꝰ noſtris oꝑa iſta ſignoꝝ nequaqͣꝫ vidimus affectata: qͥnīmo: cū ea ſpūſſancti gratia poſſiderēt: nunꝙͣ exercere
v 4
natth̓.
nath̓ .10
entꝭ. 13
Ibidem.
LLncꝭ .4.
Ubi. sͣ.
1. Cor. 22
math̓. 24
1. Cor̄. 13