De caſtitate.
dam diros atqꝫ truculentos qui adſummū iracundie furorē etiā blandiſſimis ſubditoꝝ irritabant̉ obſequijs: ad tantā tranſiſſe viderit lenitatem: vt nō ſolum nullis iam cōmoueant̉ iniurijs: ſed etiā cū illatefuerint ſumma magnanimitate congaudeant? Quis plane nō mireturopera dei: ac toto proclamet affectu:Quia ego cognoui ꝙ magnꝰ eſt dominus: cū vel ſe vel aliū quēpiamex rapaciſſimo liberalem: ex prodigo continentē: ex ſuperbo humilem:ex delicato ac tenero ſqualidū hirſutū qͣꝫ perſpexerit: ⁊ egeſtate atqꝫ anguſtia preſentiū rerū etiam voluntarie perfruentē? Iſta ſunt profectomira opera dei: que peculiariter anima ꝓphete ſimiliūqꝫ eius mirificecōtemplatiōis intuitu ſtupefacta cognoſcit. Iſta ſunt ꝓdigia que poſuit ſuper terrā: que idē propheta cōſiderans: ad admirationem eoꝝ cunctos populos aduocat dicēs: Uenite ⁊ videte opera dei: que poſuit ꝓdigia ſuper terrā: auferens bella vſqꝫ ad fines terre: arcū cōteret ⁊ confringet arma: ⁊ ſcuta cōburet igni.Quod em̄ maius poteſt eſſe ꝓdigium: qͣꝫ ſub momēto breuiſſimo ex rapaciſſimis publicanis apoſtolos fie.ri: ex perſecutoribus truculētis: predicatores euangelij patientiſſimosreddi: ita vt eaꝫ quā perſequebant̉fidem: etiā effuſiōe ſui ſanguinis ꝓpagarēt? Iſta ſunt opera dei que ſequotidie vna cū patre operari filius ꝓteſtat̉ dicens: Pater meus vſqꝫ hodie operat̉: ⁊ ego operor. Deiſtis operibus dei beatus dauid inſpiritu canēs: Benedictꝰ inquit dominus deus iſrael: qui facit mirabilia magna ſolus. De iſtis ⁊ amos ꝓpheta: Qui facit inquit omnia: ⁊ couertit ea ⁊ tranſmutat in matutināvmbrā mortis. Hec eſt nempe īmutatio dextere excelſi. De hac ſalutari operatione dei: orat ꝓpheta dominum dicens: Confirma deus hoc qd̓
operatus es in nobis. Vt pretermittam illas ſecretas atqꝫ abſconditasdiſpenſationes dei: quas intra ſe peculiariter exerceri mēs ſanctoꝝ omniū momentis ſingulis intuet̉: illaꝫceleſtem infuſionē leticie ſpiritalis:qua deiectus animius inſperati gaudij alacritate ſuſtollit̉ ad illos ignitos cordis exceſſus: ⁊ tam ineffabilia qͣꝫ īaudita ſolatia gaudioꝝ: quibus nonnunqͣꝫ ignauiſſimo ſtuporetorpentes: ad orationē feruētiſſimāvelut de ſomno ꝓfundiſſimo ſuſcitamur. Hoc inqͣꝫ eſt gaudiū de quobeatus apl̓s: Quod oculus inquitnō vidit: nec auris audiuit: nec ī corhominis aſcēdit: eius ſcꝫ qui terrenis vitijs hebetatꝰ: adhuc homo eſtet hūanis inheret affectibꝰ: nihilqꝫde iſtis dei muneribus intuet̉. Deniqꝫ idem apoſtolus tam de ſe qͣꝫ de ſimilibus ſibi qui iam de humana cōuerſatione diſceſſerant: ſubiecit dicens: Nobis aūt reuelauit deus perſpiritum ſuum.Ꝙ ſoli qui experiūt̉: agnoſcat dulcedine caſtitatis:¶ Capl̓m. XIII.N his igitur omnibꝰ quantum mens ad ſubtiliorē profecerit puritatē: tanto ſublimius intuebit̉ deū: ⁊ admirationisintra ſemetipſam potius capiet incrementa qͣꝫ loquendi facultatem autſermonē narratiōis inueniet. Vt em̄vim leticie huius inexpertus mentepercipere: ita explicare ſermone nonvalebit expertus: tanqͣꝫ ſi quis dulcedinē mellis ei qͥ nunqͣꝫ qͥcqͣꝫ dulceguſtauerit velit ſermōibꝰ enarrare:profecto nec ille ſaporis illius ſuauitatem quā nunqͣꝫ ore percepit: auribus capiet: nec ille dulcedinem quāguſtus voluptate cognouit: verbispoterit indicare: ſed propria tantūagnitiōe ſuauitatis illectus: neceſſeeſt vt experti ſaporis iocunditatemintra ſemetipſum ſolūmodo tacitus
3. 134
sͣ. 45.
.71
ioh̓. 5.
1. Coꝝ. 2.