De caſtitate.
dinis vulnerat mentis aſſenſum: cōfuſione tn̄ eā hūiliet turpitudo membrorum.Rn̄ſio ꝙ ꝑ ſomnū accidēscarnis cōmotio non officiat caſtitati:Ca. X.Hęremo: Apparet vos necc Idū vere caſtitatis agnouiſſevirtutē: qn̄ quidē diſtrictōisauxilio eā a vigilantibꝰ tm̄ creditꝭretentari. Et inde eſt ꝙ putatꝭ a dormiētibus qͣſi rigore animi reſoluto:integritate nō poſſe ſeruari. Porrocaſtitas nō vt arbitramini diſtrictionis p̄ſidio: ſꝫ amore ſui ⁊ ꝓprie puritatis delectatione ſubſiſtit. Nō eniꝫcaſtitas ſꝫ ꝯtinētia d̓r: vbi adhuc eialiqͣ reſiſtit aduerſitas voluptatis.Uidetis gͦ his qui caſtitatis affectūꝑ dei gratiā medullitus receperunt:diſtrictionis ceſſationē cū dormiūtnon obeſſe: que infida etiā vigilantibus rōne certiſſima cōprobatur.Quicqͥd em̄ cū labore cōprimitur:tēporales dimicanti p̄ſtat indutiaſ:nō tn̄ ꝑpetuā ſecuritatis quietē tribuit poſt laborē. Quicqͥd aūt ꝓfunda fuerit virtute deuictū: abſqꝫ vllainquietudinis ſuſpitiōe cōpoſitum:iugem pacis victori cōferet firmitatē. Quāobrē donec pulſari nos carnis cōmotione ſentimꝰ: nouerimusnos ad caſtitatis necdū ꝑueniſſe faſtigia: ſꝫ adhuc ſub infirmitate continētie ꝯſtitutos prelijs fatigari: in qͥbus neceſſe eſt dubios ſemꝑ eſſe euētus. Qd̓ aūt ineuitabil ē eſſe cōmotione carnis hoc aſtruere voluiſtisindicio: ꝙ ea ne ip̄i qͥdē eunuchi carere dēptis genitalibꝰ pn̄t: ſcienduꝫeſt nō eis carnales eſtus nec affectūlibidinis: ſꝫ ſolā ſatiue generationisdeeſſe virtutē. Un̄ manifeſtū eſt neillos quidē ſi ad hāc ad quā nos nitimur caſtitatē cupiunt ꝑuenire: abhumilitate ⁊ ꝯtritione cordis vl̓ cōtinentie diſtrictione debere laxari: licet nequaꝙͣ ſit diſcredendū: minore
ab eis caſtimoniam poſſe labore acſtudio cōprehendi.Ꝙ multū interſit inter caſtitatem ⁊ continentia:Capl. XI.¶q PUāobreꝫ ꝑfectio caſtitatis:a laborioſis cōtinentie rudimētis perpetua trāquillitate diſcernitur. Hec eſt em̄ vere cōſummatiocaſtitatis: que non impugnans carnalis ꝯcupiſcentie motꝰ ſꝫ toto horrore deteſtans: iugeꝫ atqꝫ inuiolabilem ſui retinet puritatē: nec pōt alid̓qͥd eſſe qͣꝫ ſanctitas. Hoc aūt fiet qn̄iam deſinēs caro aduerſus ſpūm cōcupiſcere: deſiderijs eius ꝟtutiqꝫ cōſenſerit: ceperintqꝫ ſibi inuiceꝫ pacefirmiſſima federari: ⁊ ẜm pſalmigraphi ſententiaꝫ habitauerint fratresin vnum: illā repromiſſam a dn̄o beatitudinē poſſidētes: de qua ait: Siduo ex vobis ꝯſenſerint ſuper terrā:de om̄i re quācunqꝫ petierint: fiet ill̓a patre meo qui in celis eſt. Quiſqͥs gͦ intellectualis illius iacob: id ēſupplantatoris tranſcēderit gradū:ab illa cōtinētie colluctatione ac ſuꝑplantatione vicioꝝ: obſtupefacto femoris neruo: ad iſraelis meritum ꝑpetua cordis directione conſcendet.Quē ordinē etiā btūs dauid ita ſpirituſſctī vaticinatione diſtinxit: ī ꝑmis inqͥens: Notꝰ in iudea deꝰ .i. inaīa q̄ adhuc ſub pctōꝝ ꝯfeſſione retinet: Iudea eī ꝯfeſſio interp̄tat̉: īiſrl̓ aūt id ē in eo qͥ videt deū: ſiue vtquidā iuterp̄tant: rectiſſimus dei ē:nō ſolū notus ſed etiaꝫ magnum eſtnomen eius. Deinde ad ſublimioranos ꝓuocās: ac volēs etiā locū ipſum qͥ dn̄s delectat̉ on̄dere: Et factꝰeſt inqͥt in pace locꝰ eius .i. nō in cōflictū certamīs ⁊ colluctatōe vicioꝝ:ſꝫ in caſtimonie pace ⁊ in cordis trāquillitate ꝑpetua. Hūc igit̉ pacꝭ locum extinctiōe carnaliū paſſionuꝫ ſiquis meruerit obtinere: ex hͦ qͦꝫ ꝓficiēs gradu: ac ſion ſpiritalis: id eſt
s 4
Ibidem.
Psͣ .75.
Mat .18.
Psͣ. 134