aīe et ſpiritalibus nequitijs

hi qui ſpiritibꝰ tradūtur imCa. XXVIIImundis:X qͦ manifeſte ꝑpendit nondebere eos abomīari vel deiſpici qͦs videmꝰ diuerẜ temptatiōibꝰ ſiue iſtꝭ neqͥtie ſpiritibꝰ tradi: qꝛ duo hͨ credere īmobiliter nosoportet. Primo ꝙ ſine dei permiſſunullꝰ ab eis oīo tēptet̉. Scd̓o ꝙ oīaq̄ a deo nobis inferunt̉: ſiue triſtiaad pn̄s ſeu leta videant̉: velut a piiſſimo pr̄e clemētiſſimoqꝫ medico ꝓnr̄is vtilitatibꝰ irrogētur: ⁊ iccircoeos velut pedagogis traditos hū iliari: vt diſcedētes ex hͦ mūdo: vl̓ putgatiores ad vitā aliā trā fferātur: vl̓pena leuiore plectātur: qͥ ẜm apl̓mtraditi ſunt in pn̄ti ſathane in interitum carnis: vt ſpiritu ſalui fiant indie domini noſtri ieſu chriſti.Obiectio cur hi qͥ ſpiritibꝰvexant̉ immūdis: a cōio-ne dn̄ica ſeꝑēt̉: Ca. XAIXg deſpici ab hoībꝰ vel horreriErmanꝰ: Et quo nō ſolū eoſſꝫ etiā a cōione dn̄ica in nr̄isꝓuincijs ꝑpetuo videmꝰ abſtinere:ẜm illā euāgelij ſnīam: Nolite ſctm̄dare canibꝰ: neqꝫ mittatis margaritas vr̄as an̄ porcos: cū de illis quēadmodū dicꝭ ita credendū ſit: ꝙ eispurgatiōis vl̓ vtilitatꝭ obtētū: huiꝰtēptationis humiliatio tribuatur:Rn̄ſio ſuꝑ ꝓpoſita q̄ſtioneErenꝰ: Si habuerimꝰ hancA.XXX.ſnīam īmo fidē quā ſuꝑiuscōprehēdi: vt ⁊ oīa ꝑ dn̄m fieri: ⁊ ꝓvtilitate aīaꝝ diſpēſari vniuerſa credamꝰ: nō ſolū neqͣqͣꝫ deſpiciemꝰ eosſꝫ etiā ꝓ eis tanqͣꝫ ꝓ mēbris nr̄is inceſſant̓ orabimꝰ: eiſqꝫ totꝭ viſceribꝰac pleno ꝯpatiemur affectu: Cū em̄patitur vnū mēbrū: cōpatiūtur oīamēbra: ſciētes nos abſqꝫ ill̓ vtpotemēbris nr̄is oīmodis ꝯſummari nōpoſſe: quēadmodū legimꝰ ne ante-

riores qͥdeꝫ noſtros ſine nob̓ repromiſſionis ſūmā ꝯſeqͥ potuiſſe: ita deill̓ apl̓o ꝓnūciante: Et hi oēs teſtīonio fidei cōprobati: nō acceperūt roꝓmiſſiōes deo ꝓ nobis meliꝰ aliqͥdꝓuidēte: ne ſine nobis ꝯſumerent̉.Cōionē ꝟo eis ſacroſctāꝫ a ſenioribꝰ nr̄is nunqͣꝫ meminimꝰ int̓dictāquinīmo ſi poſſibile eēt etiā qͦtidiecis īpertire eā debere cenſebāt. Necem̄ ẜm euāgelij ſnīaꝫ quā incōgruehuic ſenſui coaptatꝭ. Nolite ſcm̄ dare canibꝰ: ad demōis eſcā ſacroſctācōio: ⁊ nō potius ad purgatiōeꝫ actutelā corꝑis aīeqꝫ ꝑuenire credenda eſt: q̄ ab hoīe ꝑcepta eū qͥ in mēbris eiꝰ inſidet ſpūm: ſeu in ipſis latitare conatur velut qͦdā exurens fugat incēdio. hoc nāqꝫ mō curatū ⁊abbatē andronicū nuꝑ aſpeximusalioſqꝫ qͣꝫplures. Magꝭ nāqꝫ ac magis inimicꝰ inſultabit offenſo: cumeū a celeſti medicina viderit ſegregatū: tātoqꝫ duriꝰ ac frequētius attemptabit: quāto eū ab ſpiritali remedio longius ſenſerit abdicatū.De eo ꝙ miſeri ſint hi quiſubdi tꝑalibꝰ iſtis tep̄tationib nōmerent̉: C. XXXI.Eterū illi ſunt vere miſeri acEmiſerabiles iudicādi qͥ cū ſevniuerẜ crimībꝰ flagicijſqꝫꝯtaminēt: nō ſolū nullū viſibilit̓ ineis ſignū diabolice ſuppletiōis on̄ditur: ſꝫ nec aliqͣ qͥdē oꝑibꝰ eoꝝ ꝯdignā tēptatio: nec vllū flagellū correptiōis īfertur. Nō em̄ merent̉ celerē tꝑis iſtiꝰ expeditāqꝫ medicinā:qͦꝝ duricia ⁊ īpenitēs cor penā vitepn̄tis excedēs: theſauriſant ſibi ipſiirā ⁊ īdignatiōeꝫ ī die ire ⁊ reuelatiōis iuſti iudicij dei. in quo vermeseoꝝ nō morient̉: ⁊ ignis eoꝝ nō extīguet̉. Cōtra qͦs ꝓph̓a velut anxiꝓ afflictiōe ſctōꝝ vidēs eos erūnisvarijs ac tēptatiōibꝰ ſb̓iacere: ⁊ ecōtra pctōres nō ſolū abſqꝫ vllo hūiliatiōis flagello curſuꝫ md̓i iſtiꝰ ꝑtrāſire: ſꝫ etiā affluentia diuitiaꝝ ac ſū-

torꝭ. 12

putth̓. .7.

Coꝝ.

Eſa. 66.

Roma. ⁊

matth̓. 7.

Heb̓. I.