Colla. VII. abba. Sereni de mo
Colla. VII. abba.Ermanus: Qd̓ iſtud queſo¶ g eſt aīe cuꝫ iſtis ſpiritibꝰ neqͣꝫLtā indiſcretū ꝑmixtūqꝫ ꝯſortiū: quo ſic eidē nō dicā iūgi: ſꝫ vniri poſſint: ⁊ alloqͥ eaꝫ inſenſibilit̓ etinſeri atqꝫ inſpirare illi q̄cunqꝫ voluerint: ⁊ ad ea que placuerīt eā valeāt inſtigare: eiuſqꝫ cogitatiōes acmotꝰ videant atqꝫ pluſtrēt: tantaqꝫinter ip̄os ac mente vnitas fiat vt ſine dei gr̄a qͥd ex illoꝝ īcitamēto: qͥdex nr̄a volū tate ꝓcedat: diſcerni pene non poſſit?Reſpōſio in quē modū ſpiritus īmūdi humanis mentibus copulent̉: Ca. X.Erenus: Non mirū eſt poſſeFI ſpm̄ ſpūi inſenſibiliter ꝯiugari: ⁊ occultā ſuadēdi vim adea que libita fuerint exercere. Eſt em̄inter eos ſicut inter hoīes: quedamſubſtātie ſil̓itudo atqꝫ cognatio. Siquideꝫ diffinitio que de natura aīeaſſumit̉: etiā illoꝝ ſubſtantie ſil̓itercoaptat̉. Altrinſecus ꝟo eos ſibi inſeri vel vniri: ita vt capax alt̓ alteriꝰ eſſe poſſit: oīmodis impoſſibileeſt. Hoc nāqꝫ ſolūmō deitati que ſola incorꝑea ſimplexqꝫ natura eſt: rectiſſime tribuitur.Obiectio vtrū poſſint ſpūsīmundi eoꝝ quos ſuppleuerint aīab inſeri vel vniri:Cap. XI.Ermanꝰ: Huic ratiōi ſatꝭ ar¶ g Pbitramur eſſe ꝯtrariū qd̓ vidimꝰ ī arreptitijs fieri: cū afflati ſpiritibꝰ immūdis: loquunt̉ etagūt ea q̄ neſciūt. Quō gͦ aīas illorū ſpiritibꝰ illis non credamꝰ vniri:quoꝝ videmꝰ illas velut organū factas: ⁊ derelicto naturali ſtatu ad illoꝝ voces: ⁊ geſtū voluntateſqꝫ depromant:Reſponſio quēadmodumenerguminis īmundi ſpūs
dominent̉:Ca. XII.Erenꝰ: Predicte diffinitioninr̄e nō ē ꝯtrariū id qd̓ dicit.in energumīs fieri: cū ſpiritibus immūdis arrepti: loquunt̉ velagūt ea que nolūt: vel ꝙ ea que ignorāt: ꝓferre cogunt̉. Non em̄ vnomō iſtā eos infuſioneꝫ ſpūum ſuſtinere: certiſſimū ē. Quidā em̄ ſic afflantur: vt nequaqͣꝫ ea que gerūt vl̓loquunt̉ intelligāt: quidā ꝟo tuncuō norūt ⁊ poſtea recordant̉. Qd̓fieri ꝑ infuſionē ſpūs īmūdi non itaputandū ē vt in aīe ip̄ius penetrāsſubſtantiā: ⁊ velut vnitꝰ ei ⁊ qͦdammō indutꝰ ea: ſermones ac ꝟba ꝑ ospatiētis emittat. Nullo nāqꝫ modoiſtud ab eis fieri credendū eſt. Necem̄ ꝑ aliquā aīe diminutionē ſꝫ percorꝑis debilitatē hoc euenire manifeſta rōe dep̄hendit̉: cum ſcꝫ in illismēbris in qͥbus vigor aīe continet̉:īmūdus ſpūs inſidēs eiſqꝫ importabile atqꝫ īmenſum pondꝰ imponēs:obſcuritate teterrima intellectualeseius obruit et intercipit ſenſus: inſtigans ea que non vult vel q̄ ignoratꝓloqͥ: qd̓ nōnunqͣꝫ etiā vini febriſqꝫvitio ſeu nimij frigoris alijſqꝫ valitudinibus extriuſecus ſuꝑuenientibꝰ videmꝰ accidere. Qd̓ ne btō iobdiabolꝰ qͥ carnis eiꝰ acceꝑat ptātemmoliret̉ īferre: p̄cepto dn̄i ꝓhibet̉dicētis: Ecce trado eū ī manꝰ tuas:tm̄ aīaꝫ eiꝰ cuſtodi .i. tm̄mō eū amētē ne facias debilitato aīe domicilio: ⁊ obruas intellectū ac ſapīaꝫ reſiſtentis: pͥncipali ſcꝫ cordis eiꝰ tuopondere prefocato.Ꝙ ſpūs ſpūi penetrabiliseſſe nō poſſit: ſed incorꝑeoCa. XIII.ſoli deo:Ec enī ſi craſſe huic ſolideqꝫInmaterie .i. carni ſpūs admi(ſcet̉ qd̓ fieri facillime pōt: idcirco ⁊ aīe̓ q̄ itidē ſpūs eſt ita vniripoſſe credit̉: vt eā quoqꝫ ſil̓iter ſuenature reddat capacem. Qd̓ ſoli eſt
..Iob. .2