Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Collatio. v. Abbatis Serapionis

Ec igit̉ octo vitia licet diu̓ſoshortus ac diſſimiles efficiētias(habeant: ſex tamē priora: id ēgaſtrimargia: fornicatio: philargyria:ira: triſticia: acidia: quadā inter ſe cognatione: ⁊ vt ita dixerim concatenatione connexa ſunt: ita vt priorisexuberātia: ſequēti efficiat̉ exordiū.Nā de abundantia gaſtrimargie: fornicationē: de fornicatione philargyriā: de philargyria iram: de ira triſticiā: de triſticia acidiā neceſſe eſt pullulare: ideoqꝫ ſimili cōtra hec modoatqꝫ eadē rationē pugnandū eſt: ⁊ ap̄cedentibus ſemꝑ aduerſus ſequentes oportet nos inire certamina. Facilius em̄ cuiuſlibet arboris noxia latitudo ac ꝓceritas exareſcit: ſi antearadices eius quibus īnitit̉ vl̓ nudate fuerint vel ſucciſe. Et infeſtanteshumores aquarū contiuuo ſiccabuntur: cū generator earū fons ac proffuentes vene: ſollerti induſtria fuerintobturate. Quāobrē vt acidia vincatur: ante triſticia ſuperanda eſt: vt triſticia ꝓpellat̉: ira prius eſt extrudēda: vt extinguat̉ ira: philargyria calcāda ē: vt euellat̉ philargyria fornicatio compeſcenda eſt: vt fornicatioſubtrahat: gaſtrimargie vitiū eſt caſtigandū. Reſidua vero duo: id ē cenodoxia ⁊ ſuperbia: ſibi quidē ſimiliter illa qua de ſuperioribus vitijs diximus ratione iungunt̉: ita vt incrementū prioris: ortus efficiat̉ alteriꝰ.Cenodoxie em̄ exuberantia: ſuperbiefomitē parit. Sed ab illis ſex prioribus vitijs penitus diſſident: nec ſimili cū eis ſocietate federant̉. Siqͥdeꝫnon ſolū nullam ex illis occaſionemſue generationis accipiunt: ſed etiaꝫcontrario modo atqꝫ ordine ſuſcitantur. Nā illis euulſis hec vehementifructificant: ⁊ illorū morte viuatiuspullulant atqꝫ ſuccreſcunt. Unde etiam diuerſo modo ab his duobus vitijs impugnamur. In vnumquodqꝫem̄ illoꝝ ſex vitiorū tunc incidimus:cū a p̄cedentibus eoꝝ fuerimus eliſi:

in hec vero duo: victores ⁊ maximepoſt triumphos periclitamur incurrere. Omnia igit̉ vitia quēadmodūincremento p̄cedentiū generant̉: itaillorū diminutione purgant̉. Et hacratione vt ſuperbia poſſit explodi: cenodoxia eſt ꝑfocanda. Et ita ſemperprioribus ſuperatis ſequentia conqͥeſcēt: ⁊ extinctiōe p̄cedentiū: reſiduepaſſiones abſqꝫ labore marceſcēt. Etlicet hec que p̄diximus octo vitia: illa qua cōmemorauimꝰ rōne inuiceꝫſibi cōnexa atqꝫ ꝑmixta ſint: ſpecialitn̄ in qͣttuor cōiugatiōes ⁊ copulasdiuidūtur. Gaſtrimargie nāqꝫ fornicatio peculiari ꝯſortio federat̉: philargyrie ira: triſticie acidia: cenodoxie ſuperbia familiariter ꝯiugat̉.De origine ⁊ qualitate vniuſcuiuſqꝫ vitij:Ca. XI.vt ſingillat ī nūc de vniuſIIcuiuſqꝫ vitij generibꝰ diſputemus: gaſtrimargie genera ſūtLtria. Primū qd̓ ad refectionē peruiget monachū ante horā ſtatuta ac legitimā feſtinare. Scd̓ꝫ qd̓ expletiōeventris: ⁊ quarūlibet eſcarū voracitate letat̉. Tertium qd̓ accuratioresac delicatiſſimos deſiderat cibos.Que tria non leui diſpendio monachū feriūt: niſi ab oībus iſtis pari ſtudio atqꝫ obſeruātia ſemetip̄m expedire contenderit. Nā quēadmodū abſolutio ieiunij ante horaꝫ canonicamnullatenus p̄ſumenda eſt: ita ⁊ ventris ingluuies ⁊ eſcarū ſumptuoſa atqꝫ exquiſita p̄paratio ſimiliter amputāda. Ex his em̄ tribus cauſis diuerſe ac peſſime valitudines aīe ꝓcreātur. Nā de prima monaſterij odiumgignitur: atqꝫ exinde horror: ⁊ intolerantia eiuſdē concreſcit habitaculi: quam ſine dubio mox diſceſſio autfuga velociſſima ſubſequet̉. De ſecūda igniti luxurie ⁊ libidiniſaculei ſuſcitantur. Tertia etiā inextricabilesphilargyrie laqueos nectit ceruicibꝰcaptiuoꝝ: nec aliqn̄ monachū ſinit ꝑ