Collatio. V. Abbatis ſerapiōis
Explicit annotatio capl̓oꝝ.Incipit collatio Serapionis d̓ octo prīcipalibꝰ vitijſ.De aduētu Caſſiani ad abbatis Sęrapionis cellā: etinquiſitione de generibus⁊ impugnatione vitiorum:Ca .I.N illo cetu antiquiſſimoꝝ ſenū fuit vir nomīe ſerapion apprime gratia diſcretionis ornatus: cuius collationēoperep̄ciū reor literis tradere. Ambientibus em̄ nobis vt de impugnatione vitioꝝ aliqua diſputaret: quibus origines eorū ⁊ cauſe manifeſtiꝰpanderent̉: ita exorſus eſt:Narratio abbatis Serapionis de octo principalibusvitijs:Ca. II.Cto ſunt principalia vitia queo xhumanū infeſtant genus: id ēprimuꝫ gaſtrimagia qd̓ ſonatventris ingluuies. Secūdū fornicatio. Tertiū philargyria: id ē auariciaſiue amor pecūie. Quartū ira. Quītum triſticia. Sextū acidia: id eſt anxietas ſiue tediū cordis. Septimumcenodoxia: id eſt iactantia ſeu vanagloria. Octauū ſuperbia.De duobus vitiorū generibus: ⁊ efficientia eorū quadripertita: Ca. III.Orum igit̉ vitioꝝ genera ſūth duo. Aut em̄ naturalia ſunt.vt gaſtrimargia: aut extra naturā: vl̓ philargyria. Efficientia ꝟoquadripertita eſt. Quedam em̄ ſineactione carnali conſūmari non poſſunt: vt ē gaſtrimargia ⁊ fornicatioquedā vero etiam ſine vlla corporꝭactione complentur: vt eſt ſuperbia
⁊ cenodoxia: nonnulla cōmotionisſue cauſas extrinſecus accipiunt: vteſt philargyria ⁊ ira. Alia vero inteſtinis motibus excitantur: vt eſt acidia ⁊ triſticia.Recapitulatio d̓ gaſtrimargīę ⁊ fornicatiōis paſſiōe: ⁊curatione earū: Ca. IIII.quantū poſſumus non ſolumC vt hec eadem diſputationebreui: ſed etiaꝫ ſcripturarū teſtimonijs manifeſtiora reddamꝰ: gaſtrimargia ⁊ fornicatio cum naturaliter nobis inſint: nā nonnunqͣꝫ etiāſine vllo anime incitamēto: ſolius inſtigatione ac pruritu carnis oriunt̉:materia tamen vt conſūmentur egētextrinſecus: ⁊ ita in effectū corporali actiōe perueniūt. Unuſquiſqꝫ em̄temptatur propria concupiſcentia:deinde concupiſcentia cum fuerit cōcepta: pariet peccatū. Peccatum vero cū fuerit conſūmatū generat mortem. Nam nec primus adam per gaſtrimargiā decipi potuit niſi eſce materiam habens in promptū: abuſꝰ eafuiſſet illicite: nec ſecūdus ſine cuiuſdam materie illicitatione temptat̉cum dicitur ei: Si filius dei es dic vtlapides iſti panes fiant. Fornicatioqͦꝫ ꝙ non niſi per corpus perficiaturomnibus patet: ita de hoc ſpiritu dicente deo ad beatū iob: Et virtus eiꝰin lumbis: ⁊ poteſtas eius ſuꝑ vmibilicū ventris. Ideoqꝫ hec ſpecialiterduo que miniſterio carnis explent̉:extra illā ſpiritalē aīe curā egent peculiarius etiā ꝯtinentia corꝑali. Siquidē ad retūdendos hoꝝ ſtimulosnō ſufficit mentis intentio: vt nōnūꝙͣ ſolet aduerſus irā ſeu triſticiā ceteraſqꝫ fieri paſſiōes: quas etiā ſine vlla carnis afflictione ſola nouit expugnare mentis induſtria: niſi etiā caſtigatio corporalis acceſſerit: q̄ ieiunijs: vigilijs ⁊ operis contritiōe perficit̉: hiſqꝫ fuerit remotio localis adiuncta: quia ſicut amboꝝ vitio: id eſt
Iob. 4
matth̓.
Iaci. .1.