de monachi deſtinatione et fine
De ſermone doctoris ſcd̓maudiētiū meritū: Ca. XXIIIO hec obſtupefactos nos inAltuens ſenex: ⁊ ad verba narratiōis ſue īexplebili ardoreſuccenſos: ꝓ admirationē deſiderinoſtri pauliſꝑ ſermone ſuſpenſo: rurſus addidit: Quoniā nos o filij addiſputationē tam longā veſtra ſedulitas ꝓuocauit: ⁊ ignis quidā collationi noſtre feruētiores fenſus ꝓ voſtro deſiderio ſubmīſtrat: vt ex hocetiā ipſo manifeſte cōtempler in veritate vos ꝑfectiōis ſit ire doctrinā:volo vobis adhuc ſuper diſcretiōiseximietate vel gratia que inter cunctas virtutes arcē ac primatū tenet:pauca diſſerere excellentiāqꝫ eius ⁊vtilitatē non ſolum quotidianis exemplis: ſed etiā antiquis patrū conſultatiōibus ac ſententijs approbare. Frequēter nāqꝫ memini nōnullis huiuſmodi ſermonē cum gemitulachrymiſqꝫ poſcentibus: me quoqꝫaliquid eis doctrine conferre cupiētem nullatenus potuiſſe: ⁊ ita in menon ſolum ſenſus: verū etiam ipſumeloquiū defeciſſe: vt non inueniremquēadmodum eos: vel cum leui conſolatione dimitterē. Quibus indicijs euidenter agnoſcit̉ domini gratiam ꝓ merito ac deſiderio audientiū diſputantibus aſpirare ſermonē.Quē quia breuiſſimū iſtud qd̓ ſuꝑeſt: noctis ſpaciū non occurrit explere: indulgentes illud potius quieticorporee: cui neceſſe eſt totū ꝑſolui:ſi id qd̓ modicū eſt fuerit denegatū:plenum narrationis ordinē integrofuturi diei ſeu noctis examini reſeruemus. Decet nāqꝫ diſcretiōis optimos ꝯſultores: in hoc primū patefacere ſue mentis induſtriam: ⁊ vtrumſint: vel queāt eius capaces eſſe hocindicio ac patiētia cōprobari: vt deilla que moderatiōis generatrix eſt:virtute tractantes: nequaqͣꝫ vitiumquod ipſi cōtrariū eſt nimietatis incurrant: vim r
ꝟbis excolūt: effectu atqꝫ oꝑe violātes. In hoc ergo nobis diſcretionisbonū de qua quātū dominꝰ dederitadhuc indagare diſponimus: primitus proſit: vt nos de ipſiꝰ excellētia⁊ moderatione: que pͥma eidem virtus ineſſe cognoſcit̉ diſſerentes: diſputatiōis quoqꝫ vel temporis modū non ꝑmittat excedere. His itaqꝫbeatus moyſes collatiōi noſtre dāsfinem: adhuc nos auidos: ac de ſuoore pendētes deguſtare ſomnū pauliſper hortatus eſt: hiſdem ipſis quibus inſidebamꝰ pſiathijs admonēsincumbere: embrimijs pariter capitinoſtro ceruicalium vice ſuppoſitiſqꝫgroſſioribꝰ papyris: in longos gracileſqꝫ faſciculos coactis: ſexqͥpedaliinteruallo molliter nexa: nūc quidēhumillimū ſedile ad ſcabelli vicem:fratribꝰ in ſynaxi cōſedētibꝰ p̄ſtant:nūc ꝟo ſubiecta ceruicibꝰ dormientiū p̄bent capiti nō nimie durū: ſedtractabile aptūqꝫ fulcimētū. Ad qͦsmonachoꝝ vſus hͦ idcirco: vel maxime oportuna habēt̉ ⁊ cōgrua: ꝙ nōſolū ſint aliqͣtenꝰ mollia: paruoqꝫ etoꝑe reparent̉ ⁊ p̄cio: vtpote paſſimpapyro emergēte: ꝑ nili fluminis ripas: quā cuiqꝫ volēti ī vſum aſſumere nemo ꝓhibeat deſecare: ſꝫ etiā qd̓ad remouendū ea ſeu cū neceſſe fuerit ad mouendū habilis materia eſt:fungide leuiſqꝫ nature. Atqꝫ ita precepto ſenis tandē ſumus ad deguſtatiōeꝫ ſomni oneroſa cōpoſiti quiete:tā digeſte collatiōis inflāmati gaudio qͣꝫ repromiſſe diſputatiōis expectatione ſuſpenſi.Explicit Collatio pͥma Abbatis Moyſi de monachideſtinatione vel fine.Incipit annotatio capl̓oꝝſcd̓ę collatiōis eiuſdē ſenisCa. j. Proemiale abbatis Moyſide diſcretionis gratia.Quid diſcretio ſola cōferat1monacho ⁊ diſputatio ſuꝑ