De ſpiritu cenodoxie.
et cauſę fuerint publicatę.Capl̓m. XVI.h Ec iccirco inſerere huic opuſculo neceſſariū duxi: vt deimpugnationū vi atqꝫ ordine vitiorū: quibꝰ miſerabil̓ aīa lacerat̉: nonſolū ratiōe ſꝫ etiā exēplis inſtructi:ad deuitādos laqueos ⁊ ml̓tiplicesdecipulas īimici: cautiores eſſe poſſimꝰ. Ita nāqꝫ indifferenter hec abegyptijs patribꝰ ꝓferunt̉ in mediū:vt oīm vitioꝝ certamina vel illa q̄patiunt̉ vel illa q̄ paſſuri ſunt: iuniores relatione ſua tanqͣꝫ qͥ adhuc eaſuſtine āt: apd̓ eos detegat atqꝫ denudēt: quo exponētibꝰ eis illuſiōesoīm paſſionū: qͥcūqꝫ incipiētiū ſuntac feruentiū ſpū: colluctationū ſuarū arcana cognoſcant: ⁊ ea tanqͣꝫ inſpecl̓o ꝯtēplates: ⁊ cauſe vitiorumquibꝰ pulſant̉ ⁊ remedia doceant̉:futuroꝝ qͦꝫ certaminū ꝯgreſſibꝰ anteqͣꝫ ſuꝑueniāt eruditi: qͣliter p̄cauere ⁊ occurrere eis vel ꝯfligere debeant: īſtruāt̉. Vt ſolēt ꝑitiſſimi medicoꝝ nō ſolū mederi p̄ſentibꝰ morbis: verū etiā futuris peritia ſagacioccurrere: eoſqꝫ p̄ceptis vel poculisſalutaribꝰ p̄uenire: ita hi qͦꝫ veriſſimi aīaꝝ medici: emerſuras valitudines cordiū: ſpiritali collatiōe velutquodā celeſti antidoto prenecātes:in iunioꝝ mētibꝰ nō patiunt̉ adoleſcere: apientes eis ⁊ cauſas īminentium paſſionū ⁊ remedia ſanitatū.Ꝙ monachꝰ debet vitareml̓ieres ⁊ ep̄os: Ca. XVIIUa ꝓpter hec eſt antiqͥtꝰ pa¶q Irū ꝑmanēs nunc vſqꝫ ſnīaquā ꝓferre ſine mea ꝯfuſiōenon potero: qui nec germanā vitarepotui: nec ep̄i euadere manꝰ) omnimodis monachū fugere debere mulieres ⁊ ep̄os. Reuter em̄ ſinit eumquē ſemel ſue familiaritati deuinxerit: vel quieti cellule vlterius operādare: vl̓ diuine theorie ꝑ ſctāꝝ rerūintuitū: puriſſimis ocl̓is inherere.
Remedia qͥbuſ cęnodoxiāvitare poſſimꝰ. Ca. XVIII.Deoqꝫ athleta chriſti qͥ veꝝac ſpiritalē agonē legitie certare deſiderat: hāc multiformē variāqꝫ beſtiā oīmodis ſuꝑarefeſtinet. Quā nobis ex omni partevelut multiplicē nequitiā occurrentem: tali remedio poterimꝰ euadere:vt cogitātes illd̓ dauiticū eloquiū:Dn̄ſ diſſipauit oſſa eoꝝ qͥ hoībꝰ placēt. Primitꝰ nihil ꝓpoſito vanitatet inanis glorie capeſſende gr̄a: noſmetp̄os facere ꝑmittamus. Deindeea q̄ bono initio fecerimꝰ obẜuatōeſil̓i cuſtodire nitamur: ne oēs laboꝝnoſtroꝝ fructꝰ poſt irrepēs cenodoxie morbꝰ euacuet. Quicqͥd etiā inꝯuerſatione fratrū mīme cōmunisvſus recipit vel exercet: om̄i ſtudiovt iactātie deditū declinemus: ⁊ eaque nos poſſunt inter ceteros notabiles reddere ac veluti ſolis faciētibus laus apud hoīes ſit ꝯquirendavitemꝰ. His em̄ vel maxīe indicijscenodoxie: letale ꝯtagiū nobis inherere monſtrabit̉: Qd̓ facillime poterimus effugere: ſi ꝯſideremꝰ nō ſolū fructū laboꝝ noſtroꝝ nos penitꝰamiſſuros quoſcūqꝫ cenodoxie propoſito fecerimus: ſed etiam reos magni crimīs factoſ: et̓naͣ ſupplicia velut ſacrilegos ſoluturos: vtpote quiad iniuriā dei opus qd̓ eius obtetunos oportuit agere: hoīꝫ gr̄a maluimus exercere: ab eo qui occultoꝝ eſtcōſcius: hoīes deo: ⁊ gloriam mūdiglorie dn̄i pretuliſſe ꝯuicti.¶ Explicit de ſpiritu cenodoxię liber vndecimus.¶ Incipit annotatio capitulorum libri duodecimi d̓ſpiritū ſuperbię.Proemtate.Ca. jꝘ ſuperbie duo ſint genera.Ꝙ ſuꝑbia oēs pariter virtuiij
g
Psͣ. .52.