De ſpiritū Criſticie.
Ꝙ nō alioꝝ ſꝫ nr̄o vitio cōmotiones excitentur in nobis:Capi. V.v Ade manifeſtiſſime cōproAbat̉. nō ſemꝑ nobis aliorumvitio cōmotionū ſtimulos excitari:ſed potius noſtro qui reconditas innobiſmetip̄is habemus offenſionūcauſas ac ſeminaria vitioꝝ: que cuꝫmentē noſtrā temptationū imber alluerit: in germina confeſtim fructuſqꝫ prorumpunt.Ꝙ nll̓s r̄pētino lapſu corruat: ſꝫ paulatim ꝑ loga incuria reciōes ꝑeat: Ca. VI.Unqꝫ em̄ quis alteriꝰ vitioIn Naceſſitus peccare cōpelliturſi repoſitā materiē delictoꝝin ſuo corde nō habeat. Nec tūc ſubito qͥſpiā deceptus eſſe credēduseſt: cū cōſpecta mulieris forma ī baratrū ꝯcupiſcētie turpis inciderit: ſꝫpotius occultos ac latētes medullitus morbos occaſiōe viſus in ſuꝑficiem tunc fuiſſe ꝓductos.Ꝙ nō ſint fratꝝ deſerendaꝯſortia vt ꝑfectio cōqͥrat̉: ſꝫpatientia iugiter excolenda:Capi. VII.Deoqꝫ creator omniū deusopificij ſui curationē p̄ omnibus noſcēs: ⁊ qꝛ nō in alijs ſin nobiſmetip̄is offenſionū radicescauſeqꝫ ꝯſiſterēt: nō deſerenda precepit fratrū ꝯſortia: nec vitari eosquos leſos a nobis vel a quibꝰ nosarbitramur offenſos: ſed deliniri iubet: ſciens ꝑfectionē cordis nō tamſeparatione hominū qͣꝫ patiētie virtute ꝯquiri. Que firme poſſeſſa: ſicut poteſt nos etiam cū his qui oderunt pacē pacificos ꝯſeruare: ita ſiparata nō fuerit ab his quoqꝫ qui ꝑfecti ac meliores nobis ſunt facit iugiter diſſidere. Occaſiōes em̄ cōmotionū ob quas eos quibꝰ iungimur
deſerere feſtinamus: in cōuerſatiōehumana deeſſe nō poterūt: ⁊ iccircotriſticie cauſas ob qͥs a prioribus ſeparamur: nō euadimꝰ ſꝫ mutamꝰ.Ꝙ ſi mores nr̄os emendatos habuerimuſ: poſſit nobis cum omnibus conuenire: Ca. VIII.p MRocurādū itaqꝫ nobis eſt vtnoſtra potiꝰ emēdare vitia:et mores corrigere feſtinemꝰ. Queꝓculdubio ſi fuerint emēdata: nondicā cū hoībus ſꝫ etiā cū feris ⁊ beluis facillime nobiſ ꝯueniet. ẜm illd̓quod in libro btī Iob dicit̉: Beſtieem̄ terre pacate erūt tibi. Extrīſecusquippe veniētia nō verebimur offēdicula: nec vlla poterūt ſcādala nobis deforis inferri: ſi ī nobiſmetip̄isintus radices eoꝝ recepte inſerteqꝫnō fuerint. Pax em̄ multa diligētibus nomē tuū domine: ⁊ nō eſt illisſcandalum.De alio genere triſticie qd̓deſperationem ſalutis importat:Capi. IX.St etiā aliud deteſtabiliusItriſticie genus: qd̓ nō correptionē vite nec emēdationēIvitioꝝ: ſꝫ ꝑnicioſiſſimā deſperationem aīe inijcit delinquēti. Qd̓ neccain fecit poſt fratricidiū penitere:nec iudā poſt traditionē ad ſatiſfactiōis remedia feſtinare: ſꝫ ad ſuſpēdiū laquei ſua deſꝑatiōe ꝑtraxit.In quo tantūmō ſit nobistriſticia vtilis: Ca. X.Deoqͣꝫ vtilis nobis vna retantū triſticia iudicāda eſt:cū hanc vel penitudine delictorum: vel deſiderio ꝑfectionis accenſi: vel future beatitudinis ꝯtemplatione concipimus. De qua ⁊ beatus apoſtolus: Que ẜm deum eſtinquit triſticia penitentiā ad ſalutēſtabilem operat̉: ſeculi aūt triſticiamortē operatur.
f
Pi. ii
2. Corꝭ. ⁊
Psͣ 118
Iob .5.