Druckschrift 
De institutis coenobiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De ſpiritu fornicationis.

Rincipaliter em̄ vitij huiꝰ corprectio cordis perfectione deſcendit: ex quo etiā huiꝰ morbi virus dn̄i voce prodire ſignatur:De corde inquit exeunt cogitatiōesmale: homicidia: adulteria: fornicationes: furta: falſa teſtimonia ⁊cͣ. Illud ergo eſt primitus expiandū: vnde fons vite mortꝭ manare cognoſcitur: dicēte ſalomone: Omni cuſtodia ſerua cor tuū. Ex his em̄ ſunt exitus vite. Caro em̄ eius arbitrio atqꝫimperio famulat̉: iccirco ſūmo ſtudio parſimonia ieiunioꝝ ſectanda ē:ne eſcarū abundantia refecta caro:ceptis anime ſalutaribus aduerſata:rectorē ſuū ſpiritum deijciat inſoleſcens. Ceterum ſi omnē ſummā in caſtigatiōe tantū corporis collocemꝰ:anima ſimiliter a ceteris vitijs ieiunante: nec meditatiōe diuina ſpiritalibus ſtudijs occupata: nequaqͣad illud ſublimiſſimū vere integritatis faſtigiū poterimus aſcēdere: illoqd̓ in nobis eſt principale: puritateꝫcorꝑis noſtri infeſtante. Oportet ergo nos mundare prius: iuxta ſententiā domini: id quod intus eſt calicis parapſidis: vt fiat id quod deforis eſt mundū.Quantū ad ſuperandū fornicationis vitiū remedij coferat continentie ſolitudo:Ca. III.Eniqꝫ cetera vitia etiā vſu hodminū exercitio quotidianopurgari ſolent: quodammodo ip̄ius lapſus offenſiōe curari: vtputa ire: triſticie: impatiētie lāguor:meditatiōe cordis ac ꝑuigili ſollicitudine: fratrū etiā frequētia aſſiduaꝓuocatiōe ſanant̉. Dumqꝫ commota manifeſtant̉ ſepius crebrius arguūtur: quā totius ꝑueniūt ad ſalutem. Hic ꝟo morbus: corꝑis affiictione ꝯtritione cordis: ſolitudinequoqꝫ ac remotiōe indiget: vt poſſitad integrū ſanitatis ſtatū pernicio-

ſa eſtuū febri depoſita peruenire. Sicut plerūqꝫ certa egritudine laborātibus vtile eſt: vt cibi noxij ne oculo quidem ip̄orū obtutibus offerantur: ne qd̓ aſpectus occaſione deſideriū eis letale gignat̉: ita plurimūfert ad depellenduꝫ hunc ſpecialitermorbum: quies ac ſolitudo: vt mensegra minime diuerſis figuris īterpellata ad puriorē perueniēs contēplationis intuitū: facilius peſtiferū ꝯcupiſcētie fomitē radicitꝰ poſſit eruere.Quid interſit inter caſtita ꝯtinentia: an̄ vtraqꝫ ſimul ſꝑ habeat̉: Ca. IIII.Emo tamē ex hoc negare nosn putet etiā in congregatiōe fratrū poſitos inueniri continentes: qd̓ ꝑfacile fieri poſſe cōfitemur.Aliud enī eſt cōtinentē eſſe: id ē eu-kraten: aliud caſtū: vt ita dicaꝫ inaffectū integritatis vel incorruptionis tranſire: qd̓ dicit̉ acon. Que virtus illis ſolis tribuit̉ maxime ꝟgines vel mente vel carne perdurant:vt vterqꝫ ioannes in nouo teſtamento: ī veteri quoqꝫ helias: hieremias:daniel fuiſſe noſcunt̉. In quoꝝ gradu hi quoqꝫ non īmerito reputabuntur: qui poſt experimēta corruptiōisad ſimile puritatis ſtatū laborēgum indiſtriā. integritatē mētiscorporis ꝑuenerunt: aculeos carnis impugnatiōe concupiſcentie turpis qͣꝫ nature tātū modo motuſentiunt. Quē ſtatū dicimus difficillime poſſe inter hominū turbas app̄hēdi. Vtruꝫ vero hoc poſſibile ſit:vnuſquiſqꝫ non noſtra ſentētia expectet agnoſcere: ſed cōſciētie ſue rimetur examine. Ceterū cōtinentes multos exiſtere dubitamus: qui īpugnationē carnis: quā vel raro veltidie ſuſtinēt: ſeu metu gehenne ſeudeſiderio regni celorum extinguuntatqꝫ cōpeſcut. Quos ſeniores ſicutꝓnunciant poſſe penitus incentiuis obrui vitioꝝ: ita ſecuros inſau-

d 5

matth̓. j.

Prou̓. .4

matth̓. 23