De inſtitutis renunciantiū.
ſequenter aſcendat:Capitulū. XXXIX.Rincipiū noſtre ſalutis eiuſdēqꝫ cuſtodia: ſicut dixi: timor dn̄i eſt. Per hūc em̄ ⁊initiū ꝯuerſionis ⁊ vitioꝝ purgatio⁊ ꝟtutū cuſtodia: his qui imbuuntur ad viam ꝑfectionis: acquiritur.Qui cuꝫ penetrauerit hoīs mentē:ꝯteptum ei rerū oīm parit: obliuionē parentū: mūdiqꝫ ipſiꝰ gignit horrorē. Contemptū aūt ac pͥuationefacultatū oīm: hūilitas acquiritur.Humilitas ꝟo his indicijs comprobat̉. Prīo ſi mortificatas ī ſeſe habeat oēs voluntates. Scd̓o ſi nō ſolum actuū ſuoꝝ verū etiā cogitationuꝫ nihil ſuū celauerit ſeniorē. Tertio ſi nihil ſue diſcretioni ſꝫ iudicioeiꝰ vniuerſa cōmittat: ac monita eiꝰſitiens ac libēter auſcultet. Quartoſi in oībus ſeruet obedientiā: manſuetudinē: ⁊ patiētie ꝯſtātiā. Quinto ſi nō ſolū iniuriā inferat nulli: ſꝫne ab alio quidē ſibimet irrogatamdoleat atqꝫ triſtetur. Sexto ſi nihilagat nihil p̄ſumat quod nō vel cōmunis regula vel maioꝝ cohortantur exēpla. Septīo ſi oī vilitate cōtentus ſit: ⁊ ad oīa ſe que ſibi precipiunt̉ velut oꝑariū malū iudicauerit ⁊ indignū. Octauo ſi ſemetip̄mcunctis inferiorē nō ſuꝑficie pronūciet labioꝝ: ſꝫ intimo cordis credataffectu. Nono ſi līguā cohibeat: vl̓nō ſit clamoſꝰ ī voce. Decimo ſi nōſit facilis ac promptꝰ in riſu. Talibus nāqꝫ indicijs ⁊ his ſil̓ibꝰ hūilitas vera dinoſcit̉. Que cū fuerit inveritate poſſeſſa: cōfeſtim te ad charitatē q̄ timorē nō habet: gradu excellētiore ꝑducet: ꝑ quā vniuerſa q̄priꝰ nō ſine pena formidinis obẜuabas: abſqꝫ vllo labore velut naturaliter incipies cuſtodire: nō iā contēplatione ſupplicij vel timoris vllius: ſed amore ip̄ius boni ⁊ delectatione virtutum.
Ꝙ nō debeat monachꝰ exempla ꝑfectionis a multisexpetere: ſꝫ ab vno vel paucis:Capi. XL.D quod vt valeas faciliusxꝑuenire: exēpla tibi ſunt imitationis ac vite ꝑfecte in cōgregatōe cōmorāti: a paucꝭ īmo abvno vel a duobꝰ nō a pluribꝰ expetēda. Nā p̄ter id qd̓ examīata vitaatqꝫ ad purū excocta reꝑit̉ in paucis: etiā iſtud ex hͦ vtilitatis accidit:qd̓ ad ꝑfectionē ꝓpoſiti huiꝰ: id eſtcenobialis vite diligentius qͥs vniꝰimbuitur ac formatur exemplo.Quarū debilitatū ſimilitudine ſuſcipere debeat q̄ incęnobio cōmoratur:Capi. XLI.Ue oīa vt poſſis ꝯſeqͥ: ⁊ ſb̓a Vhac regl̓a ſpiritali ꝑpetuo ꝑdurare: tria hͦ in ꝯgregatiōeneceſſario cuſtodiēda ſūt tibi: vt .ſ.ẜm pſalmiſte ſentētiā: Ego aūt tanqͣꝫ ſurdus nō audiebā: ⁊ ſicut mutꝰqͥ nō aꝑit os ſuū: ⁊ factꝰ ſum ſic̄ hōnō audiēs: ⁊ nō hn̄s ī ore ſuo increpationē. Tu qͦꝫ velut ſurdꝰ ac mut⁊ cecus incedas: vt abſqꝫ illiꝰ ꝯtemplatiōe qͥ tibi fuerit ad imitandū merito ꝑfectiōis electꝰ: vniuerſa q̄cūqꝫvideris minꝰ edificatiōis habētia:velut cecꝰ nō videas: ne aīatꝰ eorūqͥ hͨ agunt auctoritate vl̓ forma: adid qd̓ deterius eſt: ⁊ qd̓ an̄ dānaueras: traducaris. Si inobedientē: ſiꝯtumacē: ſi detrahentē audieris: vl̓ſecus qͣꝫ tibi traditum eſt aliqͥd admittentē: nō offendaris: nec ad imitanduꝫ eū tali ſubuertaris exēplo: ſꝫvt ſurdus qͥ hec penitꝰ nec audierisvniuerſa trāſmittas. Si tibi vel cuiqͣꝫ ꝯuitia: ſi irrogant̉ iniurie: eſto īmobilis: ⁊ ad rn̄ſionē taliōis vt mutus auſculta: ſꝑ hūc pſalmiſte ꝟſiculū ī corde tuo decātans: Dixi cuſtodiā vias meas: vt nō delinquā ī
c
Psͣ. 37.
Psͣ .38.