Ie inſtitutis renunciantiū.
⁊ iccirco non debeat quisfacile admitti in monaſterio:Ca. XXXIII.Icut nanqꝫ immenſa gloriafideliter ſeruiētibus deo: acẜm regule inſtitutionē ei coherentibꝰ: repromittitur ī futurum:ita pene grauiſſime preparant̉ hisqui tepide eā negligenterqꝫ fuerintexecuti: ⁊ ẜm hoc qd̓ ꝓfeſſi ſunt: vl̓quod ab hoībus eſſe credunt̉: fructus etiam cōgruos ſanctitatis: eidēexhibere neglexerint. Melius ē em̄ſcd̓m ſcripture ſententiā non vouere quenqͣꝫ: qͣꝫ vouere ⁊ nō reddere.Et: Maledictꝰ qͥ facit opus dei negligēter. Ideo igitur a nobis diutiſſime refutatus es: nō qꝛ tuā vel omniū ſalutem nō toto deſiderio cupiamus amplecti: ⁊ his qui ad chriſtūcupiunt peruenire: etiā procul occurrere nō optemus: ſed ne temere recipientes: ⁊ nos apud deuꝫ leuitatis:⁊ temetipſum reum grauioris ſuꝑplicij faceremus: ſi ad preſens facile ſuſceptus: nec pondus profeſſionis huius intelligens: vel deſtitutorpꝰ hec vel tepidus extitiſſes. Quāobrem ipſam cauſam abrenūciationis debes in pͥmis agnoſcere. Quaꝑſpecta: qͥd te ꝯueniat agere: ex eiꝰratione manifeſtius inſtruaris.Ꝙ abrenūciatio noſtra nihil ſit aliud qͣꝫ mortificatio⁊ imago crucifixi:Ca. XXXIIII.Brenūciatio nihil eſt aliudqꝫ crucis ac mortificatōis īdicium. Ideoqꝫ noueris hodierno die te huic mūdo ⁊ actibuseius ac deſiderijs eſſe defunctuꝫ: teqꝫ ẜm apl̓m mūdo huic eē crucifixū:tibiqꝫ hūc mundū. Conſidera gͦ cōditiōes crucis ſub cuius te deincepsſacramento oportet in hac luce verſari: qꝛ iam tu non viuis: ſed ille vi2. uit in te qui eſt crucifixus pro te. Eo
ergo habitu ac figura qua ꝓ nobisin patibulo fuit ille ſuſpenſus: nosquoqꝫ neceſſe eſt ī hac vita degere:vt ſcꝫ ẜm dauid affigētes timore domini carnes noſtras: vniuerſas voluntates nr̄as ac deſideria: non nr̄ecōcupiſcentie ſeruientia: ſꝫ mortificationi eius habeamus affixa. Sic em̄dn̄i preceptū īplebimꝰ dicētis: Quinō accipit crucē ſuā ⁊ ſequit̉ me: nōeſt me dignꝰ. Sꝫ forte dicas: Quōpoteſt homo crucē ſuā iugiter portare: vel quēadmodū viuens quispoſſit eſſe crucifixus? Audi rationēbreuiter.Ꝙ crux noſtra timor domini ſitCa. XXXV.ux noſtra timor dn̄i ē. Sic cut ergo crucifixus quis iamnon pro animi ſui motu mēbra ſua quoqͣꝫ mouendi vel cōuertendi habet poteſtatē: ita ⁊ nos voluntates noſtras ac deſideria nō ẜmid quod nobis ſuaue eſt ac delectatad preſens: ſed ẜm legem domini qͦnos illa conſtrinxerit: applicare debemus. Et ſicut is qui patibulo crucis affigitur: non iam preſentia contemplatur: nec d̓ ſuis affectationibꝰcogitat: non pro die craſtino ſollicitudine curaqꝫ diſtenditur: nulla poſſidendi concupiſcētia permouetur:nulla ſuꝑbia: nulla contētione: nulla emulatione ſuccendit̉: non de p̄ſentibus dolet iniurijs: non preteritaruꝫ iam recordatur: ſeqꝫ cum adhuc ſpirat in corpore: cunctis elemētis credit eſſe defunctum: illuc p̄mittens ſui cordis intuitum: quo ſe nondubitat ilico tranſituꝝ: ita nos quoqꝫ timore dn̄i crucifixoſ: oportet hiſomnibꝰ id eſt nō ſolū carnalibꝰ vitijs verū etiā ip̄is elemētꝭ mortuoseē: illuc hn̄tes ocl̓os aīe nr̄e defixoſ:quo nos ſperare debemꝰ momētisſingulis migraturos. Hoc enim mōmortificatas poterimꝰ vniu̓ſas concupīas nr̄as ⁊ affectꝰ hr̄e carnales.
c 2
Ecc̄s. 5.
hiere. 42
hal̓. 2.
Sal̓. 6.
Psͣ .118.
math̓. 10.