De inſtitutis renunciantiū.
huius ordinem ſumme familie. Nāpatre comite ac ditiſſimo oriundusfuit: ſtudijs quoqꝫ liberalibus nonmediocriter inſtitutꝰ. Qui relictisparentibus cum ad monaſteriū peruolaſſet: ad cōprobandā mentis humilitateꝫ vel fidei eiꝰ ardorem: confeſtim ei a ſeniore p̄ceptū eſt: vt deceꝫ ſportas quas neceſſe nō erat publice vendicari: ceruicibus ſuis onerans diſtrahēdas per plateas circūferret: adiecta cōditione qua diutiꝰin hoc officio retineretur: vt ſi forteeas vnus pariter coemere voluiſſetnō cederet: ſed ſingillatim eas querentibus venūdaret. Quod ille tota deuotione cōpleuit: ⁊ omni ꝯfuſionis verecundia pro noīe ac deſiderio chriſti calcata: ſportas humeris ſuis imponens precio ſtatuto diſtraxit: ac pecuniā ad monaſteriumreportauit: ne quaꝙͣ ꝑter ritus tā vilis ⁊ inſueti officij nouitate: nec conſiderans indignitatem rei: nataliū.qꝫ ſplendorē: ac venditionis iniuriam: dum illam chriſti humilitateꝫ q̄eſt vera nobilitas: ꝑ obedientie gratiam deſiderat obtinere.De abbatis pynufij humilitate: qͥ relicto cęnobio celeberrimo cui preſbyter p̄erat: longinquū monaſterium in quo velut incipiensſuſciperetur deſiderio ſublectionis expetijt:Capi. XXX.Oartat nos libelli modꝰ adIfinē tendere: ſed obedientiebonū que inter ceteras virtutes primatū tenet: non patit̉ noseorū geſtaᵇ qui per hanc clarueruntpenitus ſilētio p̄terire. Propt̓ qd̓vtrūqꝫ cōgrue tēperantes: id eſt tābreuitati qͣꝫ ſtudioſoꝝ deſiderijs atqꝫ vtilitatibus ſeruientes: vnū adhuc ponemus humilitatis exemplūqd̓ non ab incipiēte ſꝫ a perfecto at-
qꝫ abbate cōpletū: non ſoluꝫ iuniores inſtruere: ſꝫ etiā ſeniores ad perfectā humilitatis virtutem lectioneſua poterit incitare. Vidimuſ itaqꝫabbatem pynūfium: qui cū eſſet immanis cenobij p̄ſb̓r: qd̓ eſt ī egyptonon longe a panefiſi ciuitate: ⁊ proipſa reuerentia: vel vite ſue: vel etatis: vel ſacerdotij: cūctis honorabilis ac venerandus exiſteret: Uidēsſe ꝓ hocipſo humilitatē illam quaꝫẜm ſue mentis ardorem cōcupieratexercere nō poſſe: nec habere qͦ virtutem deſiderate ſubiectionis extēderet: clam fugiēs de cenobio ſeceſſit ſolus in thebaidos vltimas partes. Ibiqꝫ depoſito habitu mōachorum: aſſumpta ſeculari veſte cenobium tabenenſiotaꝝ expetijt: quodſciebat cunctis eſſe diſtrictius: ⁊ in qͦſe vel pro longitudine regionis credidit ignorandū: vel ꝓ magnitudine monaſterij ac multitudine fratrūfacile poſſe celari. Ubi diutiſſime ꝓforibus perſeuerans: cunctoꝝ fratrum genibus prouolutus: vt ſuſciperetur ſummis precibꝰ exorabat.Cunqꝫ multo deſpectu tādeꝫ fuiſſetadmiſſus: qd̓ ſcꝫ decrepitꝰ ſenex ⁊qui omnē ſuaꝫ peruixiſſet etatē ingredi cenobiū poſtularet: quo tempore iā ne deſeruire quidē ſuis voluptatibus p̄ualeret: ac ne hoc quidē ip̄m cauſa religionis expetere eūaſſererent: ſꝫ famis ⁊ inopie neceſſitate ꝯſtrictū: vt ſeni nulliqꝫ oꝑi penitꝰ apto: horti cura diligētiaqꝫ mādat̉. Quā ſub alio fratre iuniore qͥeū ſibi creditū retinebat exercēs: ſiceidē ſubdebat̉: tantaqꝫ obedientiadeſideratam humilitatis excolebatvirtutem: vt nō ſolū ea que ad horti curam diligentiāqꝫ pertinebant:verū etiā vniuerſa officia que cunctis erāt aſpera vel indigna: atqꝫ abom̄ibꝰ ducebant̉ horrori: tota quotidie ſedulitate cōpleret. Ꝙpluraetiā nocte conſurges ita furtim nullo teſte vel conſcio tenebris occulē.