Li. III. De canonico diurnarū:
cet habeat ⁊ alium myſticū ſenſum:tn̄ ab hoc quoqꝫ nō abhorret: quovtriqꝫ diei .i. hebdomādi pariter ⁊ogdoadi eandeꝫ partē ſolennitatisimpertire precipimur: ita dicentis:Da partes his ſeptem: ⁊ quidē hisocto. Non em̄ ad cōmunionē feſtiuitatꝭ iudaice abſolutio iſta ieiunireputanda eſt: his p̄ſertim qui om̄iiudaica ſuperſtitiōe alieni monſtrātur: ſꝫ ad refectionem quaꝫ diximuslaſſi corporis pertinere: qd̓ per totas anni ſeptimanas iugiter quinisdiebꝰ ieiunans: niſi duobus ſalteminterpoſitis refocillatū fuerit: facilelaſſaſcit ac deficit.Unde factuꝫ ſit vt in vrbedie ſabbato ieiunet̉: Ca. XUius moderaminis cauſamc nōnulli in quibuſdā occidētalibus ciuitatibus ignorantes: ⁊ maxime ī vrbe: idcirco putātabſolutionē ſabbati minime deberepreſumi: ꝙ apoſtolū petrū in eodeꝫdie contra ſymonem conflictaturuꝫaſſerūt ieiunaſſe. Ex quo magis apparet hoc eum non cōſuetudine canonica feciſſe: ſed preſentis potiꝰ neceſſitate cōflictus: Siquidē ⁊ ibi ꝓhac eadem re non generale ſed ſpeciale videt̉ petrus diſcipulis ſuis ioiunium indixiſſe. Qd̓ vtiqꝫ non feciſſet ſi ſciſſet illud canonica conſuetudine ſolere ſeruari: idē proculdubio etiā dn̄ico die paratus indicere:ſi certaminis ipſius in eum cōpegiſſet occaſio: Nec tn̄ ex hoc ſtatim canonica fuiſſet ieiunij regula ꝓmulganda: quod non generalis obſeruatio ſtatuerat: ſꝫ vt ſemel fieret: ratio neceſſitatis extorſerat.In quo dominicę dięi ſolēnitas ab aliorū dierū conſuetudīe diuerſa teneatur¶ Capi. XI.Iv ¶ Erum ne hoc quidē ignorādū: die dn̄ico vnā tā tummo
do miſſam ante prandium celebrari: in qua pſalmoruꝫ atqꝫ orationūſeu lectionum ꝓ ipſius collecte velcōmunionis dominice reuerētia ſolennius aliquid ac ꝓpenſius impendentes: in ipſa tertiam ſextamqꝫ pariter conſummatā reputant. Itaqꝫfit vt de orationum obſequijs nihilimminuat̉ adiectione ſcꝫ lectionuꝫ:⁊ nihilominus differentia quedā vl̓remiſſio videat̉ fratribus indulgeriꝓ reuerentia dn̄ice reſurrectionis p̄cetero tempore: que ⁊ totius ſeptimane videat̉ obſeruātiā relaxare.Et ꝓ hacipſa que intermiſcetur quadam differentia: eundē diē velut feſtiuū ꝓuocet rurſum ſolennius expectari: minuſqꝫ faciat hebdomadiſventure ieiunia huius expectationeſentiri. Semꝑ em̄ equanimius quelibet fatigatio ſuſtinet̉: ⁊ ſine faſtidio labor impenditur: ſi interiectaei viciſſitudo quedā vel operis immutatio qualiſcunqꝫ ſuccedat.Quibꝰ diebꝰ cum cęna fratribus exhibetur: accedentibus ad refectionem: pſalmus non dicatur ſicut fieriin prandijs ſolet: Ca. XII.Eniqꝫ etiā in ipſis diebus .i.d Pſabbato vel dominica ſeu feriatis temporibus quibꝰ pariter prandiū ⁊ cena ſol et fratribusexhiberi: pſalmus ad veſperā nō dicitur: id eſt: nec cū accedūt ad cenā:nec cum ab ea conſurgunt: vt ſoletfieri in ſolennibus prandijs: vel canonica ieiuniorū refectione: quā ⁊precedere cōſuetudinarij pſalmi ſolent ⁊ ſubſequi: ſed tantūmodo ſimplici oratione facta: accedunt ad cenam: eamqꝫ rurſum cōſurgentes abipſa ſola oratiōe concludunt: quodſcꝫ extraordinaria ſit inter monachos iſta refectio: nec omnes ad eāconuenire cogātur: niſi aut peregrini qui ſuꝑuenerint fratres: aut hi
Eccͣs. II.