Li. III. De canonico diurnarū
ſpiritus vaticinatum per prophetasaduentū eodem tempore ſuꝑ apl̓oscōmeaſſe. Hora aūt ſexta: īmaculata hoſtia dn̄s noſter atqꝫ ſaluatoroblatus eſt patri: crucēqꝫ ꝓ totiusmūdi ſalute ꝯſcēdēs: hūani generꝭpctā diluit: ⁊ expoliās pͥncipatꝰ acptātes: traduxit palā: vniuerſoſqꝫnos obnoxios atqꝫ ꝯſtrictos inſolubilis chirographi debito liberauit:tollēs illd̓ de medio ⁊ crucis ſue affigēs tropheo. Eadē qͦꝫ petro horain exceſſu mētis vocatio gētiū oīmꝑ ſubmiſſionē vaſis euāgelici delati celitus: ⁊ purificatio omnigenūanimātiū ī eodē ꝯſiſtentiū: delataad eū voce diuinitꝰ reuelat̉: dicenteei: Surge petre: occide ⁊ manduca.Qd̓ vas quattuor initijs de celo ſūmiſſum: nō aliud qͣꝫ euāgeliū deſignare manifeſte cognoſcit̉. Licꝫ em̄quadriformi euāgeliſtaꝝ narratione diſtinctū: qͣttuor videat̉ haberepͥncipia: vnū tn̄ euāgelij corpꝰ eſt:eiuſdē .ſ. chriſti natiuitatē ꝑiter acdeitatē: miracl̓a qͦꝫ paſſioneqꝫ complectēs. Pulchre aūt nō ait linteūſꝫ qͣſi linteū. Linteū quippe mortificatiōis indiciū eſt. Qm̄ igit̉ morsdn̄ice paſſiōis nō hūane nature lege: ſꝫ ꝓprie volūtatis ſb̓it̉ arbitrio:qͣſi linteū dicit̉. Mortuus em̄ ẜmcarnē: nō eſt ẜm ſpūm mortuꝰ: quianec derelicta eſt aīa eiꝰ in inferno:nec caro eiꝰ vidit corruptionē. Etrurſuſ: Nemo inquit tollit a me animā meā: ſꝫ ego pono eā a meipſo:Poteſtatē habeo ponere eā: ⁊ poteſtatē iterū habeo ſumere eā. In hͦitaqꝫ euāgelioꝝ vaſe celitꝰ deſtinato .i. a ſpūſctō ꝑſcripto: oēs gentesq̄ quondā extra legis obſeruātiampoſite habebant̉ īmūde: ꝑ credulitatē fidei ꝯfluētes: vt ab idoloꝝ cultu ſalubrit̓ īmolent̉: atqꝫ ad ſalutarē eſcā ꝓficiāt: petro purificāte voce dn̄ica deferunt̉. Hora ꝟo nona īferna penetrās: inextricabiles tartari tenebras coruſcatiōe ſui ſplēdo-
ris extinxit: portaſqꝫ eiꝰ ereas effringēs: ac ſeras ferreas cōterēs: captiuitatē ſctōꝝ que clauſa tenebris immitis tenebat inferni: ſalubriter captā ſecū trāſuexit ad celos: igneaqꝫrhomphea ſūmota: antiquū incolāparadiſo pia ꝯfeſſione reſtituit. Eadem qͦꝫ hora Cornelius centurio inprecibꝰ ſolita deuotiōe ꝑſiſtēs: commemorationē orationū ⁊ elemoſynarū ſuaꝝ ante dn̄m factam angeloſibi colloquēte: cognoſcit: palamqꝫei hora nona vocatiōis gētiū ſacramēta pandunt̉: que Petro ī exceſſu mētꝭ hora ſexta fuerāt reuelata.Alio quoqꝫ loco de eodē tēpore inActibuſ apl̓oꝝ ita narrat̉: Petrusaūt ⁊ iohānes aſcendebāt in tēplū:ad horā orationis nonā. Quibusliquido comprobat̉: non īmerito aſanctis ⁊ apoſtolicis viris has horas religioſis obſequijs ꝯſecrataſ: anobis qͦꝫ obſeruari ſimiliter oportere: qui niſi velut lege quadā ſoluere hec pietatis officia ſaltē ſtatutistēporibꝰ adigamur: totū diei ſpacium obliuiōe aut deſidia vel occupationibꝰ inuoluti: abſqꝫ oratiōis interpellatiōe ꝯſumimꝰ. De veſpertinis aūt ſacrificijs qͥd dicendū eſt: q̄iugit̉̓ offerri etiā in veteri teſtamento lege moſayca ſanciūt̉? Holocauſta em̄ matutina ⁊ ſacrificia veſpertina: cūctis diebꝰ in tēplo licet figuralibꝰ hoſtijs: etiā ex eo ꝓbare poſſumꝰ indeſinēt̓ oblata: qd̓ a dauidcanit̉: Dirigat̉ oratio mea ſicut incenſuꝫ in ꝯſpectu tuo: eleuatio manuū mearū ſacrificiū veſpertinum.Quo in loco de illo qͦꝫ vero ſacrificio veſptino ſacratius intelligi pōt:qd̓ vl̓ veſpe a dn̄o ſaluatore cenantibꝰ apl̓is tradit̉: cū initiaret eccl̓ieſacroſctā myſteria: vl̓ ꝙ ipſe die poſtero ſacrificiuꝫ veſꝑtinū in fine ſcꝫſcl̓oꝝ eleuatione manuū ſuarū ꝓ ſalute totius mūdi oblatus eſt patri.Que extenſio manuum eius in patibulo: ſatis ꝓprie eleuatio nū cupat̉.
Actꝭ. j0
Iob̓ .10.
Psͣ 15
psͣ.
Actꝭ .3.