Li. II. De canōico nocturnarū
ſignari: vt ſi ī hͦ mūdo ꝯſtituti: curaet ſollicitudīe carnis huiꝰ omnimodis exuti eē nō poſſumus: nec ab eapenitꝰ p̄ualemꝰ abſolui: ſaltē occupatiōe leui ⁊ īplicatiōe tenui neceſſitatē corꝑis explicemꝰ: ne vl̓ aīe nr̄opedes: qͥ expediti ad ſpiritalē curſūet p̄dicādā euangelij pacē ſꝑ eē debēt ꝑati: qͥbꝰ poſt odorē vnguētōꝫxp̄i currimꝰ. ⁊ d̓ qͥbꝰ dauid: Cucurriī ſiti. Et hicremiaſ: Ego aūt nō ſumturbatꝰ te ſeq̄ns. morticinis hꝰ ſecl̓icuris patiamur īuolui: de his ſcꝫ cogitātes q̄ nō ad ſupplēdā ncc̄itatēnature: ſꝫ ad ſuꝑfluā noxiāqꝫ ꝑtinētvoluptatē. Qd̓ ita īplebimuſ: ſi ẜmapl̓m: carnis curā nō fecerimꝰ ī deſiderijs. Quibꝰ tn̄ caligis quāqꝫ licito vtant̉: vtpote dn̄i mādato ꝯceſſis: neqͣqͣꝫ tn̄ pedibꝰ eas īherere permittūt cū accedūt ad celebrāda ſeupercipiēda ſacroſctā myſteria: Illd̓eſtimātes etiā ẜm lr̄am cuſtodiri debere: qd̓ d̓r ad moyſen vel ad ieſumfiliū naue: Solue corrigiā calciamēti tui: locꝰ em̄ ī qͦ ſtaſ: t̓ra ſctā eſt.De tꝑamēto obſeruantię q̄ſcd̓m aerū qͣlitate vi vſumꝓuincię ſit tenēda: Ca. XIEc dicta ſint: ne qͥd p̄termiIh ſiſſe de egyptioꝝ habitu viIdeamur. Ceteꝝ a nob̓ tenenda ſūt illa tm̄mō q̄ vl̓ locoꝝ ſitꝰ velꝓuīcie vſus admittit. Nā neqꝫ caligis nos neqꝫ colobijs ſeu vna tunica eē ꝯtētos hyemis ꝑmittit aſperitas: ⁊ ꝑuiſſimi cuculli velamen vemelotis geſtatio deriſū potiꝰ qͣꝫ edificatione vllā videntibꝰ cōparabitQua ꝓpt̓ illa tm̄ q̄ ſuꝑiꝰ cōmēorauimꝰ q̄qꝫ ſūt ⁊ hūilitati ꝓfeſſiōis nōſtre ⁊ qͣlitati aeꝝ ꝯgruētia: a nobisqͦꝫ affectāda cēſemꝰ: vt oīs ſūma noſtri veſtitꝰ nō ī nouitate habitꝰ quipoſſit offendiculū hoībꝰ ſecl̓i huiusinferre: ſꝫ honeſta ī vilitate ꝯſiſtat.De cingulo ſpiritali et ſacramēto ipſius: Ca. XII.
Is itaqꝫ veſtimētis xp̄i mih Nles indutꝰ: nouerit priꝰ ob idIſe cinguli ꝯſtrictiōe munitū:vt ad cūctos vſus ⁊ oꝑa monaſterinō ſolū mēte ꝓmptꝰ ſꝫ etiā ip̄o habitu ſꝑ expeditꝰ incedat. Tāto nāqꝫferuētior circa ſpiritalē ꝓfectū ac diuinaꝝ reꝝ ſcīam ⁊ cordis puritatemꝓbabit̉: qͣꝫto fuerit erga obedientieſtudiū oꝑiſqꝫ deuotior. Scd̓o cogͦſcat etiā in ip̄o habitu cinguli ineſſenō paruū qd̓ a ſe expetit̉ ſacram̄tū.Accinctio em̄ lūboꝝ: ⁊ ambitꝰ pell̓emortue: ſignificat eū mortificationē circū ferre mēbroꝝ: in qͥbꝰ libidinis atqꝫ luxurie ſeminaria ꝯtinent̉.euāgelicū illd̓ mādatū quod dicit̉Sint lūbi veſtri p̄cincti. apl̓ica int̓p̄tatiōe ingeri ſibi ſꝑ ītelligēſ: Mortificate ſcꝫ mēbra veſtra q̄ ſunt ſuꝑterrā: fornicationē: īmūdiciā: libidinē̄: ꝯcupiſcētiā malā. Ideoqꝫ illostm̄mō legimꝰ in ſcpͥturis ſctīs cingulo fuiſſe p̄cinctos: ī qͥbꝰ ſemīaria coitꝰ īueniūt̉ extincta: qͥqꝫ illd̓ btī dauid eloqͥū oꝑe atqꝫ ꝟtute decātant:Quia factꝰ ſū ſic̄ vter in pruina: eoꝙ eraſa medullitus carne vitiorumemortuā exterioris hoīs cutē ſpūsꝟtute diſtēdāt. Et idcirco: in pruina: ſignificant̉ adiecit: ꝙ ſcilꝫ neqͣqͣꝫfuerīt ſola cordis mortificatiōe contēti: veꝝetiā exterioris hoīs motꝰ ⁊ip̄iꝰ nature incētiua ꝯtinētie pruinaextrinſecꝰ accedēte habuerīt ꝯgelata: nullū iā dūtaxat ẜm apl̓m regnūpctī in ſuo mortali corꝑe ſuſtinētes:nec geſtātes carnē ſpūi repugnātē.Explicit de habitu monachi liber primus:Incipit anotatio capl̓oꝝlibri ſcd̓i d̓ canoīco noctuinaꝝ or̄onū ⁊ pſalmoꝝ moCa. j. Proemialē.De diu̓ſitate numeri qͥ ad decantā dos pſalmos ꝑ vniuerſas ꝓuīcias ſit ſtatutꝰ.iijDe vniformis regl̓e ꝑ totam
Cantꝭ. jPsͣ. 65Hiere. jͣ
Ro. 13
Exo. 3. etIoſue.
Lucꝭ .1.Col̓. 3.
Ps. 118
Ro. §.