Liber.XII.
ces et oculatim deprehenſe atqꝫ perſpecte: vel conuelli facilius valeantvel vitari. Tunc enim poterit peſtifer morbus ad integrum declinari:cum contra ipſius pernicioſos eſtuset impetus noxios nō ſera obſeruantia cum iam dominantur aſſumitur:ſed cum precedentes eius (vt ita dixerim) lineas agnoſcentes prouidaeum ſagaciqꝫ diſcretione precurrimus. De exterioris nanqꝫ ſicut prediximus hominis motu: interiorisſtatus agnoſcitur. His igitur indicijs carnalis iſta quam prefati ſumus ſuperbia declaratur. Ineſt primitus in loquela eius clamor: in taciturnitate amaritudo: excelſus eteffuſus in leticia riſus: irrationabilis in ſerietate triſticia: in reſponſione rancor: facilitas in ſermone: verba paſſim ſine vlla cordis grauitate erumpentia. Expers patientie eſt:charitatis aliena: audax ad contumelias irrogandas: ad tolerandaspuſillanimis: ad obediendum difficilis niſi in quo eam deſiderium ſuum volūtaſqꝫ p̄uenerit: ad recipiendam exhortationē implacabilis: adreſecandas volūtates ſuas infirmo:ad ſuccumbēdum alienis duriſſima:ſemperqꝫ ſuas diffinitiones ſtatuerecontendens: ipſa vero nequaqͣꝫ cedere alterius acquieſcens: ⁊ ita fitvt etiam incapax conſilij ſalubris effecta: in omnibus ſuo potius qͣꝫ ſeniorum credat iudicio.Tepefactus quisper ſuꝑebiamſ aliis quoqꝫ pręeſſe deſideret:Capl̓m. XXX.Uibus deſcenſuum gradibus is quem ſemel poſſidet deuolutus: iam ipſam
diſciplinam cenobij perhorreſcit:ac veluti qui fratrum conſortio deperfectione retrahatur: ac de bonopatientie atqꝫ humilitatis aliorumvitio ⁊ impedimento reuocetur: habitationem ſolitarie vite deſiderat:ſeu certe velut plures alios lucraturus cōſtruere monaſterium: ⁊ quosdocere atqꝫ inſtituere debeat: cōgregare feſtinat: ex diſcipulo neqͣꝫ deteſtabilior magiſter effectus. Namcum huiuſcemodi elatiōe cordis inpernicioſiſſimum tēporem noxiumqꝫ corruerit: ⁊ nec verus monachusnec ſecl̓aris effectus ſit: quod eſt deterius etiam perfectionem ſibi ex hocipſo miſerabili ſtatu ⁊ conuerſatione promittit.Quomodo ſuperbiam vincere velad perfectionemperuenire poſſiius:Capl̓m. XXXI.Uamobrem ſi edificij noqſtri faſtigia perfecta volumus ac placentia deo conſurgere: fundamenta eiusnon ſcd̓m noſtre libidinis voluntatem: ſed ſcd̓m diſtrictionis euangelice diſciplinaꝫ iacere feſtinemus: quealia eſſe non poſſunt qͣꝫ timor dei atqꝫ humilitas que de manſuetudineet cordis ſimplicitate deſcendit. Humilitas vero nullatenus poterit abſqꝫ nuditate conquiri. Qua peregrinante: nec obediētie bonum: nec patientie robur: nec māſuetudinis trāquillitas: nec conſummatio charitatis vllatenus poterit apprehendi:ſine quibus cor noſtrum habitaculum ſpirituſſancti penitus eſſe nonpoterit: ita pronunciante domino