¶ Uma repulſionē exceptionis ꝑemptoriebſcd̓o appellās ſuccumbitnō eſt in cauſa appellatōispoſtmod̓ a d̓iffinitīa emiſſe audiendus vlterius ſūꝑea niſi tunc rite ꝓpoſita exeo prius repulſa fuiſſet qꝛꝓponebatur inepte.
De vita et honeſtate cl̓icoꝝ.Ioceſanis locoꝝdiſtricte p̄cipimꝰut elericos carnificum ſeu macellariorū auttabernarioꝝ officiū publicę et ꝑſonaliter exercentesnominatim et tercio moneant ut ſic ab hmōi officijs
ſua hͦ. e. ti. Ad idem deof. del̓. ſignificātibꝰ. et qꝛ ut hͨ ptꝫrepulſio ꝑēptorie nō eſt diffinitiua. ergo nec ꝓnūciatō ꝓip̄a erit diffinitiua vbi enī abſolutoria diffinit. et ꝯdemnatoria econtra. C. de ſen. et interlo. p̄ſes. ff. de re. iud̓. l. i. utꝯtrarioꝝ ſit eadē diſciplina. xxxij. di. hoſpitiolū. ff. de hijsq̄ ſui vel ali. iu. ſūt. l. i. ff. de accuſa. qui accuſare. Pretereanatura diffinitīe ē ꝙ ex eaoriatur actio in ſcm̄. ſꝫ a ſententia lata ſuꝑ interlolocutoria nō orit̉ actio ſed exceptō. ar.ī p̄d̓. decre. cū dilcī.in fi. C. de re. cred̓..l. actori. Itē ſi ſnīaſuꝑ ꝑēptoria ⁊ ꝓ ealata eſſet diffinitiuanō eſſet alia diffinitiua ferēda cū tn̄ dencc̄itate ſuꝑ principali. voluntarie ſuꝑꝑēptoria ꝓnunciet̉de hͦ in p̄d̓. decre .i.de or.cog. Dicebatergo gar. ꝙ ſiue ſuꝑdilatoria ſiue ꝑemptoria ſiue ſuꝑ eo qd̓ ꝑimit appell̓onē .i. ꝙ appellans nō potuerit appellare ferat̉ ſnīa. in int̓locutoria ē ſecꝰ cū iudex cognoſcēs de ap. int̓poſita a diffinitīa ꝓnūciat bn̄ iudicatūet male appellatū l̓ ecōuerſo. tūc enī diffinitiua ē. C. d̓ ap.eos. ff. de hijs qͥ no. infa. l. furti. In effc̄u tn̄ fatet̉ ꝙ ſnīa lata ſuꝑ ꝑēptoria qd̓ obſtet hꝫ vī diffinitiue. negocō pͥncia ¶ Pereptorie. ⁊ ſic parat p̄iudicium pali alias nō liceret repeti. ut in dec. p̄d̓. appellaſſet et ſuccubuiſſꝫ nō hab ¶ Scd̓o. ſi gͦ ſemel tm̄ beret locum qd̓ hͦ d̓r. Si ꝟo ſecūdo appellat ſꝫ appell̓onē nō ꝓſequit̉. hͦ videret̉ dec. locūhr̄e. ar. s. c. ꝓx. Vid̓r ꝯͣ ꝑ id qd̓ jͣ. dicā qd̓ credo vbi rennnciat ſponte. quaſi licet tarde vtatur iuris cōſilio expectando euentū negocij principalis. et ſic non poſſetenꝰ reſiſtatut. jͣ. dicā. bit: ſi ſuccūbit in ſcd̓a appellatiōe gͦ tres habꝫc ¶ Succū ſnīas ꝯtra ſe et ſic a tercia nō licuit appellare.e. ti. directe. et. c. ſua nobis. C. ne li. in vna cā. l. vna. s. e.cō. de re iud̓. c. i. lata ſiue ꝑ primū ad quē debuit cā red ¶ Diffinitīa. ꝓ mitti. exquo fuit ꝓnunciatū male appellatū ꝑ quotcūqꝫ manus. de excep. dilecte. ſiue ꝑ vltimūqui forſan ex vi delegatōis. in prin. ꝓceſſit. ſiue ꝑ aliū adquē forte poſt cām remiſſam ad primū fuit in alio articulobene appellatū. ita ꝙ expedito appellationis articulo diffinit poſtea principale. ſic tercio repulſa. et eſt mirabilee ¶ Suꝑ ea. ꝑemptoria/ ꝙ non appellans auditur. ut inp̄d̓. dec. fi. ſꝫ ſcd̓o appellās et ſuccūbes nō. ut hͦ cū ſcd̓a repulſio appellatōnis nō deberet̉ plus poſſe ꝙͣ appellationisomiſſio. Nā et in appellatōe a diffinitīa eqͥꝑamus iſta nonappellare. vel ſcd̓o appellare ⁊ ſuccūbere. ſꝫ licet iſta equiparent̉ in diffinitiua. in int̓ locutoria nō. lata enim tali interlocutoria ẜm leges debuit. ẜm canones potuit appellationēdifferre ad euentū negocij primi. primū patet. C. de ep̄aliaudi. l. ij. de iud̓. aptiſſmi. C. e. ti. eos. §. ſuꝑ hijs. ⁊ quorap. nō reci. l. pe. Scd̓m patet ī p̄d̓. decre. vl. ſi ergo diſtulitiuris cōſilio ⁊ poſtea victus appellauit ꝯtra talē interlocutoriā audit̉. ſꝫ ſi poſſetenus talē interlocutoriā impugnauit.ſ. ſemel et iterū appellando. ille articulus tā ſolenniter diſcuſſus vlterius examinari nō debꝫ exqͦ in ſcd̓a ſuccubuit.ꝑ qd̓ vid̓r ꝙ etiam iudex cauſe pͥncipalis ante diffinitiuaꝫnō poſſit illā interlocutoriā reuocare niſi tūc ſcꝫ in cā appellationis interpoſite a diffinitiua.f ¶ Prius. in cā pͥncipali. g ¶ Inepte. ſi. de iud̓. examīa
ta. ff. de flumi. l. i. §. labeo. Exemplum petebas hereditatem vel electōis cōfirmationē. excipiebam te illegitimū. etqꝛ nō ſpecificaui qd̓ debui tercio ſuccubui qd̓ modo ſpecifico in appellatōne diffinitiue. ſuꝑ quo vide qd̓ ſcripſi qͥ fi.ſiut le. ꝑueīt. ſuꝑ. i. glo. ad idē faciūt que ſcpͥſi de el̓e. dudū..ij. in prin. vel cōtra ꝓuiſum petētē excipiebam de crimīe.nūc addo infamiā. de accu. accedens. vel cū ius ꝯūe fundiret actionē tuā excipiebā p̄ſcriptioneꝫ.nunc exprimo titulū. de p̄ſcrip. ca. i. li.vi. vel opponebā ꝑemptoriā nō pͥuilegiatā. ut de lit. ꝯt̓. c..i. li. vi. in vī dilatorie ad impediēdumlit̓. ꝯtē. ſuccubui pͥmoſcd̓o et tercō. rediēs ad iudicē prīcipalis cāe lata diffinitiua a qͣ appellauiillā exeeptionē in viꝑemptorie ꝓponere potero.Ioceſanis. Caſus. punit clericos ꝯiugatos ⁊ alioſficium exercentes qui ꝑ dioceſanos nominatim etꝑſonaliter et publice carnificū et tabernarioruꝫ oftercio moniti illud officium non dimittunt vel dimiſſum reaſſumunt. excitat etiam dioceſanos contra illos clericos q̄ſeculares actus exercent. Et tria facit precipit punit et excitat. ſecunda ibi. qui ſi. tercia ibi. aduerſus. determinat etdeclarat decre. pe. in pͥn. et vl. e. t. et qd̓ no. guil. in ſpe. decle. cōiuga. ꝟ. ſꝫ quē dices. Et nota ꝟbū. Dioceſanis. nōdicit ordinarijs locoꝝ. ſic̄. s. e. cō. de ſequeſt. poſ. ca. i. ꝑ qd̓vid̓r ꝙ alij ordinarij licet in loco iuriſdictionē habeāt honō poſſint inquantū hͦ ꝯſtō nouū inducit. et facit quod .jͣ.dicā de iurepa. c. i. poſt prin. etiā exemptos q̄ delinquei ¶ Clericos. puto ꝙ includat rent in loco nō exempto.cū ꝑ id ſubſint dioceſanis. vbi ꝟo delinq̄rēt in loco exēptonō vid̓r ꝙ ad illos extendat̉ hec ꝯſtō. cū excitet officiū dioceſanoꝝ tantū. ad hͦ de of. or. licet. et. ca. pe. maxime qꝛ qn̄iura iſta volūt dare iur̄dictōnē ſuꝑ exēptos hͦ exp̄mūt. utꝫ.s. e. cō. de ſuꝑ. ne. p̄. c. vno. cū ſuis cōcor. qꝛ carnes fak ¶ Carnificū. carnifex d̓r a carnifico as. cit et venditfa. de ap. ſignificante. vn̄ et homicide ſolēt dici carnificeſ.l ¶ Macellarioꝝ. hij ſic dn̄r. qꝛ pecora vel quadrupediamactāt. a macello as. qd̓ ē mactare ⁊ trucidare. et ꝓpt̓ horrorē etvilitatē iſtoꝝ duoꝝ officioꝝ ſcꝫ macellarij et tabernarij eſt hͦ ſpeāliter ꝓuiſū. et licet multa alia ſint vilia putaadaptare pelles et coria et hijs ſimilia. tn̄ ꝯſtō locum habꝫſolū in exp̄ſſis. rū. taberna dcā ē a tabulis q̄ mencibusm ¶ Tabernario/ ſuſternunt̉. et ꝓprie d̓r domꝰ in qͣ paniſvinū et carnes cocte vendunt̉. taliā loca nedū tenere ſꝫ necingredi debēt clerici. e. ti. clerici. xliij. di. clerici.n ¶ Publice et ꝑſonaliter. ꝯiunctim requirunt̉ hec duo. ſiergo occulte vl̓ ꝑ aliū hͦ exercet̉ ceſſat pena licet non culpa.et ſic ſoluit̉ qd̓ poſſet opponi de dec. fundamēta. de elect̓. li..vi. §. vt gͦ. ⁊. §. ſe. de dec. mulieres. de ſen. ex. de regl̓a. quiꝑ aliū. de reg. li. vi. cū cōcor. minibꝰ eoꝝ exp̄ſſis qͣſi nono ¶ Noīatim .i. ꝓprijs nō ſufficiat dyoceſano monere ingenere cl̓icos dioc̄. ſue. vel cl̓icos talis plebanatus vel talis eccleſie. ſed monere dꝫ expͥmendo illiꝰ vel illoꝝ noīa. etꝯcor. de ſen. ex. ꝯſtōi. li. vi. et. jͣ. de ſen. ex. grauis. in fi.p ¶ Tercio. de ſen. ex. ſacro. et. c. ꝯſtōi. li. vi. debet ergo habere aliquoꝝ dierum int̓ualla. ut ibi d̓r. nec vid̓r hͦ ſuffixere