Druckschrift 
Constitutiones : [Mit der Glosse des Johannes Andreae]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

om̄ibꝰ appellatū. Eſt tn̄appellato ignoranti appellatōnis necnon delatōniseoꝝ et termini prefixionisſi ſubſecute fuerint intimatio legitime facienda.Uamuis rigor iurisexꝑoſcat eum qui appellat debere petere apoſtoloſ loco ⁊ tēpore ſepiꝰ ⁊īſtanter nos tn̄ antiquā etꝯmunē ob̓ſeruātiā litigantiū ſequi et equitatē rigoripreferri volentes decernimꝰ ſufficerę ꝙ ꝑ appellātēſimul vno ꝯtextu apoſtoli

inſtanter et ſepius poſtulentur. Uerū ſi iudex aquo appellatur certum terminū ad hos recipiendosapoſtolos appellanti aſſignet et appellāſ in aſſignato termino nō ꝯpareat corā eo nec petat apoſtolosſibi tradi appellationi ſuerenunciaſſe videt̉. Similiter ſi iudex appellanti reſpōderit infra iuris terminū apoſtolos ſe daturū aꝑpellatōi ſue renūciaſſe appellans intelligitur niſi infra dictū terminū cōgruo

a Appellare. ſeꝑatim vt ſequitur. Eſt enī mens lr̄e ꝙ quilibet iſtoꝝ actuū. appellatō et apoſtoloꝝ petitō ſeꝑatim fieri poſſit.ple et apoſtoloꝝ petitio.b Talis. ſup­ ꝯcor. de re iud̓. c. pe. li. vi.c Ac ſimul.ti. ſciēs enī certificari nō debet. de re. iu.d Ignoraneū qui cerius. li. vi. p̄ſumit̉ autem ignorātia niſi ꝓbetur ſciētiā. de regū. iu. p̄ſumit̉. li. vi. cum ꝯcor.e Delatōis. vbdelatū eſt tūc negociū principale ꝑ hͦeſt corā iudice aꝑpellatōis .s. e. cumappellatōibꝰ. li. vi.et ideo intimandūeſt appellato et facit hͨ lr̄a ad ibi no.ꝙ deferre appellatōi et terminuꝫ illip̄figi ſūt diuerſa.f Eoꝝ .ſ. iudicū.g Prefixonis.ad iter enī arripiēdū vel ad ſe pn̄tandū potuerūt terminū aſſignare. e. ti.cū ſit ro. q̄ termī aſſignatō qꝛ multū oꝑatur ut. e. ti. ſepeideo ꝑti hͦ ignorātidꝫ intīari. Sꝫ nunqͥd hͦ delatio et t̓mini p̄fixio ſeꝑatim ꝑillos iudices fieripoterit qͦd videturper hāc lr̄aꝫ. ſꝫ forſan ē mēs lr̄e ꝙ iudiceſ illi poſtea ꝯuenient et deferēt vel t̓minū ſtatuēt qͥd intīari debet appellato.h Legittime. ꝑ modū qui habetur .s. e. cō. de el̓c. cām. vtibi patꝫ in fi. nec puto hāc intimatōem ſolū faciendā qn̄ ſicſeꝑatim appellatur. ſꝫ etiā fiet qn̄ ſimul a iudicibꝰ appellat̉vel quādo vnus ſolus eſſꝫ iudex a quo appellatur ꝓpter ratōes quas .s. notaui. Et aduerte qꝛ decre. illa. cām. nil dicitde intimatōe delatōis vel termini ſꝫ ſolius appellatōis. eteſt rō qꝛ cauſe bn̄ficiales de quibꝰ ibi d̓r quo ad principale deferuntur per appellatōes. et hn̄t terminū ſtatutū a iure ad ſe pn̄tandū. et hec ꝑs cui notificatur appell̓o ignorare non debet. alie vero no. et ideo ſi deferatur vel terminꝰſtatuatur ab hōie notificent̉ hec appellato qui potuit ignorare.ſufficit apl̓os peti vno contextu ſepiusVāuis. C. ⁊ inſtanter ad quos recipiendos ſi iudex certū terminū ſtatuat̉ appellās illos nō petens in termino appellatōi renūciat. Idē cum iudex ſtatuit terminuꝫiuris incertū infra quē appellās illos debite nō petiuit veloblatos reciꝑe renuit. Ponit vltimo tres caſus quibꝰ aꝑpellans nō hn̄s apl̓os appellatōnem ꝓſequi p̄t. Et ſunt qͣtuor ꝑtes. Scd̓a ibi. verū. Tercia ibi ſil̓r. Quarta ibi. ꝙſi. Et determinat pͥmū dictū quod no. s. eo. ti. ab eo. li. vi.in. iij. glo. vbi patet ꝙ mihi placebat iſte rigor de quo loquitur prī. et idē ibi arch̓. pellatōeꝫ. et. §. vl. ad fi. C. e.k Iuris. ij. q. vi. poſt ap­ ti. iudicibꝰ. vl̓ a tꝑe quol Tꝑe .ſ. xxx. dieꝝ qui currunt a tēꝑe ſnīe/ incip̄. curreredecendū appellatōis interponēde. ſic intellige quod no s..e. ab eo. in glo. ij et eſt ſi. qd̓ no. ff. de excu. tu. l. quinquaginta. olim dabant̉ quinqꝫ dies. ij. q. vi. ab eo. eſt ⁊ iſte terminus etiā iudicis ad tradendū vt ꝓbant iura p̄dicta.m Obſeruātiā. ſi. s. e. ꝯpi. de eta. et quali. gn̓alē. in tm̄ ātvigebat hec obſeruantia ꝙ dicebat guil. ꝙ nunqͣꝫ vide-

derat h̓ opponi vt no. in decre. ab eo. li. vi. Quibꝰ āt can Preferri. ſi. de rerū ꝑmu. c. vno. ſibꝰ preferat̉ equitas rigori ⁊ecōtra ſatis ſcripſi de trāſac. c. fi.o Decernimus. ꝑ viā declaratōis. debū iſſꝫ enī dici ꝯtrariū vt. sͣ. patꝫ et ideo vtit̉ iſto ꝟbo. ſi. de regū. ꝯſtōeꝫ. li. vi.p Cōtextu. lex dicit de teſtamēto in ſcriptis ꝙ vno ꝯtextu fieri debet. et declarat vnd̓ ꝯtextu fieri cū nullus alienꝰ actꝰ miſcetur. ff.de teſt. heredeſ palā. ad fi. ſic etiā electio vno ꝯtextu fieri debꝫ. s. de el̓c. qꝛꝓpter. ſꝫ hͦ non imponitur neceſſitashͦ faciēdi vno contextu. d̓r ꝙ ſi ſic fiat valet et nō curoan hec petitio fiatvno cōtextu cū appellatōis interpoſitōne. necne. facitqͦd no. ff. e. l. i. ī glo.fi. ⁊ in ſpe. d̓ ap.ſequitur. in fi.q Apoſtoli. quoſinterdū epl̓as int̓dū dimiſſorias vocamus. ij. q. vi. abeo. et. l. poſt appellatōem. Quid ſintapoſtoli ⁊ vnde dicant̉ de quadruplici eoꝝ ſpecie et eorum formis vide īſpe. e. ti. in. iiij. ꝑte. §. ſequitur. diei puta die iouis ꝓxir Certā. ſiue ꝑ denoīatōeꝫ/ mo vel ꝑ numerū puta hodie ad octo dies vel octaua die mēſis.ſ Nec petat. ſola ergo ꝯꝑitō nō ſufficeret. nō ſic ī caſu decre. ſi a iudice. e. t. li. vi. ē enī caſus ille ab iſto diuerſꝰ. apl̓ienī dant̉ vt inſtruat̉ iudex ad quē. eo. t. vt ſuꝑ. li. vi. ſꝫ reuocatō grauamīs fit vt iurͣdictōem reſumat iudex a quo. nōeſt ergo mirū ſi plꝰ circa pͥmum qͣꝫ circa ſcd̓m artat̉ appellās. et iudex a qͣ plꝰ circa ſcd̓m qͣꝫ circa pͥmū.t Uidet̉. etiā ſi iret vel mitteret ꝓ illa ꝓſequēdā s. ē. abeo. li. vi. ſꝫ quid dices ſi in iſto caſu vel ſequēti ꝯparuit appellās in termīo certo vt h̓ vel infra incertuꝫ vt. jͣ. px. ℟n̄.iudex aſſignat nouū terminuꝫ ad illos recipiendos in quenō ꝯparet appellās. nūquid renūciaſſe videtur. forte fuit d̓mēte huius iuris ꝙ vltra ſcd̓am vicē nō teneatur appellāscoram ip̄o ꝓ hac cā cōparere. tutius eſt ꝙ exquo ſcd̓s terminus eſt infra tꝑus iuris infra qͦd ad hunc actum iudexēcoram illo in termīo ꝓrogato cōpareat non tn̄ puto ꝙ teneatur plus petere. ſic ꝓcedat qͦd dixi de vice ſcd̓a. ſꝫ ſatis eſt qͦd exhibeat ſe ꝑatū reciꝑe. ſic̄ in p̄d̓. decre. ſi a iudice. et licꝫ vt dixi hoc ſit tutius. nō tn̄ eſtimo eū qui bis cōparuit negligentē vel renūciantē dici poſſe. alias ſequeret̉ꝙ ſingulis diebus de termīo. xxx. dierū poſt appellatōeꝫ extantibus ad ꝯparendum poſſet vrgeri. tat. vt dixi in. i.u Terminū. qui etiā ipſum iudiē car­ ℟n̄. Io. an̄.x Infra dictū. no. qꝛ. s. ꝓx. ℟n̄. dixit in aſſignato terminō et hoc infra dictū terminū vbi ergo eſt certus terminꝰdebꝫ in termīo ꝯꝑere nec tūc ſufficeret id ante terminū facere. vbi vero ſub hac incertitudine ſcꝫ infra terminum iuris ſatis eſt infra illum terminū petere iterato. Et nota ꝙlicꝫ terminus ſit incertus cū en̄dit ſe daturum infra terminū iuris puto tn̄ ꝙ ſi rn̄deret ſe daturuꝫ in termino iuris