Druckschrift 
Constitutiones : [Mit der Glosse des Johannes Andreae]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝓceſſit partuſ forſan deteriores hrēt ſi ipſius inefficacia in publicuꝫ p̄cone iuſticia n̄ ꝓdiret. Nos circa eā tali vti ꝓuiſione volētes q̄ detectis ipſius defectibus ſemīata per eā extīguat pericula et in rōe reddēda ſit poſteris ꝓfuturaipſam ſubiciēdā eē ꝓuidimus lime iuſticie ac rectelibramini rōnis. Eiſdemergo cauẜ et ꝯtinētia necūconditione illoruꝫ a quo ⁊in quem lata fuit diligēti ⁊debita conſideratione penſatis patenter ex eis illiu̓saſtruitur euidentia nullitatis ⁊ manifeſte arguitur temeritas promulgantis Notorium quippe acindubitatum exiſtit ꝙ grādiſ exercituſ tꝑe dictorumꝓceſſuum et ſnīe continueimperatori aſſiſtēs regemipſum et ſuos perſequebatur odio capitali piſanaqꝫciuitas in qua lata fuit memorata ſnīa regem capitali habebat odio notorio etantiquo. Eſto ergo ꝙrex ipſe alias ad p̄miſſa fuiſſꝫ legitime per imperatorem citatus nūquid veīredebuit ad iudicem exercitu feroce ac grandi ipſiqꝫcitato vt premittitur odio

ſo ſtiꝑatū. Nūqͥd eē debuit ꝯꝑere in loco admoduꝫpopuloſo multū potēti acꝑfato in eum odio ꝓuocato quis auderet vel qͣ rōneaudere aliquis tenetur cōſiſtorij talis ſubire iudiciūſe in hoſtiū ſuſu reponereac ad mortē ꝑ violētā iniuriam nō ꝑ iuſticiā inferēdāvltroneū ſe offerre hec quideꝫ de iure timent̉. hec demore vitantur. hec xefugitrō hoc abhorret natura.Deſipet ergo qui citatiōꝫhmōi ſe putat artaſſe citatū vt illud tāꝙͣ notiſſimuꝫnullatenus omittamus ꝙregem extra diſtrictuꝫ īperij in regno ſcꝫ ſicilie notorie ac continue tꝑe ſupͣdcōmorātē citare non potuit īperator. nec citatio. ſi quāforſan de ipſo infra imperij fines fecit. citatū extra īperiū ꝯſtitutū artauit. Nos qͦꝫ regis ordinarius iudex ꝙ ad iꝑatoris iudiciū citaremꝰ vl̓ citari autremitti faceremꝰ eūdē neqͣqͣꝫ fuimus reqͣuiſiti imo lꝫad nos et curiā nrām tēꝑibus illis rumores frequēt̉de curia imperatoris venirēt. et iuxta eū eē̄ quidā exfratribuſ noſtriſ eſſent. prius tn̄ dicte ſnīe ꝓmulgatō

ſme mō et cū ꝑiculo. de ſepul. ex ꝑte. ⁊ ē inſtr̄m fabrile ⁊a Profutura. vt ec. bn̄fi. c. vno.ferreū quo mētallab Lime. viij. q. i. §. cū gͦ. ꝟ. ferrū­ rodūtur polliunturxlv. di. omnis. de re iudicͣ.minuuntur et purgantur.c Libramini. hētur hoc ꝟbū cū eterni. li. vi. et ē librare per librā q̄ certū hꝫ pōdus aliqd̓ ponderare vel equare.Inde d̓r ꝙ in menſe ſeptēbri ſol ingreditur ſigna libre q̄atunc dies et nociesequantur.d Cauẜ̓. ex cā facile dep̄hēdit̉ iniqͥtaſſnīe. de reſti. in int̓.tū ex lr̄is. et ideo datur ꝯſiliū ne cā expͥmatur. de re iudi. ſie Lqͦ .ſ. im cut.peratore.f Et in quē .ſ. r̄gēg Illius. ſnīe.h Exercitus. collectio hoīm in expeditionē.i Suos. ꝓpinqͦsfamiliares et ſubditos.k Notorio. facit hͦlr̄a ad ea q̄ ſcripſi d̓ap. ex parte. i. Nā videt̉ hic colligi ꝙ nōſolū aſſignato loconotorie nō tuto poſſit appellari. ec̄ exceptione nō oppoſitaſꝫ etiā ꝙ ſme appellatione citatio n̄ artet. et facit qd̓ no. īſpē. de citatione. §.i. ꝟ. Iteꝫ ꝙ citatioſit ad locum .i. et. ij.℟n̄. ꝟ. ſꝫ qͥd ſi citatus. et qd̓ no. inno.et hoſt. de dila. c. ij.l Stipatū. quaſivallatū circūdatuꝫvel fulcitū.m Admodū. provalde ſic in d̓cre. romani. ꝟ. nos itaqꝫ.s. de iur̄iur.n Ac p̄fato. capitali. Io. an.o Cōſiſtorij. ideꝫꝟbū. ij. q. vi. anteriorū. §. ad hͦ. et aut̓ſed lis. de ap. ex īſinuationē. et d̓r a cōſiſto ꝯſiſtis. heſt. v.in prin. ſedebat ſuꝑ ſoliū in ꝯſiſtoriopalacij. Io. an.p Sinū. idē ꝟbūxiij. q. i. §. ij. circa fi. de iudeis. et ſi iudeos. et huic ꝯcor. vtlit̓. nō ꝯtͣ. accedēs. ij. vbi patet ꝙ nō ſufficerēt lr̄e de cōdulr̄am vid̓r ꝙ ſi captiuꝰ ad penaꝫctu. Per violētā. per hāc­ vel periculū mortis relaxaturiuramento ſuo redeundo ad carcerē certa die ſi mors erat

iniurioſa redire nō teneat̉ al̓s tenetur.r Offerre. qͣſi di. nullū niſi ex multe patientie merito ſic̄ambro. xxxiij. q. viij. ꝯuenior.uidius. ij. de re. amoris.s Uitātur. etiā per volucres. o­ Que nimis apparēt retia vitat auis. quis nō ſolū ſeipſum ſꝫ nec aliū vult offēt Natura. qua­ di. Inde tulius li. iij. de of. hō natureobediens homī nocere nō pt̄. u Deſiꝑet. ꝯcor. d̓ renūcia. niſi cū pridē. ꝟ.ſed dicēs.x Diſtrictū īperij.per hāc lr̄aꝫ et ſeq̄ntes pꝫ ꝙ imperatornō diſtringit totuꝫorbē licet dicat̉ dominꝰ mūdi. ff. ad. l.rod̓. de iac. l. dep̄catio. vij. q. i. in apibꝰfacit tn̄ ꝓ ipſo iuscōe quo fundat ītētionem ſuā in orbeſicut ep̄i in dioc̄. dequo ſcpͥſi poſt hoſt.de of. archi. c. fi. ſuper. i. glo.y Artauit. de cōſti. c. ij. li. vi.z Nequaqͣꝫ. aſſeritpurā negatiuā quāpercipere poterita Requiſiti. hic ⁊ī īferioribꝰ declaratno. de fo. cō. c. vl. inprin. iij. q. vi. c. i. derap. c. i. de hac reqͥſitōe vide qd̓ no. inſpe. de ꝯͣ. iudi. adi..§. i. ꝟ. ſꝫ qūo. de accu. §. i. ꝟ. ſed nūqͥd.in. §. fi. ꝟ. vt auteꝫb Eſſent. ꝓ ip̄iuſcoronatione. vt ī. c.romani .s. de iur̄iūc. ¶de ꝓceſſibꝰ. rā.de diſcordia bn̄ſciuerat pͥꝰ. de iur̄iur̄.romani.d Forſan. nō eſtnota dubitatōiſ. dehoc de teſta. c. ij.e De more. ſꝫ nūqͥd de iure voluit hͨdecidere. accur. ī. l.ſi cui. §. fi. ff. d̓ accuſa. dicit ꝙ remiſſioiſta ex vrbanitate vl̓ex volūtate vel locūhꝫ ẜm eū cū reus latitat. qd̓ ec̄ vid̓r placere. inno. de rap. ci. ſed glo. ibi et oſti.dicūt in om̄i grauidelicto remiſſionem fieri ad iudice̓ delicti. ꝑ. §. ſi vero qͥscomprehenſorum. aut̓. vt nulli. coll̓. ix. imo dicunt quidaꝫꝙ iudex delicti ad hoc pt̄ cogere iudicem ſub quo degit ꝑverbū iubemus. ibi poſitum qd̓ eſt neceſſitatiſ. xiiij. q. i. qd̓precipitur. ff. ꝙ iuſſu. l. i. et. ij. et ſic nō ob. qd̓ d̓r quia par