Druckschrift 
Constitutiones : [Mit der Glosse des Johannes Andreae]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

appellati ſeu eius ꝓcuratoris noticiā poſſit veriſimiliter peruenire. Intimatio vero aliter facta omnicareat iuris effectu. nec cāꝑ appellationem eandē adſedē cenſeatur deuoluta p̄dictam niſi ad appellatum

eius plena et certa noticiainfra tꝑs predictū aliter ꝑueniſſet. Idem qͦꝫ in alijs caſibuſ obſeruari volūmus in quibus requiriturintimatio facienda. Onſtitutionē vr̄ circa. editam in con. lugdun̄.

a Procuratoris. ſpecialis de quo prius dixit.b Veriſil̓iter. facit extraua. bon̄. rem nō. nouā. poſt pͥn.Et nota ꝙ inſpicit̉ veriſil̓itudo. ꝯcor. de p̄ſūp. qꝛ veriſil̓e. ⁊c. lr̄as. de reg. iuxͣ. inſpicimus. li. vi.c Deuoluta. qd̓ gꝰ no. innoc̄. et hoſ. in glo. in pͥn. alle. ꝙdec̄. i. e. ti. li. vi. artat ec̄ ignorātes exqͦ appellatō publice fuit emiſſa cū ꝯſtō illa voluerit ꝓuidere ꝯtra vacationes eccleſiaꝝ l̓ ē fl̓m l̓ ītelligēdū de nō appellato. ſꝫ de alijs qͣrūinter eſt. vel intelligend̓ eſt ẜm ꝓximūdictū. qn̄ .ſ. ita publice factū eſt ꝙ veriſimilit̓ potuit adappellati vel ſpālisꝓcuratoris noticiam peruenire. et hͨtūc demū ꝓpter metum vel potentiam⁊cͣ. vt ibi. cū enī tal̓appellatio habeatvim citatōis perēptorie vt ibi. ad idem de ap. ſepe. ita ꝙ non veniens in termino iuris habetur contumax et ꝓceditur contra eum vtcontra contumacem. et in principali abſurdum eſſet ꝯtūacem cenſeri ignorātē cui appellatio intimata non eſſet et hͨomnia vera puto et in electionibus cathedraliū et regulariū eccleſiarū de quibus loquit̉ dec̓. cupientes. vt exqͣ nonaliter qͣꝫ per appellatōnē deuoluūtur ad curiā neceſſe ſit ꝑhunc modū intimatiooē fieri. fortius enim punit et artatꝯſtō. cupientes. quā dec̄ .i. pͥuat enī iure queſito et totali ꝓſecutione ꝓceſſus et ad ꝑſonalem artat cōꝑitionem. ſꝫ decre .i. punit ſolum in ꝓceſſu fiendo in partis abſentia. eteam ſatis eſt ꝓcuratorē mittere. ergo fortius ibi faciēdaē intimatō et ſic olim ẜuauit curia. qn̄ tn̄ appellatus nō poterit hr̄i varie loq̄bantur doc. qd̓ tn̄ hic expeditū eſt. Etnota ꝙ licet hec lra viciet intimationē et impediat deuolūtionē nō viciat appellationeꝫ quo minus ſuꝑ ea poſſꝫ extracuriā impetrari. vnde in talibuſ appellatōibꝰ nota tria tꝑaPrimū quo preſcribit̉ appellationi ne poſſet interponi. ⁊ ēdecē dierū a noticia. de ap. cōcertationi. li. vi. Secundumquo p̄ſcribit̉ deuolutioni pͥncipalis negocij ad curiam ſi n̄fiat intimatio vel fiat ſed nō debito tempore et debita forma et de hoc hic. Terciū qͦ p̄ſcribit̉ ꝓſecutioni et in deuolutis ſeruāda ſunt tꝑa dec̓. .i. et dec̄. cupientes. in alijs dat̉ānus et ex cā bienniū et vltra. de ap. cū ſit. et. c. ex rōe. Predictoꝝ aūt ſcd̓m nō pt̄ eſſe ſme primo .i. deuolutio ſme appellatōe. ſed pͥmū bene pt̄ eſſe ſme ſcd̓o. de ap. cordi. li. vi.vn̄ dicit io. mo. in predicta regula in gnͣali. ꝙ cū negociumtractari in ꝯſiſtorio pͥncipis ſit hic ſpāle hͦ ius ſingulare facilius tollit̉ ꝙͣ cōe alle. ff. de pac. ſi vnus. §. pactus. in aut̓.nō ali. §. qꝛ vero. Audiui aliqͥs dicētes ꝙ mens eſt huiꝰ litere ꝙ non valeat appellatio predicto modo nō intimata itaīy non valeat impetratō ſuper ea facta etiam extra curiamMihi placet primū dictum. qd̓ etiam placet io. mo. vt p̄dixi. Sed ob. qꝛ ẜm hoc erit in poteſtate appellantis eludere de. ſtatuimus. et non deferre principale negoctum adcuriam. ſo. appellato et ignorāti non appellanti intēdit hecꝯſtō ꝓuidere quare conſulo ꝙ appellans vadat vel ſufficienter mittat. vt ſi veniret appellatus forte ſciensˡ quod igrare credebat ꝓcedi poſſit vel ſi papa ad curiam citare vellet appellatū alias ex parte appellati nullo veniente planuꝫeſt ꝙ pena ꝓceſſus de qua decre .i. loquitur locum haberenon poſſet. ſed pena decre. cupientes. de qͣ p̄dixi bn̄ poſſꝫ

hr̄e locū etiā in appellato nō veniente.d Appellatū. nō repetit de ꝓcuratore. per qd̓ vid̓r ꝙ hͦcaſu vbi nō per modos p̄dcōſ hr̄etur noticia nō ſufficiat ꝓcuratorē ſciuiſſe.nota ꝙ nō ſufficit talis qualis ſicute Plena et cet̓a. in caſu dec̓̄. illud. de cle. ex. mi. cū ſi.Et plena dicit vt totius appellatōis et omniū obiectorū inilla noticiā habuit. ſic etiā teſtis dicit plenā veritatem. deaccu. cū dilc̄i. Certa. dic̄ vt indubitatū ſibi ſit vel eē debeat exqͦ certus eſtcertificari vlteriuſnō dꝫ. de reg. iu. eūq̄ certus. poſſꝫ aūthoc conſtare. qꝛ ſuper appellatōe conſuluit aduocatos amicos ⁊cͣ. vel ſimilimō forte ꝑ amicuꝫꝓpriū vel aīcū appellātis ſibi plenefuerat intimata. iōhan. an.d Tēpus p̄dictū .ſ. mēẜ vel poſtꝙͣ cito cōmode fieri poſſet s. e. c. in prin. Et no. qꝛ per hāc lr̄am puto ꝙ notificatio facta pꝰ tempus p̄dictū non artat appellatū nec deuoluit al̓s ſeq̄retur abſurdū. ꝙ ſi poſt annū vel quinqueniuꝫnotificaret appellationē artaret appellatum et deuolueret.hec aūt tꝑis determinatō ꝓcedit ab hac ꝯſtōe de qͣ p̄dictidoc. non cogitauerūt. Inter alia gͦ ſubālia vt deuoluat appellatio cauſas beneficiales ad curiam. de qͣbus .s. e. c. i. ⁊c. vt circa. li. vi. requiritur debita notificato de qua hic loquitur. et ꝙ fiat infra tēpus hic expreſſum. hijs et alijs cocurrētibus ſic deuoluit ꝙ ꝯſtituit abſentē ꝯtūacē et ꝓceditur in ipſius abſentia in principali etiā ad diffinitiuā exqͣnon venit infra tꝑa. Sed an̄ ſic ꝯſtituat eū cōtumacē ꝙ nōpoſſit appellare a diffinitiua ꝯͣ ſe lata dubitari ſolet et cōpoſ. in predi. decre. i. e. ti. li. vi. in glo. qualiter ꝓbatōeſ. inv. q. tenꝫ ꝙ qn̄ citatio vl̓ notificatio perſonaliter apprehendit fit vere contumax nec appellet. qn̄ vero facta fuit ad domū eccīam vel locū publicū. tūc fit ficte ꝯtūax et appellarepoſſit. et fertur hāc opi. multū vigere in curia. aliquibꝰ videtur ꝙ ſatis ſit hoc caſu abſentē puniri ꝓceſſu et diffinition cauſe. nō eſt aūt per hͦ equū appellatione priuari cuꝫ n̄ſit expreſſum. et vide qd̓ dicā. jͣ. de do. et con. ſi ante. ſupͣdcāꝓcedūt in hijs bn̄ficialibus de quidus locū hꝫ p̄di. dec̄. i.In hijs vero quibus locū hꝫ decre. cupientes. planū ē ꝙnō punitur cōtumax ſolū in ꝓceſſuimo eadit ab omni ſuoiure. vt in. §. ſi ꝑ. xx. l. i. jͣ. de renū. c. vno. s. de ꝓcurͣ. manh Caſibꝰ. vt. jͣ. d̓ ap. c. dato. ad idē. s. vt li. non ꝯt̓. qm̄.In caſibus tenet̉ qͦs nō ſolū intimare ſed requirere. xvi. q.iij. placuit. ij. s. de emp. et vē. c. fi. s. de of. or. ſi canoniei. etc. quāuis. de ſen. ex. c. i. de ſepul. c. i. li. vi. et. jͣ. d̓ ſepul. dud̓..jͣ. de heret̓. c. i. cū ſi. in quibus etiam tutum eſt hūc ordinēobſeruari. ſunt etiam quedam intimationes que fieri d̓betpape in quibus non puto ꝙ hic dicit locum habere. vt. s.de preben. graue. ꝟ. metropolitani. de ſta. mo. c. fi. v. ꝙ ſiforſan. de cle. egro. c. vno. §. ſi aūt. li. vi. et in extraua. bonifa. ſcā ro. et. jͣ. de here. volētes. ad fi.Onſtōe. C. lꝫ bonifa. aliqͣ declarauerit quibus ſuo tēpore dubitabatur circa decte. vt circa. vt. s. e. is qui. ⁊. c. qcōtra. et. c. ꝓcurator. ⁊. c. ꝯſtō. li. vi. poſt eū tn̄ noua dubiaemerſerūt q̄ clemēſ hac ſua conſtōne declarat que breuiterſummari non poteſt. ſed hic dicit. decre. vt circa locū n̄ hꝫcū appellās ius ſuū l̓ eccīe dircē ꝓſeqͥt̉. ſꝫ cū in formam vel