MTIH. DeCIMA
medijs flāmis vna cū piſcibꝰ ſecū detulit ad altare. O cōce inqͥt nō p̄ſb̓r.cur fatuis curis in diuerſa diſtraheris; Ecce piſces hic ſūt ecce ſal. vaseī ſalibꝰ plenū ſimul exhibuit. Inijceqͣntuꝫ libuerit ⁊ vel de cetero ſacrisaltaribꝰ animeqͥor factꝰ aſſiſte. atꝫ ſiciriſa p̄ſbyteri ſuꝑflua cura onera quePortauit ſuo loco reſtituit. O ergonimis inſtabile cor humanū cur ī tātremenda hora in diuerſa raptaris?Ecce celū pꝫ precibꝰ. tuis preceptistota trinitas ꝑſonaruꝫ obedit. ⁊ vniuerſa celeſtis curia te ante aras eterni regis ſtātē expaueſcit. ⁊ tu miſeraq̄dā leuitate iactatꝰ de piſcibꝰ ſaliendis curam verſas. ſtans qͣꝫ an̄ altaredn̄i dei nr̄i in fumoſas latebras coqͥne circūuadis. vt cogitatōe cordistui coqͥnalia tractes qͥ neqꝫ te neqꝫpͥncipem ſeculare tractare decꝫQūo quidā ruſticꝰ qͣndā ep̄m īſoletiꝰ eqͥtatē decēti facētia redarguit¶ Erat qͥdā potētiſſimꝰ ep̄s ixxix.partiū germanie. qͥ nedum ſpūalis ſꝫetiā ſecularis iuriſdictionis negotiāminiſtrabat Is cū qͣdā vice veſtitferro. ⁊ militū ſtrepenti exercitu circūuallatꝰ ꝑ campos eqͥtaret. vidit ruſticū homineꝫ aratri ſui ſtiua relictain ſuo aggere ſtare. ⁊ aꝑto ore atqꝫſtupentibꝰ oculis ſeſe cū ſūma āmiratione reſpice̓. De qͦ āmiratꝰ ep̄us deſerto paululū cepto itinere. equuꝫvehebatur verſus ruſticū egit. ⁊ inſolita qͥdā beniuolentia vultū ſerenāsad eū dixit Haberē aliqͥd interrogare a te vir bone ſi velles ſimplicia ⁊vera interroganti reſponſa tribuere.Ad qd̓ ruſticꝰ neſcio a qͦ ductꝰ vrbane ſatis reſpondens dixit. Quis ſumego ⁊ qͥ ſūt omnes parētes mei. vt illuſtriſſimo principi meo ⁊ gratioſodn̄o dedigner reſpondē; Et ep̄s aitad eij. Hic ergo mihi qͥd cogitabas
cum hiante ore ⁊ diffutis malis ſtabas. ⁊ me ſtupens inſpexeras. Cogitabat inqͥt ruſticus. vtrum ne ſanctꝰmartinus qui ⁊ ipſe epiſcopus eratcum tanto ſtrepitu armorum militūqꝫ exercitu ſolitus ſit per viam incedere. Ad quod epiſcopus paululumrubore ſuffuſus. Ego inquit non tm̄epiſcopus ſum ⁊ ſpiritualis dominꝰſed ſum etiam temporalis dominuset dux ⁊ princeps. Unde nunc me ducem exhibeo. ſed ſi epiſcopum libetvidere ea die ⁊ dieꝫ ſtatuit ad eccleſiam veni ⁊ epiſcopum exhibebo. Adquam reſponſionem modice in riſūconcitatus homo ruralis epiſcopoait. Si non velles egre ſuſcipere necdedignari reſponſum prebere ſeruotuo. haberem ⁊ ego quod interrogarem a te. Quere ex me ait epiſcopusquodcunqꝫ libueris non offendes.Dicit ergo ruſticꝰ. Si inquit quoddeus prohibeat exigētibus meritisdux ad inferna migraret epiſcopusnoſter queſo quo pergeret? Qua interrogatione confuſus epiſcopuscum rubore abceſſit. ⁊ nil ad hec reſpondens ruralem hominem deſeruit. haud parum inſtructus ruſticihominis decenti facētia. vt magnopere caue̓t. ne ſi ducis magis ꝙͣ epiſcopi negotia ſolicitare vellet ducismagis qͣꝫ epiſcopi mercedes reciperet. O quot epiſcopi perierunt ⁊ iaꝫuūc apud inferos tremūt quia vtrāqꝫ iuriſdictionem ſecularem ſcilicet ⁊ſpiritualeꝫ amminiſtrarint. qui ſi tātum ſpiritualium cauſarum negotiatractauiſſent. iaꝫ felicibus felicioresin celeſti regno regnarent ⁊Quod quidam iuuenis vſꝫ adeoin peccatum ſodomie prolapſus fit.vt nec terrore eterni ſupplicij potuerit reuocari.