Diſtin. decima
dis ab eis efficacē ad laſciuiā magiſtrā libertatē. dum ꝓhibitricia fatuidiſcurſꝰ cordis īꝑia. dū pecuniā eis ꝑquā ad ſeculare īſolētiā patētiſſimūiter ē hr̄e non ſinis. me iudice ī tuisedibꝰ cogis religioſe vite rudimētisaſſueſci. Et cur indignaberis ſi id agāt in ꝓuectiori etate ad qd̓ agēdūa te pr̄e duce magr̄o ſub teneris annis iuſtituta ceperūt. Ueꝝ ſi illoꝝ qͥbꝰ nūc times ab religionis ingreſſuvelis veſtigia cohibe audi ꝯſiliū. Damarſubijs pecuniā. da greſſibꝰ libertatē. da adoleſcentū feīaꝝ qͣꝫ laſciuaꝯſortīa ⁊ niſi me exꝑta frequēter opinio fallat facile petita recipies. Fecit vir ꝓut erat edoctꝰ ⁊ iunioribusfilijs diuino p̄ſidio in ſua īnocētia ꝑdurātibꝰ ſenior de tribꝰ qͥ paulo anreligioſiſſimꝰ erat mutat aīm. moresꝓpoſitū. ⁊ breuiſſimi tꝑis interualloincurrēte pat̓nā edē impregnata famula domꝰ illegitima ꝓle fedauit.rogo ergo qͦſcūqꝫ pr̄es ne filijs ſuisintēpeſtiue libertatē tribuāt. ⁊ ne eorū marſubia nociua ſibi velint pecunia adimplereQd̓ ꝑtinax iuuenis ⁊ ad maiorūꝯſilia inflexibilis mala morte depeNoui iuuenē honeſtiſſimi ſcabinifiliū aſtutū ingenio. ſed ꝓprie prudentie plꝰ ꝙ ſuā etatē decebat aīo ꝑtinaciꝰ inherentē. Is cū in qͣrto loco dauentrienſis ſchole reſideret. neſcio q̄ſpū inflāmatꝰ predicatoꝝ ordineꝫ qͥtunc ſicut ⁊ nunc noua reformatiōeabunde refloruit. ⁊ reformatiōis ſuepalmites lōge lateqꝫ diſperſit intrare diſpoſuit. Audierūt hoc qͥdā qͥ iuuenis naturam melius ꝙ ipſe fecitꝑſpexerāt. qͥ quia hāc rē incōſultā ſibi viderent ſuaſerunt vt ſtudiū ſuumꝯtinuaret. ⁊ interim ſe de hac re maturiꝰ deliberaret. Spernit iuuenis
conſulta maioꝝ ⁊ ꝓprio ſenſui nimiscredēs eoꝝ bn̄ viſa ꝯtēnit Reliqͥt ſtudiū parētibꝰ valefecit. ingreſſus ē ordine. mores parit̓ ⁊ habitum īmutauit. ⁊ tā ꝓſꝑis velis atꝫ ſcd̓is ventispͥmos ānos trāſnauigat vt coetaneos ſuos nedū ꝓmptiſſima volūtateſꝫ etiā ſciētiaꝝ ꝓfectū p̄cellēt. Uidentes hec fr̄es ſui iuueni aggaudebant⁊ eos qͥ ſibi ꝯtraria ꝯſulē auſi ſūt qͣſinimis errauiſſent irrident. qͥd pluraAd ſtudiū vniuerſale roſtockeſe aliqn̄ in doctorē creandꝰ deſtinat̉. quocū veniſſꝫ vtputa ſubtilis ⁊ acer īgenio p̄ oībꝰ ſodalibꝰ ſuis in oī arte ꝓfecit. Sꝫ ꝓhdolor qꝛ difficile eſt diueē bonū. ⁊ nō potuit eiꝰ ꝑtinacia impunita euadē ſicut in eo ſcīa creuitſic inſolentia pariter ⁊ malicia accreuerūt. Perceperunt fr̄es ꝯuētꝰ ſui iuuenē videlꝫ illū ruptis diſcipline acꝓbitatis federibus ꝑͤ abrupta ferriviciorū Scribūt lr̄as nūcios mittūt⁊ vt deſerto ſtudio ad ꝯuentū reuertatur expoſtulant. Sed ille ſicut ꝑtinax et nullius ſciens parere imperijs. contemnit ſcripta. remittit etiaꝫvacuos nuncios. in conuentuꝫ reuenire recuſat. ⁊ paulo poſt ad aliumconuentum diſſolutiſſime vite. ⁊ vbiomnis regularis obſeruantie diſciplina deperijt commeauit. Ubi autēcum ad breue tempus ⁊ ad pauciſſimos dies cum inſolentibus fratribus inſolens ipſe inſolenter ſatis vitaꝫ tranſegiſſꝫ. reprobam ⁊ ſubitaneam mortem atqꝫ horrendum omnibus terminum tanqͣꝫ pertinacie ſuedebita premīa cepit. Siquidem cuꝫquodam veſpere poſt ebrietates etindecentis fratribus diſſoluta conuiuia lectum introiſſet ſubitus eumhorror inuaſit et premere cepit grauis et inopinata infirmitas. Quapropter neſcio quo iturus ſurgit ex