Diſtin. decima
in hac hora ſpūm parit̓ ⁊ vitā amiſerit. Audiētes paſtores droſſatuꝫ defūctū fore ⁊ infeliceꝫ ſpūm efflauiſſeſtatim intellexerūt fragore illū quēpaulo an̄ audier ant nō tā hominuꝫfuiſſe ꝙͣ demonū. Un̄ vſqꝫ in hodiernū diē dicūt maledictā illā aīaꝫ a demonibꝰ ad inferna tranſlatā. Satiꝰigitur fuiſſꝫ penituiſſe ac ꝯfeſſiōis remedia ſanū q̄ſiuiſſe. ꝙ a tā horrēdiscomitibus ad eterna ſupplicioꝝ locafuiſſe deductuꝫ.¶ Qūo ciuitas quedaꝫ famoſiſſimaeo ꝙ in ea refriguerint officia charitatis celeſti igne ꝯflagrata ſit. .xx.In territorio pameraſenſi inſigneqd̓ dā opidum erat vbi licꝫ luxuria.ebrietas. vſura. falſitas. ac nonnullaalia viciorū genera virulētis imꝑusciuiū pectora ſubdidiſſēt. crudelitastn̄ ⁊ īmiſericordia in pauꝑes atꝫ peregrinos vſqꝫ adeo oīm aīos poſſidebat. vt eis pre famis anguſtia autegrotādū ibi eſſꝫ aut celeriꝰ menibꝰdecedendū. Nulli vel admodū pauciſſimis dabat̉ elemoſyna. raro clementia aut miſericordia cui ꝙͣ impēdebatur. peregrinis hoſpitia clauſaerat. que tn̄ nonūꝙͣ lenonibꝰ patuerūt. Quid moror verbis In tatuꝫ execrati ſūt lacerā mēdicātiū togam vtterribilē dente lupā mallent ꝙ hancvidere pre foribꝰ. In malū prodigaad bonū parca. non minꝰ ad pietatēꝙͣ ad diuinū timoreꝫ neſcio lapideaveriꝰ an calibea dicā. Ueruꝫ ꝙ hocexperta hꝫ omnis etas deum nullisminꝰ qͣꝫ īmitibꝰ miſereri docendū iuſtiſſime reor nec in iſtis hanc ſeueriiudicis cenſurā fefelliſſe. vt qͣrūcūqꝫciuitatū ciues conſules atꝫ ꝓcōſulesviri ſimul ⁊ feīe hec legē audire veꝯtigerit. diſcant laſciuie minꝰ ⁊ miſericordie magis oꝑaꝫ dare. cū hͨ ſolaſit ꝑ quā ⁊ robore regna ⁊ ciuitatuꝫ
menia rerum affluētia coaleſcāt. Cūigitur p̄dicti opidi infelix populꝰ cōgeſtis crudelitatis augmētis fieretindies ad pietateꝫ rigidior. ad pcc̄aꝓ cliuior. ⁊ ad diuinuꝫ timorē audaci ꝑuerſitate inſenſibilipr ꝯpulſus ēfortiſſimꝰ atꝫ clemētiſſimꝰ deꝰ imꝑietatis male firmā arce graui cēſuraſubuertere. Nec hoc fecit ad clementiā prona diuinitas niſi prouidentiexēplo ꝓbauiſſꝫ habitātiū ciuitateꝫinclemētiā vſqꝫ in ip̄m ꝑditiōis momentū obſtinata malicia durauiſſe.Uenit igitur angelꝰ dn̄i veſꝑi exiciale excidiū precedēte in ſpecie pauperis peregrini qͥ alba ni fallor. ſꝫ vilitoga circūdatus tā exeſā pallidā atꝫmiſerandā prebuit perituris effigieꝫvt etiā ſi ferrata pectora habuiſſentmerito ea ꝯſpecta ad clemētiā impēdendā molleſcerēt. Sed heu duriorferro eoꝝ crudelitas non potuit emolliri. Unde ab oīm oſtijs cū ſūmaexecratiōe atꝫ indignatiōe repulſusad ꝓconſulis tandē oſtiū venit. A qͦcū ſicut a ceteris hoſpitiū ⁊ modicacenā ꝓ xp̄i noīe ſibi tribui poſtulaſſet benigne atꝫ charitatiue amplexꝰ ē⁊ in domū cū debita veneratōe receptꝰ. Nā is vir totꝰ clemēs erat. ⁊ inrecipiēdis peregrinis ꝓmptiſſimusCum igitur pꝰ paruā tꝑis morā angelꝰ ⁊ ꝓconſul amica inuicē collocutiōe pariter reſediſſent. ⁊ hoſpes exverbis peregrini ardore intime charitatis cepiſſꝫ magis magisqꝫ flammeſce̓ ductū in partē virū angelꝰ domini docꝫ pcc̄a lachrymis tergē. ſeruare precepta. miſeris opeꝫ pietatisimꝑendere. deū timere. atꝫ ſic inſtructo ciuitatē celeriꝰ igne periturā inſinuat. ad quā inſinuationē cuꝫ vir cōcuſſis valido timore mēbris cepiſſꝫetiā de ſue domꝰ ſalute ambigē. Nepaueas dn̄i nunciꝰ inqͥt. Tua domꝰD D 3