Diſtin. decima

pronūciat eſſent ſcripta ī cedula hacper ea tibi perditi luminis acieꝫ poſſe reformari. At femina pre īdignatione in rugas fronte ſulcata. Neqͣꝙͣ ait. Quā em̄ virtutem habere poſſent verba nequiſſima? Tunc ille. perſacerdotium meū inquit nihil aliudpreter ꝙͣ dixi in hac carta deſcriptūreperio. Tu ergo videris qua te maliuolus ille homo virtute ſanauerit.Suadeo ergo tibi vt cōfeſſaᶻ errorēad pn̄ie remedia feſtines. ⁊ illos oculos lachrymis riges. qͦs non taꝫ fides ꝙͣ ꝑfidia illuſtrauit. Ad que verba femina in ſtuporeꝫ verſa p̄ nimiaindignatione. ⁊ inſcriptionem rupit⁊ maledicta in auctorē ꝯgeminās d̓cetero ſimilibꝰ rebꝰ fidē nō exhibiturā penituit. de quo ſit bn̄dictꝰ ⁊cͣ.¶ Qūo quidaꝫ iuuenis ꝑ ꝓphaniſſima qͣndam carte inſcriptionē obſeratas clauſuras aperuit..xvij.¶ Erat quidā ſacerdos in eadē ciuitate coloniēſi vir honeſte vite famecelebris. ⁊ in his que xp̄iani dogmatis erant non mediocriter inſtitutꝰ.Is adoleſcentem quendam nepoteꝫhabuit laicum ⁊ ſine lr̄is quē tenerrime diligebat. Ueꝝ quia ſꝑ pronaeſt ad perfidiā ſtolida ⁊ lr̄aꝝ ignararuſticitas. predictus iuuenis incātationibus nimis credulus. a quodaꝫſodali ſuo non facili prece ſcedulamquandā extorſit. q̄ vi inſcriptiōis nepharie diſſilientibus obicibꝰ atꝫ repagulis diſſolutis ſine clauiuꝫ iuuamento ſeras quaſcunqꝫ aꝑire poſſeatꝫ diſſoluere credebatur. cuiꝰ rei neiuuenis friuolā haberet fiduciā ſtatīcū ſcēdulā recepiſſꝫ. ſeris eam cuꝫ firma fide applicuit. atqꝫ duriꝰ obſeratas qͦtiens libuit reſerauit. De quare cū vehementer ſecū ip̄e ſtuperet. ⁊efficacem diuinamqꝫ verborū illoꝝpotentiā miraretur. dn̄o ſuo ſacerdo

ti rē vt erat innotuit. ⁊ eo pn̄te qͣſcūqꝫ voluit applicata carta ſeras diſſoluit. Adhuc ne inquiens incātatiōesnil poſſe fateberis ⁊ impotentē arbitraberis hoꝝ verborū. ſedulaꝫ ſacerdoti oſtentat maieſtatē. qͥbus nec repagula ferrata. nec malleis firmatametalla hactenus valuere reſiſte̓. qd̓vt ſacerdos vidit nullaꝫ vim vel firmiſſimā ſerā ſcēdule illius virtutempoſſe infringere. nō tā vi verboꝝ ꝙfamuli ſui ꝑfidia rē geri recognouitQuapropter petita ſcedula atqꝫ diſplicata legit ⁊ ita ī ea patrijs verbisſcriptum inuenit. Ioānes hoc enimerat nomen eius. is eēn̄ quaet ſcalk.Nihil plus nihil minus nihil aliter.Unde licꝫ vehementer ſe in riſum ſēſerit concitari horrore tn̄ ꝑfidie virilem maturitatē in vultū retinuit. etad iuuenem ait. Iſta ne ſunt ſciſſimaverba illa de quorū gloriaris potentia? Sunt. inqͥt iuuenis. Et ille. qͥd ſiī hac carta hͨ v̓ba ſcripta eſſēt. Ih̓esis een quaet ſcalk. Nuꝫ ea arbitrareris ſe rarum validā clauſuraꝫ poſſediuellere. ⁊ ad ſui obedientiā ferruꝫartare? Ad que verba facie ī rugascontracta indignabūdus ait Neq̄qͣꝫTum ille in veritate inqͥt mihi credenihil aliud ꝙͣ dixi in hac infelici mēbrana ſcriptum reꝑio. Tu ergo videris quibus viribꝰ quaue potentia ſeraruꝫ egeris obices diſſilire. Poneigitur fili perfidiam. ⁊ execrandamartē his doctus abhorre. ne erroristui in breuiſſimo tꝑe ſupplicia pendas. Ad hec iuuenis de verborū viribꝰ incepit vacillare. Heſitabūdustn̄ ⁊ ambigua ſpe iterum mēbranaꝫſeris applicuit exꝑiri volens vtrū nevel adhuc ſicut hactenꝰ fecerāt reꝑaguloꝝ nodos vellent diſtigare Sedquia fidei imo perfidie temeraria viverba caruerant obicū iuncturis in