Nouiter conſcripta

vt vix aſſurgere preualeret venienti.et vſqꝫ adeo in ea ſanguinem friguiſſe vt plurimis licet veſtibus circumamicta eſſet nullatenus tamen caleſceret Quam. vt prius confortatamderelinquens dagmannus. xxix. diereuertitur. et inuenit eam in lecto recumbentem et omnibꝰ viribus vſqꝫadeo deſtitutam. vt vix anhelitū adloquendum ſufficientem retentaſſet.Quod vbi vidit quō inquit nunc tecum agit̉ marina dulciſſim? Num inter frigentia membra adhuc ad meferuidū amoe̓ pectus obſeruas? Tūcmarina ad ſe reuerſa intelligens qͣꝫprudentem virum hmōi ꝯſilium adſibi medenduꝫ inueniſſe. Grates ſi inquit tibi ſapientiſſime virorum millerefundam. nec vl̓ ſic poſſum tue charitatis inſignijs ſatis eſſe. quibus nōhonori modo ſed etiam ampliſſimepudori prouidiſti Nunc igitur valeet me tibi debitricē teneto. quia tuismuneribus induſtria conſilio non ſolum ad te irreuerens amor refriguitſed et oīs illiciti amoris ieiunio ſalubrimo medēte vſqꝫ adeo ardor auolauit vt marito reuertenti caſtra pudoris inuiolata ſeruare contendam.ad qd̓ me iuuabit dn̄s qui ſit deꝰ bn̄dictus in ſecula.¶ Quod iuuenis quidā inſolentiſſiēatqꝫ ſceleſtiſſime vite in vltimo expirationis ſue memento vere cōtritusad celeſtia regna meauerit.Decimum quintum.In ciuitate quadam brabantie ꝓut in teutonicali quodam libro ſcriptum inueni adoleſcens quidaꝫ eratde honeſtis natus ꝑntibus ſed is vtplerūqꝫ ꝯtīgit ꝑͥntelā ſuā luxuria furtis ebrietatibus litibꝰ alijsqꝫ vicijsdefedabat. taliterqꝫ ſe in omnibꝰ agebat. vt etiam hoīes ſanguinis ſui. immō et ipſi ꝑntes ſui vel rotandū euꝫ

vel ꝯfuſibilis patibuli trabe in totiꝰgeneris ſui dedecus ſuſpendendū timerent Quaꝓpter ſatius arbitrātesvt nullo ſciente vel admodū paucisimprobitatis ſue penas exolueret. qͣꝫtotā progeniē macularet. Captū igitur occulte iudici tradiderūt Sumeinquit o iudex hunc filium ꝑditōnisīprobitatis auctorē. fornicariū. ignauum. furem. taxillis aſſuetū. et temuIentie deditū. et clam aquis iniectuꝫmerge Meliꝰ eſt em̄ vt clādeſtine amicis tm̄ ſcientibꝰ ꝑeat ꝙ vt mūdo pn̄te ſciente atqꝫ intuente aut rotet̉ autpēdeat. Iudex improbitatis eius fame nō ignarꝰ cū ligatū manibꝰ et pedibꝰ ī ſaccū ſb̓mergēdū mittēt ꝓſtratꝰ ī t̓rā ait Dimitte mihi ꝓ dn̄o ꝙ teiuſtitia agēte. nā ſcelēibꝰ mortē mēuiſti ſubmergaꝫ Compatior em̄ ⁊ dn̄oteſte ad acerbos tuos euentꝰ ꝯtriſtorAdoleſcens vero etſi cerneret ſe mortis imperia euadere non poſſe. ꝑn̄tibus ſuis cognatis et ꝓprio ſanguinecontra ſe vehementer appellantibusobſtinato aīo ingenuit. et ſachymisinfuſus iudici dixit. Etiā ſi ob id perenniter dānari debeā. nec tibi tn̄ necme accuſantibꝰ atꝫ tradētibꝰ veniamdono. Quibꝰ dictis ſacco īmittit̉ obſtinatꝰ ad veniā aquis moriturꝰ inijcitur. mortuꝰ rurſū aquis extractꝰ ſecretius ſepelit̉ Eadē nocte cū iudexobſtinatū aīm iuuenis miraret̉. ⁊ eūdamnatum eſſe pro tot ſceleribuspro rato haberet. ſubito reſpiciensad lectuli ſui latus. eum quem occiderat ante ſe poſitum vehementer expauit. et ꝙ primuꝫ animo reſumptoloqui potuit. Damnatꝰ inqͥt ne es oadoleſcens iuſtitia dei. aut miſericordia dn̄i reſeruatus ad gr̄am? Rn̄ditille Quanꝙͣ actu acerbiſſimis penaꝝagar procellis. et ſupra quaꝫ linguaeffariˢ poteſt iuſtis ſceleribusⁱ meis