ꝘIA. decima.
dis ſtricte ſeruantibus vi eos ad preuaricationem impellerre ſtatuerunt.Un̄ arreptis fuſtibus flagris tridentibus verſus prohibitas ſiluas inuitas beſtias minauerunt. Sed o resnimium ammiranda. Cum porcellivi vt dictū eſt acti vſqꝫ ad punctū p̄fixi termini deueniſſent. putauiſſētqꝫactores iam iamqꝫ ſe infauſti voti ſuifinem viſuros. memores facti p̄ceptiquod frater impoſuit reiectis cū impetu vultibus. terrentibꝰ ſe armis cōtemptis. pede quoqꝫ in tranſuerſū girato trans diuaricata impellentiumcrura rapidis curſibus agebant̉ Stabant attoniti hoc vidētes hoſtes fraterne felicitutis et ad rē minis inſolitaꝫ inuidi obſtupuere ſubulci. Semūtamen nō minus ſuam inuidiam qͣꝫbruti animalis obedientiam admirates proiectis armis poſitaqꝫ inuidiaconcito ad priorē monaſterij greſſuabierūt. cui recens orta ꝓdigia enarrantes reparata charitate veniaꝫ deinuidia petierunt. de quo ſit deꝰ bn̄dictus in ſecula amen¶Quod charitatiuum hoſpitalarium concinentes angeli ad celeſtes ſedes deduxerunt.Erat in eodē monaſterio de quoiam diximus laicus quidam frat̓ adrecipiēdos hoſpites deputatus ⁊ isne temere ſibi iudiciū dn̄i vſurparetet alienum ſeruum ꝯtra preceptumapl̓i qui ſuo dn̄o aut ſtat aut caditvideretur iudicare ſine omni ꝑſonaꝝacceptione bonos et malos proboset improbos diſciplinatos et inſolētes cum tanta humiltate tātaqꝫ charitate r̄cepit. pauit miniſtrauit quaſioīm vnica mater eſſet. et ſibi ſoli eoꝝvideret̉ cura incūbere Cum igit̉ in extremis laboraret et tempꝰ eſſet p̄mialaboꝝ reciꝑe ꝯtigit quendam laicumfratrem iturum ad infirmariam in qͣ
infirmus decubuit quandaꝫ dulciſſimam melodiā quaſi concinentiuꝫ inchoro pueroꝝ ceu alonge reſonāteꝫaudire Quapropter ſtupens ⁊ vix ſeipſum ꝯprehendens infirmatoriū ingreditur et moriturum vtrum ne etipſe canoras iuuenum voces ꝑcepiſſet ſciſcitatur. At egrotus paululū inquit ante ingreſſum tuum ad me introierunt hūc quidam formoſi ſatisſed mihi incogniti iuuenes. qui cumdulcibus cantilenis aliquādiu iuualidi atꝫ infirmi corporis mei mitigaſſent dolores. ſuſpicatus ego ſi fortepauꝑes eſſent et cantibꝰ elemoſynaspoſtularent aio ad eos Dulces filioli mei qͣꝫdiu potui cū om̄i charitateoībꝰ pauperibꝰ qͣntū ꝑmiſit pauꝑtasnoſtra libenter miniſtraui. Nunc qꝛvt videre poteſtis ad hec faciēda vires non ſuppetunt ad cocum ꝑgite. etis quia pius eſt larga vobis manu elemoſynā miniſtrabit. Et in hec v̓badimiſi eos ſed qm̄ abierunt vel qͥ fuerint omnino nō ſcio. Quod audiēsfrater cū hmōi iuuenes īfra clauſtramonaſterij penitꝰ viſi non eſſent velangelos fuiſſe vel alios ſcōs ſuſpicatus dignā laudeꝫ deo de exihīta, pietate refudit Hoſpitalariꝰ v̓o pꝰ. heccitiſſime ſed et deuotiſſime moriensvt pie creditur vna cum ꝯcinentibꝰāgel̓ ad celeſtē patriā ꝯmeauit dignāmercedem ꝓ exhita charitate capturus. de quo ſit deus benedictus in ſecula Amen.Quod femina de adulterio grauiſſime tentata abſtinētie remedio liberatur.Legi aliqn̄ ī theutonicali libro ꝙerat in ciuitate ianuenſi virgo q̄daꝫpulcherrima facie nobilis genere. diues rebus. honeſtis orta ꝑntibꝰ noīemarina. Hanc cuꝫ quidā ditiſſimusatꝫ honeſtiſſimꝰ vir nomine aronus