I Fouiter conſeripta
ſteris. quantum deo angeliſqꝫ diſpliceat inſontem adoleſcentum etateminſolentibus ſodalibus commiſceri.Sed nunc in fine exempli quibus teverbis digne lacerem neſcio ſceleſtepreceptor. qui dum preuia, conuention et penali pacto noueras omnesſodales preceptis tuis parituros etnon auſuros tua violare imperia. qͣre non iubendo docuiſti. florentis iuuentutis digniſſimaꝫ indolem virtutibus animum dare inuiolata ſeruare caſtra pudoris. et diuinis magisꝙͣ tuis iuſſis corda inflectere. niſi ꝙ amagiſtro diabolo idcirco iubereristam inauditum ludum effingere. vtte ſodaleſqꝫ tuos ſeuꝰ parricidi a ſtuprata virginitate perimeres. Sed expecta pauliſper et videbis tu tuiqꝫ ſequaces ꝙͣ metuendus iudex egre ꝑtulerit animas roſea ſanguinis ſui effuſione redemptas tuis iuſſis exemplis et conſilijs perijſſe.¶ Quomodo quidam magiſter pariſienſis ſcientie ſue titulos negligēsad humillima ſe officia inclinauitDecimum.Poſtea ꝙ magiſtri gerardi nomine et re magni induſtria atꝫ conſiliomonaſterium regularium canonicorum in dioceſi traiectēſi nomine woīdeſim in toto orbe famoſum fundationis ſue rudimenta iactaſſet. atqꝫ ineo viri diuino ſpiritu feruentes ſuboptima diſciplina lateſcerent. baiulafama eos glorificante. nonnulli partarum rerum diuitijs abundantes inſeculo eductis imo violentis precibꝰraptis ex p̄fato monaſterio prioribꝰin diuerſis locis eiuſdeꝫ ordinis clauſtra ea lege fundauerunt. vt tam ſcāatꝫ iam recens plantata vineaᵇ diffuſis quaqua verſum palmitibꝰ arentē
ſenio orbem felici ebrietate infunderent Inter que et illud monaſteriuꝫnon baſſam regularis obſeruantie ſedem accepit quod nō longe ab oppido noerthoreſi felicia ſua ſepta locauit et nunc diues virtutibus religione et ſanctitate conſpicuum felix germen fecunde deuotionis longe lateqꝫ diſpergit. In quo id qd̓ dicturꝰſum firmiſſima didici relatione contigiſſe Siquidem idem monaſteriuꝫquidem nō infime fame magiſter nomine heinricus de louanio qui quōdam regimen ſcholariū louanij nonſegniter adminiſtrabat. nam vniuerſale ſtudium tunc ibi non viguit xp̄omilitaturus ingreſſus. inſtantia quadebuit locum poſtulauit At fratresqui columne videbantur ⁊ quorū inacceptandis ſpiritualis militie tyrōibus fuerant vota requirenda poſteaꝙ perſone dignitatem. genus. officiūpatriam et robur inualidum reſciuiſſent. coīcato inuicem conſilio talia ſimiliaqꝫ poſtulanti rn̄ſa tribuerunt.Tametſi tuum feruidum pectus ⁊ ſāctiſſimam voluntatem nō ſufficiamꝰdebita ammiratione proſequi venerande magiſter. quibus nō expauiſtipoſt tantam vite libertatem et p̄clarum officiū extra fines natiue patriehos inualidos lacertos ⁊ imbecilleꝫcorporis molem huic noſtre paupertati committere. et laboribus tuis viribus incompetentibus commendae̓tibi tamen nobiſqꝫ conſulimus vt intua patria vbi monaſterioꝝ copioſamultitudo eſt et ordinum non contēnenda diuerſitas tuum velis ꝓpoſitūconſūmare. qꝛ vt ipſe videre potesimbecillitas tua chori noſtri grauiſſimam ſtationem. qui etiam robuſtosquoſqꝫ viros laceſſit non valebit ſufferre. nec dignitas tua ad aliaᶻ queqꝫ