Nouiter conſcripta

te preſumere. ſtat nāqꝫ firma ſuꝑ meeterni iudicis cenſura. remedia penitentie vacillabunt. Tunc frater cumingenti fiducia. etſi te inqͥt pater cuiaſcribitur veritas impenitenteꝫ adhuc damnare viſus ſit. ⁊ filiꝰ dei cuiaſſignatur iudicij equitas te in ꝑuerſa voluntate iacentem ſanguinis ſuiparticipatiōe indignū ratus ſit. necvel ſic deſꝑanduꝫ eſt illi cui tempusdatū eſt penitēdi. Adquieſce igiturvel ſero monitis meis ⁊ ꝓponēs emēdam ſcelerū maculas pio lachrymarum imbre deterge lugubri ore. profundis ſuſpirijs preſbytero venturovulnera detege. quis ſcit ſi ſpiritꝰ ſanctus qui teſte bernardo eſt benignitas dei. ⁊ idem ip̄e deus ita penitentē abſoluat. His verbis fratris paululū conſolatus iuſſit adeſſe preſbyterum. Qui dum veniſſꝫ totus in lachrymas reſolutꝰ cum tanto doloreanimi ſui peccata qͥbus deū offenderat confeſſus eſt. vt interrumpētibꝰſermonē gemitibꝰ vix mentis conceptum valeret exprime̓. vix lacerata⁊ ſemirupta verba proferre. qua cōfeſſione rite celebrata. ⁊ ſacra vnctione. ⁊ participatione dominici corporis munitus. tempꝰ quo ex hac vitaeſſꝫ migraturus expectabat. Sequēti igitur nocte venit ad eū aliꝰ qͥdaꝫvir prioribus non diſparem habēsvultum fulgenti alba veſtitꝰ. habēsin dextera ſcapula niueā qͣndā colūbam. Is cum propius acceſſiſſꝫ dulci quadam beniuolentia vultuꝫ ſerenans clementes oculos in infernuꝫcontorſit. Qd̓ cum iuuenis aduertiſſet tum ob veraꝫ pn̄iaꝫ. tū etiā ob beniuolētiſſimos vultꝰ ꝑſone apparentis animequior factus eſt. quis tu esdomine inquiēs qui ad me veniredignatus es. qͥqꝫ me tam pijs cōſpe-

ctibus conſolari videris prioribꝰ viſionibꝰ ꝑterritum? Et ille. Ego inqͥtſpūſſanctus qͥ a patre filio qͣꝫ procedens vniꝰ ſum cuꝫ ip̄is potentie. Etidcirco nūc veni ad te vt nunciaremtibi dimiſſa eē pcc̄a tua. ⁊ ꝑuiuꝫ iterpatere ad regna celeſtia tranſituro.Ad q̄ verba qͣi ex baratro deſꝑationis reſurgens ait. O pater pauperūo conſolator merentium animoruꝫ.o omniū miſeroꝝ dulce refugiuꝫ qͥdeſt qd̓ audio; Nuꝫ patebūt celeſtesvalue mihi que pater ⁊ filiꝰ reū mortis eē conteſtati ſunt. cui pennes flāmas minati ſunt. a quo taꝫ crebre ꝙͣimpudenter offenſi ſunt? Num hacmea exili pn̄ia hoc terribile decretūincōmutabilis veritatis poterit immutari. Ad que ſpūſſanctus reſpondit. Forti animo eſto. nec de ſalutevacilles. validos hꝫ penitentia veralacertos. ip̄i terrifice maieſtati violentiam infert. vincit inuincibilem.mutat incommutabilem. placat iraſcentem. Sed ne te diutius protraham. perſeuerans in penitentia quācepiſti diſpone domui tue ⁊ virtutibꝰ qͥbꝰ potes interim thalamū orna.poſt triduum veniens ad te vt animam tuam ſupra aſtra ferentes gaudijs celeſtibus inuehamus. Et cumhis ſpiritus ſanctus diſparuit. iuuenis poſt triduum obijt. ⁊ ad regnaceleſtia ob veram quaꝫ habuit penitentiam felix migrauit.¶ Quomodo iudei corpus chriſtiin partes ſciderunt ⁊ miraculoſū ſanguinem de eodem corpore effuderunt.¶ Quanꝙͣ iam non loquatur proph̓eta. ⁊ pene ceſſaſſe videntur omnia miracula dei. mundus qꝫ ip̄e cariſmatibus diuine clementie videa-